Umida Mirhamidova - Oq atirgullar

Oʻtar umr, oʻtadi kunlar,
Yashar baxtsiz, baxti butunlar, (x2)
Ey, mening adashgan, bechora baxtim,
Eslatar seni oq atirgullar. (x2)
Bilsang yurakda dogʻim bor mening,
Dogʻimdan qolgan bir bogʻim bor mening. (x2)
Unutish uchun oʻtsa ham yillar,
Eslatar seni oq atirgullar. (x2)
Oq atirgullar, oppoq atirgullar,
Men uchun atalgan bir bog’ atirgullar.
Oq atirgullar, oppoq atirgullar,
Chorlaydi sen tomon meni bu gullar.
Bir qush boʻlib parvona qilding,
Es-hushimdan ham devona qilding, (x2)
Ul kundan abgor, devona dillar,
Eslatar seni oq atirgullar. (x2)
Tan berib taqdirga qul boʻldim oʻzim,
Suymagan bulbulga gul boʻldim oʻzim, (x2)
Borim deb atashga ojiz bu tillar,
Eslatar seni oq atirgullar. (x2)
Oq atirgullar, oppoq atirgullar,
Men uchun atalgan bir bog’ atirgullar.
Oq atirgullar, oppoq atirgullar,
Boshlaydi sen tomon meni bu yoʻllar.
Qaylarda eding sen yoshligimda,
Nega uchramading beboshligimda? (x2)
Uchrading yurakka toʻldirib sirlar,
Eslatar seni oq atirgullar. (x2)
Oq atirgullar, oppoq atirgullar,
Men uchun atalgan bir bog’ atirgullar.
Oq atirgullar, oʻsha oq atirgullar,
Chorlaydi sen tomon meni bu gullar.
Oq atirgullar, oppoq atirgullar,
Men uchun atalgan bir bog’ atirgullar.
Oq atirgullar, oʻsha oq atirgullar,
Men uchun atalgan bir bog’ atirgullar.