FOXISHANING FARZANDI
Dunyoni barchamiz bevafo deymiz aslidachi..? Dunyoga bevafolik qilayotgan siz bilan biz emasmi..? Baʼzan inson bolasi qanchadan qancha gunohlar qiladiyu lekin qilgan gunohlaridan hulosa chiqaradigan vaqti umr tulpori manzilga etib boʻlgan boʻladi..Oʻshanda soʻnggi nadomatlarini biror kim eshitarmikan..? Meni dunyoga kelgan vaqtim..otam xam onam xam suyunishmagan..Xatto qulogʻimga azon xam aytishmagan ekan..Odatda menga oʻxshagan bolalarni "xaromi” deb atashadi..Bilolmayman xanuz bu soʻzni maʼno,negizi aslida nima ekanligini..Yoʻq ularni buning uchun ayblashga-da qodir emasman..Chunki ular meni dunyoga kelishimga sababchi boʻlishgan… Otam tadbirkor edi..Nihoyatda badavlat edi..Onam esa restoranda tirikchilak qilar edi.. Men ularning qay tariqa tanishganini xanuz bila olmayman..Chunki bu xaqida menga biror marta onam aytmagan..Onamda otamga nisbatan kuchli nafrat tuygʻusidan boʻlak xech vaqo yoʻq edi.. Onam shaxarga kirib kelganida juda yosh boʻlgani..va buvim bilan bobom (ularni koʻrmaganman)onamni oq qilganidan boʻlak avlod ajdodimni kim ekanligini bilmayman.. Bolalik… Aytarli biror narsa yodimda yoʻq..Oddiy kulbasifat 2 xonali uy (Bu uyni onam ishlab topib olganman deydi)..Eskirib qolgan ‘Янтар’ rusumli televizor,va xokazo 5-6 ta koʻrpa yostiqdan iborat..mol mulk…Onam doimo ishda boʻlganligi sababli,kunlarim oddiy edi..aytarli biror yangilik yoʻq..Maktabga chiqqanimda xatto qoʻlimdan ushlab olib borishga ham vaqti yoʻq edi onamni..Shu boisdan boʻlsa kerak oʻqituvchilarim ham menga oʻzgacha yovuz nigoh bilan qarashar..sinfda oxirgi partada yakka oʻzim oʻtirishga maxkum edim.. Oʻqishim ham u darajada yahshi emasdi..Sinfdoshlarim xam odatda men bilan boshqacha oxangda gaplashishardi..Goʻyo ular bilan oʻqiyotganimga men aybdordek..! Xatto bir kuni.. -Qobul,menam sizlar bilan futbol oʻynayqolay..bir oʻzim zerikib ketdim..dedim -Sodiq..bilasan-ku..Sinfdosh oʻrtoqlar seni yoqtirishmaydi..Maktabdan keyin xovlida birga oʻynaymiz..xozir qoʻsha olmayman seni oʻyinga dedi.. Bilmadim oʻsha vaqti juda oʻynagim,kelganmidi yoki menda qandaydir nomus tuygʻulari shakllana boshlaganmidi..yugurib stadionchaning markaz tarafiga bordim..Va toʻpni olib oʻyinga qoʻshilib ketdim… -Voooy,bolla qaralaring..! Mana bu xaromidan boʻlgan itvachcha oʻyinga qoʻshildimi..deb qoldi sinfdoshlardan biri.. Ular meni oʻrab olishdi..2tasi qoʻlimni orqaga qilib ushlab olgandan qimirlay olmasdim.. -Nima oʻlging kelayapdimi? Sinfdoshlar ichida gavdalirogʻi bor edi..Ilyos mushtini doʻlaytirib ustimga bostirib keldida,biqinimga mushtladi..Ogʻriqdan nafasim bugʻulib qoldi.. -Agar yana bir marta seni shu yerda koʻradigan boʻlsam, yomon boʻladi deya xaqoratlab ketdi. Oʻsha damda bilmadim.Nomus kuchlilik qildimi.Qayerdan kuch keldi.Ikki yonimda turgan bolani siltab tashladim.Va boʻshagan qoʻlib bilan Ilyosni jagʻiga musht tushurdim.Mendagi quvvat ortib ketgandi. Ikkita bola ikki tomondan biqinimga tashayotgan tepkilari ham taʼsir qilmasdi,shu payt oʻqituvchimizni ovozi keldi… -Tur..oʻriningdan Fohishaning bolasi.. Qoʻlim beixtiyor boʻshashib,holsizlanib qoldim..Afsuski bunday soʻzni maʼnosini
5-sinfda oʻqiyotgan yigitchaning murgʻak qalbi yahshi anglar edi. Koʻzlarimdagi gaʼzab oʻti soʻnib.. Isnod degan tuygʻu butun vujudimni yodirar edi.Oʻsha dam hanuz koʻz oldimda gavdalansa gazabimni bosolmay qolaman… Oʻqituvchim meni tortib olib ura ketdi vaholangki men oʻzimni himoya qilgan edim.Yuzimga tushayotgan zarbalar menga huddi xayotning naqadar beshavqat ekanligini uqturardi goʻyo…
-Axir men nima qildim ustoz..!? Qichqirardim… -Sen xech narsa qilishing shart emas,seni borligingni oʻzi ortiqcha..sen ortiqchasan tushundingmi xaromi..! degancha duch kelgan joyimga urishdan toymasdi… Oʻsha paytlari,bilmadim ustoz deyishga arziydimi yoʻqmi..? Ustoz…Bu tushunchalar,umuman ustoz degan soʻz men uchun ulugʻvorlik,yohud qandaydir najotkorlik hissini singdirgan boʻlsamda..Ustozimning bu xatti xarakati bunday ulug’ nomga nomunosib ekanligini bilgandim.. Koʻzim tinib..xushimdan ketdim chogʻi..Ustozimning zarbalaridan paydo boʻlayotgan ogʻriqlar yoʻqoldi..uyogʻini eslolmayman… Koʻzimni ochganimda esa stadionchaning oʻrtasida yotar edim.. Alam qildi.. Yoʻq..yoʻq..! Uning meni urgani,hammani oldida kamsitgani emas..Balki Ustoz degan ulug’ zot…xato odamiylik yuzasidan boʻlsa ham,xatto maydon chetiga-da olib chiqishga qodir boʻlmaganligi..aynan shu narsa menga juda alam qilgan edi… Balkim men bir fohishaning xaromi bolasidirman..ammo men ham unga oʻxshagan bir inson edim-ku..!?Naxotki uning xam farzandini kimdir xuddi shu kuyga solganida 2 ogʻiz gapirmagan boʻlardi… Aynan shu savollar miyamga oʻrnashib qolgan edi… Xoʻrligim kelib yigʻladim..Onamning oldida yigʻlamaganman..Baʼzi xollarda onam yigʻlaganini koʻp koʻrganman..Juda koʻp bora… Ammo men hecham koʻzimdagi yoshimni onamga koʻrsatmaganman..Or deb bilardim yigʻini erkak kishi uchun…! Lekin bugun yigʻladim..Alamdan qichqirib,tomogʻim yirtilib ketay deguncha yigʻladim.. Taqdirimning beshavqatligidan,meni dunyoga keltirgan otaning benomusligidan qaqshab yigʻladim.. Yigʻidan shishib ketgan koʻzlarimni artib..Uyga yoʻl oldim.. Onam xali qaytmagan ekan..Yarim kechasi kelishiga koʻnikib qolganman..Stol usidan non olib yedim..Qornimni toʻygʻazib boʻlganimdan soʻng esa..Uyning mayda chuyda yumushlarini bajarishga kirishdim..Xali zamon onam kelishiga ovqat qilib qoʻyishim lozim edi.. Barcha ishlarni sarishtalab boʻlgach esa televezorni yoqdim.. Qandaydir oʻyin,yoki shouni koʻrsatishardi..Ota va ona farzandlari bilan birgalikda musobaqa.. Biroz koʻrdimda ensam qotib ketib televezorni oʻchirdim..Onamni kuta boshladim.. Koʻzim ilinibdi…Eshikni oxista ochilib yopilganini sezdim shekilli,koʻzimni ochib qarasam narigi xonada kimdir goʻngʻir-gʻongʻir ,qilib past ovozda gaplashib,kulishardi… Quloq soldim.. -Iyaaaa,jonidan endi noz qilavermasdan..akangini bagʻriga kelingchi..dedi nomaʼlum ovoz egasi.. -Vuyyyy.shoʻxlik qilmangaaaa..oʻgʻlim uygʻonib qolsa,naq uyni boshiga koʻtaradi. -Nima qilibdi,yosh bola boʻlsa nimani aqliga yetardi.. -Bilmabsizda buni,xuddi otasini oʻzi-ya..!Birovni oldimda koʻrsa naq,toʻpolon qiladi..Yaramas bola..rashki juda yomon..Ablax otasiyam shunaqa edi.. -Xaaaa,endi bu birinchisi emas-ku asaaaal… -Shoshmang,ichishga birorni nima olib kelay… Shu vaqt onam yurib eshik tomonga kela boshladi..men ulgurolmadim oʻzimni olib qochishga… U meni koʻrdi.. -Xaaa..zumrasha..!nima qilayapsan..?gap poylaydigan boʻldingmi xali..?! -Yoʻq..oyijon..gap poylaganim yoʻq…dedim qoʻrqa pisa.. -Boʻldi..jonimga tegib ketding..narigi xonaga oʻtib uxla dedi.. Shu vaqt ichkaridagi odam chiqib qoldi.. -Iyaaa,yahshi bola nima qilayapsan bu yerda,tur joyingda uxlasang,senga pul beraman..Keyin kompyuter oʻynagani borasan,deb choʻntagidan ikkita mingtalikni chiqardi.. Qoʻlidagi mingtalikni yulib olib,yuziga otdim.. -Mengga sening pullaring kerak emas..ket uyimizdan… dedim qichqirib.. Onamning tarsakisi yuzimga tushdi.. -Itvachcha,sen xaromini boqayotganimga shukr qil..tushundingmi..Meni xayotimga aralashma uqdingmi..!?Agar yana bir marta shunaqa qiladigan boʻlsang deddomga olib borib tashlayman.. Men alamdan xiqqilagan kuyi,ichkari uyga kirib ketdim… Tun yarmigacha uyqum kelmadi..Qoʻshni xonadan onamning erkalangan ovozi bilan,notanish kishining hirs bilan gapirgan gaplari yaqqol eshitilib turar edi.. Shu darajada oʻsha payt meni,nomus tuygʻusi otashida yondirar edi-ki..!yostiqni uchini tishlab olgancha.. -Katta odam,boʻlsam..xammasini yoʻq qilaman..Xammasidan qasos olaman derdim… Balkim,oʻsha vaqtlari menning jajji vujudimda..Nafratning ilk kurtaklari quloch ochayotgan boʻlsa ne ajab…!
