....ONAMGA...

....ONAMGA...
Sogʻinchimni aytay desam, soʻz qolmadi,
Yigʻlay desam daryosi bor, koʻz qolmadi.
Bagʻr nima bilmay qoldim Onajonim,
Bagʻrim kuyib yonay desam, oʻt qolmadi !

Umr oʻzin karvonida oʻtib borar,
Ammo sizsiz, dunyo goʻyo choʻkib borar.
Kulib turgan chexrangizni Onajonim,
Topolmayin yoʻqlik meni yutib borar !

Oxlarimni yozaversam qalam yigʻlar,
Sizsizlikka qasd qilgandek, alam yigʻlar.
Hovlidagi rayhonlar xam Onajonim,
Chakkangizga taqilmasdan titrab yigʻlar !

Oppoq roʻmol tahlangancha qolib ketdi,
"Bolam", degan soʻzlaringiz qolib ketdi.
Osmon qoldi, zamin qoldi Onajonim,
Endi diydor, qiyomatda qolib ketdi !

Boray desam vaqt etagim ushlab turar,
Bu dunyoda risq, nasiba ushlab turar.
Ikki dunyo kelisholmay Onajonim,
Sizni unda, meni bunda ushlab turar !

Bir kun diydor nasib boʻlar, ishonchim bor,
Bagʻringizga bosh qoʻygani, umidim bor.
Sizni biram sogʻinganman Onajonim,
Sizga qancha aytolmagan gaplarim bor !

Pichirlayman oʻz-oʻzimga nedur soʻzlab,
Qoʻllarimda suratingiz turar boʻzlab.
Shu bir parcha qogʻoz bilan Onajonim,
To tonggacha dardlashaman sizni izlab!