Tun ham amallab oʻta boshladi..Soat millari tunni tortqilab honadan chiqarib tashlay boshladi.. Koʻzimga kechasi bilan uyqu inmagandi.. Tongga yaqin,uydagi notanish erkak,chiqib ketdi… Onam esa,turib ..yuvindi..nonushta qildi..Pardoz qildi.. Xatto meni nonushtaga chaqirmadi ham... Men esa oʻylardim.. Bunchalik bemehr boʻlmasa..!? Demak oʻtkan kunlari aytgan gapi rost ekanda..’Iblisvachcha..!seni basharangni koʻrsam..Ablax otangni koʻrgandek boʻlaman derdi.. Xaa..Demak rostdan ham meni onam yomon koʻradi… Shu kuyi uzoq oʻylanib yotdim.. Onam bu orada ishga ketishga tayyor boʻlib..Eshikni yopar ekan dedi.. -Itning bolasi..idish tovoqlarni yuvib,maktabingga bor.. Eshiknini taraqlatib yopdi.. Oʻrnimdan turib idish tovoqlarni yuvib…Bir boʻlak non qolgan ekan oʻshani kovshab maktabga yoʻl oldim… Sinf xonasiga kirib kelganimda dars allaqachon boshlangan,ustoz qoʻlidagi boʻr bilan doskaga masalani yozardi..Oʻsha kungi birinchi dars qattiqqulligi bilan oʻquvchilarni zir titratadigan Ziyodulla muallimni darsi edi.. -Ustoz,mumkunmi? Dedim eshikni asta ocharkanman.. -Burchakka tur..masalani yozib olay senga aytadigan gapim bor dedi.. Nihoyat masalani yozib tugatdi.. Soʻng esa,toʻgʻri mening oldimga keldi..Qoʻlimdan ushlab,doskani oldiga olib bordi va sinfdagilarga yuzlanib: -Diqqat qilllaring dedi.. Butun sinfni nigohi menga qadaldi.. -Bilasizlarmi buni kimligini dedi.. Sinfdoshlar orasidan kimdir..past ovozda ‘xaromi-ku bu..!’ dedi.. Sinf ichida uning past ovozda aytgan soʻzi jaranglab ketdi goʻyo… -Xa..rost aytdi kim aytsayam bu gapni..!dediyu menga yuzlaib:’Itvachcha..! eshitdingmi Kimligingni..?’dedi Oʻsha damda men yer yorilmadi yerga kirib ketmadim..Koʻkragim ichidan "Yoʻq..!Bunday emas..Men xaromi emasman..Ota onamni gunohi uchun nega aynan men javob berishim kerak.?”degan savollar aylanardi..Lekin ularni tilimga chiqarishga ayni damda juda ojiz edim..Chunki bu achchiq xaqiqat edi.. -Demak,bolalar uni oʻramizda yurishga munosib deb bilamizmi..?Agar ushbu fikrimni ma;qullaydigan boʻlsa,qoʻlini koʻtarsin,,dedi Butun sinf barobar qoʻlini koʻtardi… Men esa Ustozni qoʻlidan yulqunib chiqdim-da,Sinfdan qochib chiqdim..Koridorda yugurib ketarkanman,orqamdan "Yana bir marta sinfda seni koʻrmay,Xaromi..”degan ustozni gaplari eshitilib turar edi.. Uyga kelguncha..Koʻchada rosa izgʻidim..Yuzimni negadir qoʻllarim bilan yashirishga harakat qilar edim..Huddi yon atrofdagi barcha odamlar "qaranglar xaromini’ deyayotgandek tuyulardi.. Yuraverib,charchab yoʻl chetidagi koʻp qavatli uylarni tagida oʻtirib qoldim… Alam xali tarqamagan edi.. Biroz vaqt oʻtdi..O”z oʻylarim bilan band boʻlib yonimga kim kelganini sezmay ham qolibman.. Qarasam,roʻparamda yoshi men qatori,sochini taqir qilib oldirgan,ustidagi kiyimi esa qandaydir juldur yamoq boʻlgan bir bola turardi.. -Bu yerda nima qilayapsan..dedi Notanish bola.. -Senga nima,oʻtiribman oʻzim..dedim.. Biz tanishdik..U bolani ismi Ravil ekan..Etimxonadan qochgan ekan..Tunlari koʻp qavatli uylarning podvolida yotib yurar ekan..Biz ancha suhbatlashdik..Men xam oʻz hayotim xaqida aytib berdim..Qismatimiz oʻxshash boʻlgani sabablimi biz juda tez til topishib ketdik.. Unga men barcha xaqiqatlarimni aytar edim..Bilmadim lekin..u bilan suhbatlashganimdan soʻng oʻzimni nimagadir ancha yengil xis qildim.. Ravil odatda,koʻchalardan mayda chuyda shishalarni yigʻar,yana qogʻoz qoldiqlarini yigʻib ularni sotib puliga yegulik olib yeb kun oʻtkazar edi..yana u kuzduzlari yer osti yoʻllarida tilanchilik qilardi… Biz juda ham qadrdon boʻlib qoldik..Oradan fursatlar oʻtardi..Men maktabga butunlay bormay qoʻydim..Onam bu haqida hatto soʻramadiyam..U uchun meni taqdirim unchalik qiziq emasdi.. Kunlarim shu tahlit oʻtaverdi… Endilikda onam oʻz mijozlari bilan men uyda boʻlgan vaqtim ham bemalol koʻngilhushliklar uyushtirishi odatiy holga aylanib borardi… Davomi bor... Kunlar shu zaylda oʻtar..onamning bu hatti harakatlai diydamni qotira boshlagandi..Endi men oldingidek atrofga qiziquvchanlik bilan emas..balki alam,nafrat bilan boqar edim.. Kunlarda bir kuni Ravil bilan birga yurganimizda u qoʻlidagi soatini koʻrsatib maqtandi..Xaqiqatdan xam uning qoʻlida qimmatbaho soat bor edi.. -Qayerdan olding oʻrtoq..? soʻradim -Xaa,endi buning yoʻli borda..dedi mamnun qiyofada.. Judayam koʻp bora surushtiganimda soʻng esa u yorildi.. Uning aytishicha u soatni kimnidir choʻntagidan oʻgʻirlab olganligini aytdi..men anchadan beri u bilan birga yurganim sababli oʻgʻirlik men uchun odatiy holga aylanib ulgurgandi..Mendagi qiziqish esa ancha oldin.avtobusdagi yoʻlovchilarni tunash bilan boshlandi.. Avtobusdagi ‘sarguzashtlarʼancha avjiga chiqib borar edi..Undan ortirgan beqiyos tajribam esa meni mukammal oʻgʻriga aylantirib borardi.. Oradan hash pash deguncha maʼlum vaqt oʻtdi..Men uyni butunlay tashlab ketdim..Onamning soʻnggi taqdiri meni ortiq,tashvishlantirmay qoʻydi..Endi Avvalgi Sodiqdan asar xam qolmadi..19 yoshli Sodiqboyga aylandim..Koʻchadan beqiyos tajriba ortirdim..Soʻz sanʼatini shu darajada chuqur oʻzlashtirardim-ki,hatto baʼzan oʻzimga oʻzim qoyil qolardim.. Endi Romil ikkalamizni qoʻlimizga 5-4 soʻm pul tushgan..Yashash joyimiz ham pullik kvartiraga koʻchgan,ust boshimiz ham ancha poʻrimgina edi.. Kunlardan bir kun Romil gap boshlab qoldi.. -Menga qara Sodiq..biror bir normalniy,kottaroq ish qilmasak boʻlmaydi..Hamma joni hitlar bosib ketdi..Bu ketishda tirikchilikni mazasi qolmayapdi dedi -Hoʻsh..biror bir taklifing bormi dedim, U joʻyali biror gap aytolmadi..O”sha suhbat oʻz joyida qolishi mumkun edi- ku,lekin bir voqea sabab boʻldiyu bu haqida chuqurroq oʻylashimga toʻgʻri keldi.. Koʻchada ketayotgandim birdan koʻzim koʻcha chetida turgan,qora koʻzoynak taqib olgan bir cholga koʻzim tushdi..U har har zamonda qoʻlidagi tayoqchasi bilan yerni urib urib qoʻyardi..Bu harakat u uchun koʻz vazifasini qisman boʻlsa-da bajarar edi.. Uning yoniga yaqinlashdim..Va u oʻrirgan oʻrindiqqa oʻtirdim,va gapga solgan kishi boʻlib: -Xa,otaxon..ahvolalr qalay dedim hushmuomilalik bilan.. -Nima xam boʻlardi bolam,bu dunyoda kunduz bilan kechani farqlay olmasdan arosatda yuribman-da dedi.. Biroz u bilan suhbatlashdik..Uni baxoli qudrat ishonchiga kirdim..U uyiga ketishi kerakligini aytib,kimgadir tel qilmoqchi boʻlganida,uni shashtidan qaytarib -Otaxon,agar ruhsat bersangiz sizni uyingizga kuzatib qoʻyaman..deb darrov qoʻltig;idan oldim.. Uyi uncha uzoq emasdi..Uy bilan xiyobon oralig’ masofasida yoʻl qatnov boʻlmagani sababli boboy kuniga oʻsha yerga sayr qilgani chiqar edi..Shuning uchun boʻlsa kerak..Baxoli qudrat oʻz yoʻlini topib kela olardi..Boboyni uyiga chiqdik..1 qavatda edi.uning uyi.. U meni uyiga taklif qildi..Men kirdim..Uy nihoyatda didsizlik bilan jihozlangan edi..Hamma yoq pala partishligidan uning biror kimi tez tez xabar olmasligini sezdim.. Uyni yigʻishtirib tartibga keltirib berdim..Boboy esa tinmay sharafimga shonlar oʻqishdan charchamas edi.. Men boboyni xolidan tez tez xabar olib turishga kelishib,uyni tark etdim.. Oradan 3-4 kun vaqt oʻtdi..Bu orada men boboyning ishongan ‘tog’ "iga aylanib ulgurgan edim.. Va nihoyat rejamni 2 bosqichiga oʻtish vaqti kelgan edi..
Odatdagi vaqtda boboyning uyiga keldim..Boboyning mazasi yoʻq edi..Shuning uchun nimgadir u koʻrpa yostiq qilib yotib olgandi..U yotgan oʻrnida meni kelganimni sezdimi, -Oʻglim Sodiqjon..keldingmi bolam dedi Hasta ovozda -Keldim..otaxon..shu yerdaman siz tashvish chekmang deb baholi qudrat unga madad boʻldim.. Chol bilmadim..nimagadir bir nimalarni menga aytmoqchi boʻlardi… Uning yoniga oʻtirib bir oz suhbatlashganimdan soʻng "yorildi” -O”gʻlim,men yoshimni yashab,bu umrda ilinjim qolmadi..Faqar bir narsani senga vasiyat qilib qoldirmochiman..Menimcha sen yomon insonga oʻhshamaysan..Faqat men aytgan narsalarni qil..dedi Men ajablanib unga tikilib qoldim..U entikib nafas olardi..Nimagadir xira,nurini yoʻqotgan koʻzlar shiftga qadalgancha sokin soʻzlardi.. -Bilasanmi,men senga aytmagan edim..Umrim davomida sir saqlagan bir sirim bor..Shuni senga aytaman..Chunki endi buni sir saqlashimdan foyda yoʻq bolam..Men bunday ancha yillar ilgari bir ayolni sevar edim..U vaqtlarda men norgʻul erkak edim..Birinchi ayolim rus millatiga mansub boʻlganligi sababli..Allaqachonlar meni tashlab ketgan..Men tanishgan ayol bilan boʻydoq erkak sifatida nikohdan oʻtib yashagan edik..U vaqtlarda zamon notinch boʻlganligi sababli..U bilan uzoq yashay olmadik..Men afgʻonga urushga ketdim..Lekin u meni kutdi.. Bilmadim u qilgan duolari ijobat boʻlganmidi men sog’ omon qaytib keldim.. Lekin oradan koʻp vaqt oʻtmay..Ogʻir hastalikdan olamdan oʻtdi..Boshida uning farzandlariga oʻzim qaradim..Juda qiynaldim 2 nafar yosh bolaga qarash men uchun ogʻir edi.. Bu orada men bilan ayol oʻrtasidagi nikoh rasman qayd etilmagani uchun 2 ta farzand ni men dan tortib olishib deddomga olib borib tashalashdi..Oradan anchga vaqt oʻtib,meni koʻzlarim ojiz boʻlib qoldi..Balkim Yaratgan meni Bandai ojizni..Oʻsha yetimlarni boshini silay olmaganim uchun shu tahlid jalogandir..Butun umr men shu qorongʻulikka mahkum boʻlib qoldim,bolam.. Shu soʻzlarni aytar ekan boboyning koʻksi koʻtarilib tusha boshladi..U hansirab nafas olar ekan..Soʻzlarni shosha pisha ayta boshladi.. -Oʻgʻlim,u yetimlarni menda haqqi qolgan..Ular menimcha yaqin orada deddomdan chiqishadi,,Ularga tegishli boʻlgan oʻnasidan qolgan tilla taqinchoqlar menda qolgan..Men yashayotgan uy esa hukumatning yotoqxonasi..O”sha tilla taqinchoqlarni men jovonga berkitib qoʻyganman..Iltimos… Bolam..!! menga vaʼda ber ularga tegishli boʻglan barcha maʼlumotlar oʻsha javonda..O”sha tillalarni sotib..oʻzlariga ishlatishsin..Bu ularning haqqi..Kalit javonning ustidagi choynakning ichida..Vaʼda bergin bolam.. Cholning soʻzlari endi..aralashib ketdi..Nafas yetishmayotgandan titray boshladi..Koʻkaragi bir koʻtarildiyu..jon berdi… Ancha yillar ilgari soʻqir boʻlib qolgan koʻzlaridan yosh sizib chiqdi.. Men esa,javon ichidagi tillani oldim..U yerda anchagina tilla taqinchoqlar bor edi..O”sha damda menga boboyning oʻlimi-yu,xaligi yetimlardan koʻra tillalar muhimroq edi.. O”z oʻzimga esa "Nima qilibdi,yetimlar mazza qilib davlatning nonini yeb yuribdi,yordam menga kerak..Boboy rozi boʻl " derdim.. O”sha vaqt hatto tez yordam chaqirishga ham yaramadim..SHosha pisha tillalarni olib koʻzdan gʻoyib boʻldim.. Oradan 3-4 kun vaqt oʻtgach esa..Boboyning ayniy boshlagan murdasini qoʻni qoʻshnilar pul yigʻib koʻmishdi..Janozaga javondan topilgan maʼlumotlar orqali topilgan yetimlar ham chaqirilibdi..Ularning faryod urib yiʼglaganlarini qoʻni qoʻshnilar anchagacha gapirib yurishdi..Men esa xatto janozaga borishga ham yaramadim..Yetimlarni esa hatto surishtirmadim ham.. Davomi bor Vijdon…-Muakammal boʻlmagan,baʼzida esa salbiy jarayon..Bu mavjud boʻlgan va mavjud boʻlayotgan narsalar oʻrtasidagi olishuv..Yahshilik va yomonlik bir nuqtaga birlashtiriladi,omon qolish yohud halokat… Oʻsha damlarda men bu qilgan ishimdan kun kelib vijdonim qiyalishi mumkun ekanligi haqida umuman oʻylab ham koʻrmas edim..Cholning uyidan olib chiqilgan tillalarni baxoli qudrat tanish zargarlar orqali sotdim..Anchagina yigʻgan ekan chol qurmagur..! Tez orada men oʻsha pullar hisobidan shahsiy avtoulovga ega boʻldim..Tarallabedod hayot esa davom etar,men bilan Ravil maishatdan hecham charchamas edik.. Bir kuni tunda Ravil ikkalamiz navbatdagi maishatbozlikdan soʻng meni mashinamda uyga qaytayotgan edik..Ziyofat boʻlayotgan joy shahardan ancha uzoqda boʻlganligi sababli,2 ta tumanni bosib oʻtishimiz lozim edi,to uyga qadar..Ovloqroq yoʻlda ketayotganimizda yoʻl chetida yosh bolasini yetaklab ketayotgan kelinchakka koʻzimiz tushdi..Ikkalamizni ham kayfiyatimiz chog; boʻlganligi sababli musiqani baland qilgancha ketayotgan edik.. -SHoshma sodiq,..mashinani sekinlat bu juvonni olib olaylik deb qoldi Ravil.. -Eyyy,nima qilasan deb unamagandim..Ravil yelkamga turtib shivirladi -Lekin,yomon zoʻoʻooʻoʻr narsa ekan,qomatini qaragin..rosa oʻlvoradide..qittak qittak qilganimizga oʻziyam qaymoqdekkina ‘zakuskaʼboʻldida..deb tamshandi.. Men mashinani sekinlatib,juvonning roʻparasida toʻxtatdim..Oyanadan boshimni chiqarib.. -Kechirasiz,shaxargacha uzoq..bu ovloq yerlarda kech tushganda qiynalib qolasiz,yoʻlimiz bir ekan..olib ketamiz dedim.. Juvon rozi boʻlib,bolasi bilan birgalikda mashinaga chiqdi.. Mashinaning old oynasidan unga razm soldim..Endi payqadim juvonning yigʻidan koʻzlari qizarib ketgan..Yuziga qandaydir gʻam soya sogan edi..Undan hol ahvol soʻrash bahonasida soʻradim..- -Uzr,aybga buyurmaysiz- u,shaharga nima ish bilan ketayotgan edingiz..? Juvon hiqqilab javob berdi..Uning aytishicha "Eri ichib kelib uydan haydab yuborganini,yoʻl haqiga puli yoʻqligi uchun shaharga piyoda ketayotgani,oʻtkinchi mashina uchramagani haqida soʻzlab berdi..U soʻzlar ekan Ravil men tomonga qarab mamnun bosh irgʻab qoʻydi.. Yoʻl boʻylab borar ekanmiz,chap tomonda qurilishi tugallanmagan,qachonlardir ishlagan lekin ayni paytda tashlandiq holarga kelgan bino koʻzga tashlandi..Ravil oʻsha damda menga ayyorona koʻzini qisdi-da -Voy..voy qornim..oʻrtoq qornim ogʻriyapdi..mashinani toʻxtat deb qichqirdi.. -Men mashinani toʻxtadim.. -Iya,jinnimisan..!? bu yerda qanday qilib..anu bino tomonga hayda..dedi Men juvon tomonga qarab: -Uzr..aybga buyurmaysiz..oʻrtogʻimning shunaqa kasalligi bor deb jilmaydim..Va mashina roʻlini oʻsha bino tomonga burdim.. Bino yaqiniga kelganimizdan soʻng esa mashinani tutzor,panasiga oldim..Juvon orqada hech narsadan habari yoʻq..bolasini bagʻriga bosgancha uxlatardi..Bolakay butun dunyoni unutib,beg;ubor holatda uyquga ketgandi..Ravil ikkalamiz boshimizni igʻrab..boshladik deb imo ishora qildik.. Ravil tezlik bilan moshinadan tushdida,juvonni qoʻlini orqaga qayirib moshindan sudrab tusha boshladi.. Juvon baqirishga harakat qila boshladi..Afsuski bir zaifaning bunday harakatlari ayni kuchga toʻlgan yigʻitga umuman bas kela olmasdi..U juvonni ogʻizni qoʻllari bilan toʻsib,yiqitdi va yerga bosdi..Juvonning bolasini onasi tomonga talpina boshladi..U uyqudan uygʻonib,nimalar sodir boʻlayotganiga aqli yetmasdan men uni boshiga bir musht urib hushidan ketkazdim.. Ravill ikkalamiz juvonni ogʻziga latta tiqdik,va navbatma navbat hirsimizni qodira boshladim..Bizdagi hayvoniy hirs shu darajada oʻziga asir qila boshlagan ediki..nima qilayotganimizni.va bu qanday oqibatlarga olib kelishi mumkunligi,hatto aqilimizga ham sigʻmasdi oʻsha damda.. Juvonni butunlay nomusini paymol qildik.. Juvon soʻnggi kuchini yig;ib qoʻlimizdan siltanib qocha boshladi..Ravil uni ortidan yugurdi.. Juvonni oyoʻgidan yugurayotib chalib yigʻitdi..Juvonni betonga yuztuban yiqilgan sharpasini ilgʻadim holos..Birozdan soʻng Ravil halloslab men tomonga kela boshladi.. -Oʻrtoq,biz tamom boʻldik..Bu yerdan tezda ketishimiz kerak..Ravilning ovozi qaltirab qandaydir vahima bilan chiqar edi.. Ikkalamiz juvon yiqilgan joyga yugurdik.. Juvon yiqilgan payti..eski beton qoldigʻidan chiqib turgan armatura parchasiga yuztuban yiqilgan..Armatura esa uning boʻynidan teshib chiqqan edi..Yiqilgan joyda esa qon halqoblanib oqardi.. Ikkimiz dahshatga tushdik..Endilikda nima boʻlishi miyamda kinotasmaga oʻhshab aylana boshladi..Vahimadan qoʻllarim qaltirar edi,Ravilning ahvoli ham menikidan beshbattar edi.. -Endi,nima qilamizzz..oʻrtoq bizniu qamashadi..Tushunayapsanmi?!! biz odam oʻldirdik..Deb titrab qaqshab gapirardi Ravil.. Miyam tez ishlay boshladi..Oʻlikni yoʻqotish kerak..Faqat yoʻqotish kerak.. Shundan boshqa tayinli bir fikr kelmayotgan edi,oʻsha damda miyamga.. -Uni yoʻqotishimiz kerak Ravil..Bitta yoʻli shu dedim.. -Qaaaa qanaq qaaa qip..dedi Ravil Endi mendagi qoʻruv hissini oʻzim ham hayratlanarli darajada sovuqqonlik egallay boshladi.. Ravil ikkalamiz juvonni oyoq qoʻlidan ushlab..Mashina kapotiga ortdik.. Qon qoldiklarini esa oyogʻuimiz bilan tepkilab..Afrofdagi tuproqdan ustiga sepdik.. Mashinani yahshiyam tutning panasiga qoʻygan ekanmiz deb oʻyladim..Tungi 2 lar atrofi bizni kim ham koʻrardi bu yerda deb oʻzimga taskin bera boshladim.. Mashinaga oʻtirganimizda orqadan bolakayni ingragan ovozi kela boshladi,, -Oʻrtoq bilasanmi,bularni yoʻqotmasak kamida oʻlimga hukm qilinamiz..Menimcha sen bilan biz yashashga loyiq odamlarmiz dedim.. -Nima qil deysan..?Faqat hidi chiqmasa boʻlgani ..dedi Ravil..Ayni paytda Ravil uchun men huddi najot farishtasidek edik..U aytgan har qanday talabimni qondirish uchun shay turardi,, -Unda nimaga oʻylayapsan..?!Iz qolmasligi kerak..bolakay esa yagona guvoh..dedim Va orqaga ishora qildim.. DAVOMI BOR.. Qismatga ular koʻnmasa,qayerga yashrinadilar..!?Qismat tahdidan qay yoʻsincha qochish mumkun..?!Qayerga berkinadilar..?! Vijdondan qochishning imkoni bormikan..?! -Gapingda,jon bor Sodiq, dedi Ravil.. Endi hushiga kelayotgan hokisor norasida,hali bizning maqsadimiz nimaligini bilish uyoqda tursin,xatto onasining oʻlimidan ham behabar edi..Ravil mashinani orqa eshigini ochdiyu,norasida bir ojiz goʻdakni nozik boʻynichasidan..bugʻa boshladi..Goʻdak esa hatto qarshilik qila ham olmadi..Biroz tipirchiladiyu,kallasi qiyshayib jon taslim qildi.. Uni ham onasiga qoʻshib bagaj ga ortdik.. Ikkalamiz shu kuyi..uyga yetib keldik..Mashinani garajga qoʻydik..Endi nima qilish kerakligi haqidagi oʻylar ham ikkimizni bezovta qilar edi..Meni aqlim yetar edi bu tahlid boʻladigan boʻlsa,yaqin orada jinoyatimiz fosh boʻlishini,hamda ikkalamizni ham,oyogʻimizni yerga tekkazmasdan qamoqqa joʻnatishlarini..Shu bois boʻlsa kerak ikkimiz ham har qanday jirkanch ishdan tap tortmaydigan nusxaga aylanib ulgurgan edik.Endilikda biz ikkalamiz ushbu jinoyatni yashirish haqidagi oʻylarimiz,bundan-da jirkanch ishlarga undar edi.. -Nima qilamiz Sodiq dedi Ravil menga jovdirab qarar ekan.. Nima qilish kerak…?!ushbu savol haqida harchand oʻylamay miyamga tayinli bir fikr kela qolmasdi..Shu vaqt qandaydir koʻrsatuvda koʻrganim esimga tushdi..Haaa..men bir qarorga kelgan edim.. -Ularni boʻlaklaymiz Ravil dedim.. Ravil bu gapni eshitgach taxtadek qotib qoldi.. -Qaaaa qannaa qa qilib Sodiq..dedi..U qoʻrquvdan dag’ dag’ qaltirardi.. -Bilaman bu ishni qiyinligini..lekin mana bu narsadan ozroq tatib koʻrsak..Hammasi oson koʻchadi…dedim va yomon kunlarga deb asrab qoʻygan Marixuannani olarkanman.. Ikkalamiz narkotikni qabul qilgach,nimagadir qoʻrquv hissi tumandek tarqab ketdi..Huddi togʻni ursa talqon qiladigan holatga kelgan edik..Haqiqatdan ham tanamizga singigan marixuanna oʻz kuchini qilgan..va biz yetarli darajada sovuqqon boʻlgan edik.. Men ravilga omborga tushib,bolta va kerakli anjomlarni olib kelishni buyurdim.. Oʻzim esa garajni obdon qulflab,mashinaning bagajidan ikkita murdani stol ustiga koʻtarib oldim.. Ayolning murdasining nigohi nihoyatda sovuq yatrirar edi..Unga biroz tikilib turish asnosida oʻzimga oʻzim shivirlab gapirdim ..”Doʻndiqcham..nima qilarding qochib,agar qochmaganingda hammasi joyida boʻlardi.Demak sen oʻz taqdiringni oʻzing belgilading..Endi mendan hafa boʻlma”deb shivirlardim. Nihoyat Ravil kerakli asboblarni keltirgach..Ayol bilan oʻgʻlini boʻlaklashga kirishib ketdim, Avval ayolni boshini tanadan ajratib oldik..Soʻngra esa qoʻl oyoqlari..Barchasini erinmay bolta bilam suyagigacha maydalab..Qopga sola boshladim.. -Sodiq..boshini nima qilamiz..Eshitishimcha yuzdan tanib qolishsa surishtira boshlashadi..Suyakdan ham toppish mumkun deb eshitganman deb Soʻrab qoldi Ravil.. -Demak biz..uni boshini terisidan ajratib olamiz…Men bu ishni qilgunimcha sen bolakayni suyaklarini goʻshtidan ajratib ol..! dedim Ravil ishga kirishib ketdi..Biz uchun marixuanna taʼsirida ayol va bolakayni nimalash nihoyatda sipolik bilan oʻtardi,, Men ayolni bosh qismini,terisini shilib oldim..Qoʻl oyoq va tos suyaklarini goʻshtidan ajratib oldim..Ravil ham oʻz ishini qoyilmaqom uddaladi.. Ayol va bolasini kalla suyagiga boltadan tushgan qator zarbalardan keyin mayda suyak boʻlaklariga aylanib qoldi..Ayol va bolasini goʻshtini alohida polietilin qopga joyladik.. Suyaklarni alohida xalataga joyladik..Goʻshtlarni kuni boʻyi nimatalaganimiz sababli u juda mayda boʻlaklarga boʻlinib ketgan edi..Umuman odam goʻshtiga oʻhshamas edi.. Birgalikda mashinaga oʻtirdik va shahar chetidagi daryo tomonga bordik.. Yoʻlda Ravil gapirib qoldi.. -Oʻrtoq,bularni qayerga yashiramiz..? -Havotir olma,hozir goʻshti parchalarini daryoga tashlaymiz..suyaklarini biror joyga koʻmib qoʻyamiz deb javob berdim, -Ularni hech kim topolmagani yahshi.men hali qamoqda chirishni istamayman dedi Ravil.. Men indamadim.. Birozdan soʻng esa biz daryoni boʻyiga yetib keldik.. Ayol va oʻgʻlining qiymalangan goʻsht boʻlaklarini dayoda oqizib yubordik..Goʻsht boʻlaklari suv yuzida biroz qalqib turdi-da,suv tubiga ravona boʻldi.. Suyaklarni esa daryodan ancha uzoqroqdagi tepalikka oʻhshash joyga obdon koʻmdik..Barcha narsalarni tinchitib boʻlgach esa,ikkalamiz hech narsa boʻlmagandek..Uyga kelib uxladik. Oradan 5-6 kun oʻtgach esa ona bola qidirilayotgani toʻgʻrisidagi eʼlonlar shahardagi simyogʻochlardan joy oldi.. Biz esa oldinda bizni nimalar kutayotganidan butunlay behabar..avvalgidek tarallabedod hayotni davom ettirardik..
Quyoshning chiqishi yangi kundan dalolatdir,lekin hamma ham yangi kun uchun kimdan minnatdor boʻlishini bilmaydi..Ular oramizda mahfiy tarzda yashashmoqda.Ular bizga oʻhshashadi..Ammo ular, inson qabohati natijasida paydo boʻlgan qoʻnxoʻrlardir… Men odatdagi maishatlar bilan sarhush boʻlib oʻtirgandim..Ravil ikkalamizni oldimizga notanish bir nusxa kelib qoʻshildi..hayron boʻlib qaragan edim,oʻzi soʻz boshlab qoldi.. -Hayron boʻlma,ogʻayni chalish..Biroz sizlar bilan kayf qilgim keldi-da..deb hiringladi.. -Hechqisi yoʻq, tunda kayfiyatda javob berdim. Lekin nimagadir Ravilning qandaydir tanishi ekanmi,ular tezda til topishib ketishdi.. Oʻtgan kulardagi qandadir voqelarni eslab kulishishardi..Meni esa bu holat tushunarsiz tarzda asabimga tegardi.. -Menga qaralaring,buncha hezalakka oʻhshab hiringlashasanlar..jaa jonga tegib kettilaring-ku dedim asabiy kayfiyatda.. -Senga nima..!? nimagadir menga gaplaring "nedavolniy” tuyilayapdi..O”zingni bosvomasang tagʻin bosib qoʻymay deb hezlandi notanish kimsa.. -Qani biiir,harakat qilib koʻrmaysanmi,unaqada..men oʻrnimdan turib uni ustiga bostirib bora boshladim.. Ravil oʻrindan tezda turib, bizni oʻtamizga tushib ajratib qoldi.. -Oʻzlaringni boslaring..Nima bu yerga kelib oʻzinlaringga "problema”sazdavat qilmoqchi boʻvossanlarmi..?!Undan koʻra tinchgina bir birovimizni kayfimizni buzmaylik..dedi Ikkimiz ham stulga choʻkdik..Haqiqatdan ham oʻzi qilgan ishimizdan havotirda yurgan edik..Shunga oʻhshash janjallar ortiqcha edi.. Oraga 3-4 dona "stolichniy” tushgandan soʻng esa muomilamiz binoyidek yahshilardi..Hatto eski qadrdonlardek suhbatlasha boshladik..Yashigina muloyim boʻlvganimizdan keyin esa..Haligi notanish(Uning ismi aytishicha Marat edi) qoʻlidagi stokanni stol ustida aylanitirib oʻnagancha gap boshladi.. -Ogʻaynilar,mana shu maishatlar ham jaa odamni hunob qilib yubordi..Birorta yirikroq ishni boshlash payti kelmadimikan..dedi -Xoʻsh..sen biror bir narsani umringda qoyillatgan joying bormidi-ki,gaplaringga asos qila olsang..dedi Ravil Men maʼqulladim.. - Unaqada,eshitlaring..toʻgʻrisini aytadigan boʻlsam,oʻzimizni koyitib pul toppish bizdaqa "jentelmen”larning qoʻlidan kelmaydi..Nafaqat kelmaydi..Umuman mos emas..Shuning uchun menda bir reja bor..Men bir odamni bilaman..Mahallamda yashaydi..Veyy umuman pul deganlari unda achib yotibdi..Oʻsha odamni uyiga tushamiz..Sizlar bilan anchadan beri tanishmiz..Hammamiz oʻz ishimizning ustasimiz..SHuning uchun kottaroq pulni oʻmarib bu yerdan goʻyib boʻlamiz qolamiz..dedi kaftini bir biriga ishqalar ekan.. Men bilan Ravil oʻylanib qoldik..Bizga pul kerak edi..”ayol va bolasi”bilan bogʻliq ishdan soʻng bizning koʻzimiz ancha pishib qolgan edi..Shuning uchun ham bunday takliflar bizlarni unchalik ajablantirmas edi..Toʻgʻrida avtobuslarda oʻz "kariera”mizni boshlagan yigitlar uchun bunday oddiy ishlar nima boʻlibdi..? Rejani obdon pishitdik..Ozroq dadillik uchun haligi matohdan ham chekib olgandan soʻng esa kayfiyatni darjasini yuqori pogʻonaga chiqarib,uyga ravona boʻldik..Yoʻl yoʻlakay esa har doimgidek 2 zoʻr qizlardan olib olishni ham unutmadik… Ertalab kechagi ichkilikni asorati bilan 11 larda uygʻondim..Oʻzimni fohishaning quchogʻidan boʻshatib..Yuvindim..Soʻng kiyimlarimni kiyib chiqsam Ravil meni oshxonada kutib turardi.. -Bugun nimagadir vaqtliroq turibsanmi? Dedim -Iyaa,qanday qilib bemalol uxlaysan-a galvars..?!Bizlarni pullar kutayapdi..Tushunayapsanmi pullar..!! dedi Indamasdan kiyimlarni kiydim..Qizlarni ham 1 soatni ichida oʻz manzillariga kuzatib boʻlgach.. Kechagi pishitib qoʻygan rejamiz boʻyicha..Koʻrsatilgan manzilaga yetib keldik..U yerda bizni Marat kutib turardi..Aftidan anchadan beri turgan koʻrinadi..U turgan joyda anchagina sigaret qoldiqlari sochilib yotardi.. -Keldilaringmi..?!Odamni vobshem hunob qivordilaring..dedi asabiylashib.. Birgalikda rejani keyingi bosqichiga oʻtib..Hovli atrofini obdon "razvetka”qildik.. Bundan kuzatuvlar shu tahlid ikki hafta davom etdi..Va nihoyat oʻrganishlar samara berdi..Bizda uy egasini qachon ishdan kelishidan tortib,Qachon uxlarishagacha boʻlgan maʼlumotlar paydo boʻldi.. Va nihoyat biz kutgan lahzalar keldi..Biz hovli chetida joylashgan uzum uchun moslashtirilgan ishkomga osilib hovliga tushdik..Tungi 2-3 lar atrofi..Hatto atrofdagi hashoratlargacha uyquga ketgan dam biz uy egasining seyfi joylashgan xonaga kirdik..Xaqiqatdan ham xona shohona jihozlangan..Bu yerda katta pul borligini ich ichimdan sezib turardim.. Seyfni ochish boʻyicha qilgan barcha urinishlarimiz zoya ketdi..Agar uni buzadigan boʻlsak shovqin boʻlib,qoʻlga tushishimiz aniq edi..Nima qilishni bilmay tuganimda miyamga ajoyib fikr kelganidan quvonib ketdim.. Ularga fikrimni tushuntirdim..Ular rozi boʻldi.. Birgalikda xonadadon egasi uxlayotgan honaga kirdim..U uxlab yotar edi..Menimcha oila aʼzolaridan ayro xolatda yotishiga biror sabab border deb oʻyladim..Va oxista unga tegishli boʻlgan jovondagi kiyim kechaklaridan tortib stol utidagi oddiy narsalargacha titkilashga tushdik. Vaholanki u yerdan topa olmadik..Shunda mening koʻzim uy egasi yotgan yostiq tegidan chiqib turgan kalitning uchiga koʻzim tushdi..Una sekinlik bilan olishga harakat qila boshladim shu vaqt birdan uy egasini uygʻonib qoʻlimdan mahkam ushladi.. Men uning yuziga musht tushurdim..Uy egasi barqishga urunmoqchi edi,Marat uning ogʻzini toʻsib bunga yoʻl qoʻymadi..Men esa kuchim boricha uni bugʻa boshladim..Oʻzimga kelib qoʻlimni boʻshatganimda esa u jon taslim qilgan edi.. -Axmoq,nima qilib qoʻyding..!? Marat menga qarab vishilladi.. -Hammasiga oʻzi aybdor..Tinchgina uhlayvermaydimi,yaramas..dedim kesatib.. -Nima boʻlsa boʻldi,kalitni ollaring bu yerdan juftakni rostlashimiz kerak tezroq..dedi Ravil.. Yerda yotgan latta puttalar bilan qoʻlimiz tekkan joylarni artib,seyf turgan xonaga oʻtdik.. Seyfni ochib koʻrdik..Seyf ichida dollarlar taxlanib yotardi..Koʻzimiz qinidan chiqib ketay dedi,chunki hali bunchalik darajada koʻp miqdorda pulni koʻrmagan edik.. Shoshib pullarni oʻzimiz bilan olib kelgan ryukzaklarga taxlay boshladik..Shu vaqt Ravilning extiyotsizligi oqibatida qoʻli eshikka tegib ketdi..Eshik taqirladi..Biz hammamiz choʻchib tushdik..Shu vaqt narigi honadan krovatning gʻichirlagani va oyoq tovushlari xona tomonga yaqinlasha boshladi.. -Dadajon..Yarim kechasi nima qilayapsiz..?qiz bolaning ovozi koridordan kelardi.. Uchalamiz ham oʻzimizni jovon panasiga oldik..Qizcha esa hech narsadan bexabar xonaga kirdi.. -Dadajon,shu yerdamisiz..?! Qizchaning qoʻllari elekrt yoqgichi tomonga choʻzildi… Ortiq chidab turolmasdim..Agar u svetni yoqadigan boʻlsa,uchalamiz ham tamom boʻlishimizni aniq bilar edim.. Javon ortidan chiqib qizchaga tashlandim..Yagona yoʻl uni oʻldirish edi..Qizcha men bilan birgalikda polga quladi..Qizchaning yuziga zarb bilan urdim..Qizcha hushidan ketdi..Qizcha ni polga bosganimdan meni yuzimdagi niqobni qizcha yechib yuborgandi..U menga qarab tikilganini sezdim..U meni yuzimni eslashi mumkun edi..Stol ustida turgan qaychini olib qizchaning koʻzlariga tiqdim..U biroz ingrab,soʻng jon berdi.. -Tepada nima shovqin,yarim kechasi ham uxlamayapsizmi dadasi..?!Pastdan ayol kishinig biz tomonga kelayotgan shovqini eshitildi.. Uchalamiz ham bir birimizga qarab bosh irgʻadik.. Birozdan soʻng esa..Ayolning murdasini qizcha yotgan honaga sudrab olib kirdik.. -Yana uchta odamni oʻldirdik,endi topib olishsa aniq otishadi..dedi Hansirab Ravil.. -Chakagingni oʻchir..Tez tez qimirla..Pullarni olib bu yerdan quyon boʻlish kerak dedim.. Uchalamiz seyfdagi bor pullarni yigʻishtirib..Oraqadagi yoʻlak orqali juftakni rostladik.. Bizning bu mehmondorchiligimiz, bu oilaga qimmat tushgan edi… Kochaga chiqib olgach esa 2 koʻcha nariga qoʻygan mashinaga yetib bordik..Mashinaga joylashib boʻlgach,esa biz uyimizga ravona boʻldik.. ‘U meni tanib qolgani chatoq boʻldi-da,essiz yosh qiz edi..Nima boʻlganda ham uni oʻldirmoqchi emasdim”deb oʻzimga oʻzim tasalli bergancha qanday qilib uyga yetib kelganimni sezmay qoldim.. Pullarni obdon taqsimlagach,marixunnadan obdon chekib olib kelajak rejalarini tuza boshladik.. Axir har birimizda naqd 48000$ bor edi-da… -Seni bilmadim-u,lekin men bu shahardan butunlay ketaman..Uzoqqa..dedi Mamnun kayfiyatda Ravil.. -Men esa aytmayman nima qilishimni,har holda rejalarim bisyor dedim,miygʻimda kulib.. Shirin suhbatimiz tongga yaqin yakunlandi.. Erta tongda esa uchalamiz uch tarafga tarqaldik.. Men ularning qorasi koʻzdan gʻoyib boʻlgach,avtobus bekatiga borib..Avtobus kuta boshladim.. Avtobus joʻnashiga 2 soatlar vaqt borligini aytishgach esa… Issiq taʼsir qildimi,yoki kechasi juda charchaganimdan-mi? koʻzim ilinibdi.. Avtobusning signal chalishidan uygʻonib ketdim.. Menga tegishli oʻrindiqqa oʻtirib..Koʻzlarimni yumdim.. Yoʻl olis edi..Ancha vaqtdan beri uhlayotganim uchun yonimga kelib oʻtirgan odamning sharpasini sezmabman.. Qaradim… Yo alhazar..Yonimda behad hushruh qiz oʻtirardi..Ahyon ahyonda yuziga soya solayotgan zulflari shu qadar uni latif koʻrsatar edi-ki.! Hiyol qayrilgan qoshlar..! Qarilgani yoyni eslatuvchi kipriklar..Quyosh nurlarida goʻzal jilva sochayotgan kokillar..Har qaday odamni jonini olga-da qodir boʻlgan,jodu kabi koʻzlar..! Yuragim orziqib ketdi.. Yutinib soʻz boshladim..U bilan suhbatlashish uchun tayinli bir gap topa olmaganim uchun soʻradim.. -Kechirasiz,bu avtobus qayerga ketayapdi..? -Iya,qayerga ketayotganini bilmaysizmi.?dedi qoshlarini chimirib.. -Yoq..yoʻq siz meni notugʻri tushundingiz..Men qayerga yetdik demoqchiydim dedim qovun tushurganimni bildirmaslikka harakat qilib.. U bextiyor jilmaydi..Uning jilmayishi har qanday dardga malham boʻladigan mehrigiyohga oʻhshardi. Biz tezda til topishib ketdik..Bu borada koʻchadan orttirgan tajribam ancha qoʻl keldi..Chunki koʻchada sanqib yurish barobarida ancha muncha bilan suhbatlashib soʻz boyligim yetarlicha ortgan..Psixologiaga qanday taʼsir qilishni yahshi bilar edim.. Uning ismi Nilufar ekan..Qanday ajoyib Nilufar..Bu ismni oʻsha damda hayqirib aytgim kelib ketdi.. Ikkalamiz yahshigina tanish boʻlib oldik.. Suhbat qizigandan qizib,Manzilga qanday yetib kelganimizni bilmay qoldim..U qizdan telefon raqamlari olgach esa..Uni kuzatgancha bekatda qoʻl siltab qoldim.. Bekatdagi oshxonaga kirib obdon ovqatlandim..Bu yerlarga kelishimdan maqsad nima ekanligini umuman bilmasdim..Biror ish qilay desam..Bu yerning sharoitini bilmayman..Buning ustiga esa haligi voqealarni unuta olarmikanman..!?Jinoyatlarim jazosi qachondir kelishi haqidagi oʻylar butkul meni aqldan ozdiradigan darajada azoblardi..Garchi diydam allaqachon onam bilan yashagan damlarim qotib ketgan boʻlsa ham, norasidal umriga zomin boʻlganimni kechirib boʻlmaydigan jinoyat ekanligiga aqlim yetar edi..Ammo nailoj ularni oʻlimi orqasidan topgan pularim jonimga oro kiradi deb oʻylardim..Endilikda bunday ishlarni qilmasam hammasi joyida boʻladi deb oʻzimga oʻzim taskin berar edim.. Ammo Nilufar haqida oʻylasam,barchasini unutib yashagim kelayotgan edi… Oʻsha damdagi holatnimni eslasam..yuragim orziqib ketadi..Menday yuragi alamzadalik hissi boʻlan toʻlgan yigit uchun..Bunday uchrashuv chinakam yaratganning hadyasi boʻlgan boʻlsa Ne ajab…!?
Davomi bor...
5-sinfda oʻqiyotgan yigitchaning murgʻak qalbi yahshi anglar edi. Koʻzlarimdagi gaʼzab oʻti soʻnib.. Isnod degan tuygʻu butun vujudimni yodirar edi.Oʻsha dam hanuz koʻz oldimda gavdalansa gazabimni bosolmay qolaman… Oʻqituvchim meni tortib olib ura ketdi vaholangki men oʻzimni himoya qilgan edim.Yuzimga tushayotgan zarbalar menga huddi xayotning naqadar beshavqat ekanligini uqturardi goʻyo…
-Axir men nima qildim ustoz..!? Qichqirardim… -Sen xech narsa qilishing shart emas,seni borligingni oʻzi ortiqcha..sen ortiqchasan tushundingmi xaromi..! degancha duch kelgan joyimga urishdan toymasdi… Oʻsha paytlari,bilmadim ustoz deyishga arziydimi yoʻqmi..? Ustoz…Bu tushunchalar,umuman ustoz degan soʻz men uchun ulugʻvorlik,yohud qandaydir najotkorlik hissini singdirgan boʻlsamda..Ustozimning bu xatti xarakati bunday ulug’ nomga nomunosib ekanligini bilgandim.. Koʻzim tinib..xushimdan ketdim chogʻi..Ustozimning zarbalaridan paydo boʻlayotgan ogʻriqlar yoʻqoldi..uyogʻini eslolmayman… Koʻzimni ochganimda esa stadionchaning oʻrtasida yotar edim.. Alam qildi.. Yoʻq..yoʻq..! Uning meni urgani,hammani oldida kamsitgani emas..Balki Ustoz degan ulug’ zot…xato odamiylik yuzasidan boʻlsa ham,xatto maydon chetiga-da olib chiqishga qodir boʻlmaganligi..aynan shu narsa menga juda alam qilgan edi… Balkim men bir fohishaning xaromi bolasidirman..ammo men ham unga oʻxshagan bir inson edim-ku..!?Naxotki uning xam farzandini kimdir xuddi shu kuyga solganida 2 ogʻiz gapirmagan boʻlardi… Aynan shu savollar miyamga oʻrnashib qolgan edi… Xoʻrligim kelib yigʻladim..Onamning oldida yigʻlamaganman..Baʼzi xollarda onam yigʻlaganini koʻp koʻrganman..Juda koʻp bora… Ammo men hecham koʻzimdagi yoshimni onamga koʻrsatmaganman..Or deb bilardim yigʻini erkak kishi uchun…! Lekin bugun yigʻladim..Alamdan qichqirib,tomogʻim yirtilib ketay deguncha yigʻladim.. Taqdirimning beshavqatligidan,meni dunyoga keltirgan otaning benomusligidan qaqshab yigʻladim.. Yigʻidan shishib ketgan koʻzlarimni artib..Uyga yoʻl oldim.. Onam xali qaytmagan ekan..Yarim kechasi kelishiga koʻnikib qolganman..Stol usidan non olib yedim..Qornimni toʻygʻazib boʻlganimdan soʻng esa..Uyning mayda chuyda yumushlarini bajarishga kirishdim..Xali zamon onam kelishiga ovqat qilib qoʻyishim lozim edi.. Barcha ishlarni sarishtalab boʻlgach esa televezorni yoqdim.. Qandaydir oʻyin,yoki shouni koʻrsatishardi..Ota va ona farzandlari bilan birgalikda musobaqa.. Biroz koʻrdimda ensam qotib ketib televezorni oʻchirdim..Onamni kuta boshladim.. Koʻzim ilinibdi…Eshikni oxista ochilib yopilganini sezdim shekilli,koʻzimni ochib qarasam narigi xonada kimdir goʻngʻir-gʻongʻir ,qilib past ovozda gaplashib,kulishardi… Quloq soldim.. -Iyaaaa,jonidan endi noz qilavermasdan..akangini bagʻriga kelingchi..dedi nomaʼlum ovoz egasi.. -Vuyyyy.shoʻxlik qilmangaaaa..oʻgʻlim uygʻonib qolsa,naq uyni boshiga koʻtaradi. -Nima qilibdi,yosh bola boʻlsa nimani aqliga yetardi.. -Bilmabsizda buni,xuddi otasini oʻzi-ya..!Birovni oldimda koʻrsa naq,toʻpolon qiladi..Yaramas bola..rashki juda yomon..Ablax otasiyam shunaqa edi.. -Xaaaa,endi bu birinchisi emas-ku asaaaal… -Shoshmang,ichishga birorni nima olib kelay… Shu vaqt onam yurib eshik tomonga kela boshladi..men ulgurolmadim oʻzimni olib qochishga… U meni koʻrdi.. -Xaaa..zumrasha..!nima qilayapsan..?gap poylaydigan boʻldingmi xali..?! -Yoʻq..oyijon..gap poylaganim yoʻq…dedim qoʻrqa pisa.. -Boʻldi..jonimga tegib ketding..narigi xonaga oʻtib uxla dedi.. Shu vaqt ichkaridagi odam chiqib qoldi.. -Iyaaa,yahshi bola nima qilayapsan bu yerda,tur joyingda uxlasang,senga pul beraman..Keyin kompyuter oʻynagani borasan,deb choʻntagidan ikkita mingtalikni chiqardi.. Qoʻlidagi mingtalikni yulib olib,yuziga otdim.. -Mengga sening pullaring kerak emas..ket uyimizdan… dedim qichqirib.. Onamning tarsakisi yuzimga tushdi.. -Itvachcha,sen xaromini boqayotganimga shukr qil..tushundingmi..Meni xayotimga aralashma uqdingmi..!?Agar yana bir marta shunaqa qiladigan boʻlsang deddomga olib borib tashlayman.. Men alamdan xiqqilagan kuyi,ichkari uyga kirib ketdim… Tun yarmigacha uyqum kelmadi..Qoʻshni xonadan onamning erkalangan ovozi bilan,notanish kishining hirs bilan gapirgan gaplari yaqqol eshitilib turar edi.. Shu darajada oʻsha payt meni,nomus tuygʻusi otashida yondirar edi-ki..!yostiqni uchini tishlab olgancha.. -Katta odam,boʻlsam..xammasini yoʻq qilaman..Xammasidan qasos olaman derdim… Balkim,oʻsha vaqtlari menning jajji vujudimda..Nafratning ilk kurtaklari quloch ochayotgan boʻlsa ne ajab…!
Tun ham amallab oʻta boshladi..Soat millari tunni tortqilab honadan chiqarib tashlay boshladi.. Koʻzimga kechasi bilan uyqu inmagandi.. Tongga yaqin,uydagi notanish erkak,chiqib ketdi… Onam esa,turib ..yuvindi..nonushta qildi..Pardoz qildi.. Xatto meni nonushtaga chaqirmadi ham... Men esa oʻylardim.. Bunchalik bemehr boʻlmasa..!? Demak oʻtkan kunlari aytgan gapi rost ekanda..’Iblisvachcha..!seni basharangni koʻrsam..Ablax otangni koʻrgandek boʻlaman derdi.. Xaa..Demak rostdan ham meni onam yomon koʻradi… Shu kuyi uzoq oʻylanib yotdim.. Onam bu orada ishga ketishga tayyor boʻlib..Eshikni yopar ekan dedi.. -Itning bolasi..idish tovoqlarni yuvib,maktabingga bor.. Eshiknini taraqlatib yopdi.. Oʻrnimdan turib idish tovoqlarni yuvib…Bir boʻlak non qolgan ekan oʻshani kovshab maktabga yoʻl oldim… Sinf xonasiga kirib kelganimda dars allaqachon boshlangan,ustoz qoʻlidagi boʻr bilan doskaga masalani yozardi..Oʻsha kungi birinchi dars qattiqqulligi bilan oʻquvchilarni zir titratadigan Ziyodulla muallimni darsi edi.. -Ustoz,mumkunmi? Dedim eshikni asta ocharkanman.. -Burchakka tur..masalani yozib olay senga aytadigan gapim bor dedi.. Nihoyat masalani yozib tugatdi.. Soʻng esa,toʻgʻri mening oldimga keldi..Qoʻlimdan ushlab,doskani oldiga olib bordi va sinfdagilarga yuzlanib: -Diqqat qilllaring dedi.. Butun sinfni nigohi menga qadaldi.. -Bilasizlarmi buni kimligini dedi.. Sinfdoshlar orasidan kimdir..past ovozda ‘xaromi-ku bu..!’ dedi.. Sinf ichida uning past ovozda aytgan soʻzi jaranglab ketdi goʻyo… -Xa..rost aytdi kim aytsayam bu gapni..!dediyu menga yuzlaib:’Itvachcha..! eshitdingmi Kimligingni..?’dedi Oʻsha damda men yer yorilmadi yerga kirib ketmadim..Koʻkragim ichidan "Yoʻq..!Bunday emas..Men xaromi emasman..Ota onamni gunohi uchun nega aynan men javob berishim kerak.?”degan savollar aylanardi..Lekin ularni tilimga chiqarishga ayni damda juda ojiz edim..Chunki bu achchiq xaqiqat edi.. -Demak,bolalar uni oʻramizda yurishga munosib deb bilamizmi..?Agar ushbu fikrimni ma;qullaydigan boʻlsa,qoʻlini koʻtarsin,,dedi Butun sinf barobar qoʻlini koʻtardi… Men esa Ustozni qoʻlidan yulqunib chiqdim-da,Sinfdan qochib chiqdim..Koridorda yugurib ketarkanman,orqamdan "Yana bir marta sinfda seni koʻrmay,Xaromi..”degan ustozni gaplari eshitilib turar edi.. Uyga kelguncha..Koʻchada rosa izgʻidim..Yuzimni negadir qoʻllarim bilan yashirishga harakat qilar edim..Huddi yon atrofdagi barcha odamlar "qaranglar xaromini’ deyayotgandek tuyulardi.. Yuraverib,charchab yoʻl chetidagi koʻp qavatli uylarni tagida oʻtirib qoldim… Alam xali tarqamagan edi.. Biroz vaqt oʻtdi..O”z oʻylarim bilan band boʻlib yonimga kim kelganini sezmay ham qolibman.. Qarasam,roʻparamda yoshi men qatori,sochini taqir qilib oldirgan,ustidagi kiyimi esa qandaydir juldur yamoq boʻlgan bir bola turardi.. -Bu yerda nima qilayapsan..dedi Notanish bola.. -Senga nima,oʻtiribman oʻzim..dedim.. Biz tanishdik..U bolani ismi Ravil ekan..Etimxonadan qochgan ekan..Tunlari koʻp qavatli uylarning podvolida yotib yurar ekan..Biz ancha suhbatlashdik..Men xam oʻz hayotim xaqida aytib berdim..Qismatimiz oʻxshash boʻlgani sabablimi biz juda tez til topishib ketdik.. Unga men barcha xaqiqatlarimni aytar edim..Bilmadim lekin..u bilan suhbatlashganimdan soʻng oʻzimni nimagadir ancha yengil xis qildim.. Ravil odatda,koʻchalardan mayda chuyda shishalarni yigʻar,yana qogʻoz qoldiqlarini yigʻib ularni sotib puliga yegulik olib yeb kun oʻtkazar edi..yana u kuzduzlari yer osti yoʻllarida tilanchilik qilardi… Biz juda ham qadrdon boʻlib qoldik..Oradan fursatlar oʻtardi..Men maktabga butunlay bormay qoʻydim..Onam bu haqida hatto soʻramadiyam..U uchun meni taqdirim unchalik qiziq emasdi.. Kunlarim shu tahlit oʻtaverdi… Endilikda onam oʻz mijozlari bilan men uyda boʻlgan vaqtim ham bemalol koʻngilhushliklar uyushtirishi odatiy holga aylanib borardi… Davomi bor... Kunlar shu zaylda oʻtar..onamning bu hatti harakatlai diydamni qotira boshlagandi..Endi men oldingidek atrofga qiziquvchanlik bilan emas..balki alam,nafrat bilan boqar edim.. Kunlarda bir kuni Ravil bilan birga yurganimizda u qoʻlidagi soatini koʻrsatib maqtandi..Xaqiqatdan xam uning qoʻlida qimmatbaho soat bor edi.. -Qayerdan olding oʻrtoq..? soʻradim -Xaa,endi buning yoʻli borda..dedi mamnun qiyofada.. Judayam koʻp bora surushtiganimda soʻng esa u yorildi.. Uning aytishicha u soatni kimnidir choʻntagidan oʻgʻirlab olganligini aytdi..men anchadan beri u bilan birga yurganim sababli oʻgʻirlik men uchun odatiy holga aylanib ulgurgandi..Mendagi qiziqish esa ancha oldin.avtobusdagi yoʻlovchilarni tunash bilan boshlandi.. Avtobusdagi ‘sarguzashtlarʼancha avjiga chiqib borar edi..Undan ortirgan beqiyos tajribam esa meni mukammal oʻgʻriga aylantirib borardi.. Oradan hash pash deguncha maʼlum vaqt oʻtdi..Men uyni butunlay tashlab ketdim..Onamning soʻnggi taqdiri meni ortiq,tashvishlantirmay qoʻydi..Endi Avvalgi Sodiqdan asar xam qolmadi..19 yoshli Sodiqboyga aylandim..Koʻchadan beqiyos tajriba ortirdim..Soʻz sanʼatini shu darajada chuqur oʻzlashtirardim-ki,hatto baʼzan oʻzimga oʻzim qoyil qolardim.. Endi Romil ikkalamizni qoʻlimizga 5-4 soʻm pul tushgan..Yashash joyimiz ham pullik kvartiraga koʻchgan,ust boshimiz ham ancha poʻrimgina edi.. Kunlardan bir kun Romil gap boshlab qoldi.. -Menga qara Sodiq..biror bir normalniy,kottaroq ish qilmasak boʻlmaydi..Hamma joni hitlar bosib ketdi..Bu ketishda tirikchilikni mazasi qolmayapdi dedi -Hoʻsh..biror bir taklifing bormi dedim, U joʻyali biror gap aytolmadi..O”sha suhbat oʻz joyida qolishi mumkun edi- ku,lekin bir voqea sabab boʻldiyu bu haqida chuqurroq oʻylashimga toʻgʻri keldi.. Koʻchada ketayotgandim birdan koʻzim koʻcha chetida turgan,qora koʻzoynak taqib olgan bir cholga koʻzim tushdi..U har har zamonda qoʻlidagi tayoqchasi bilan yerni urib urib qoʻyardi..Bu harakat u uchun koʻz vazifasini qisman boʻlsa-da bajarar edi.. Uning yoniga yaqinlashdim..Va u oʻrirgan oʻrindiqqa oʻtirdim,va gapga solgan kishi boʻlib: -Xa,otaxon..ahvolalr qalay dedim hushmuomilalik bilan.. -Nima xam boʻlardi bolam,bu dunyoda kunduz bilan kechani farqlay olmasdan arosatda yuribman-da dedi.. Biroz u bilan suhbatlashdik..Uni baxoli qudrat ishonchiga kirdim..U uyiga ketishi kerakligini aytib,kimgadir tel qilmoqchi boʻlganida,uni shashtidan qaytarib -Otaxon,agar ruhsat bersangiz sizni uyingizga kuzatib qoʻyaman..deb darrov qoʻltig;idan oldim.. Uyi uncha uzoq emasdi..Uy bilan xiyobon oralig’ masofasida yoʻl qatnov boʻlmagani sababli boboy kuniga oʻsha yerga sayr qilgani chiqar edi..Shuning uchun boʻlsa kerak..Baxoli qudrat oʻz yoʻlini topib kela olardi..Boboyni uyiga chiqdik..1 qavatda edi.uning uyi.. U meni uyiga taklif qildi..Men kirdim..Uy nihoyatda didsizlik bilan jihozlangan edi..Hamma yoq pala partishligidan uning biror kimi tez tez xabar olmasligini sezdim.. Uyni yigʻishtirib tartibga keltirib berdim..Boboy esa tinmay sharafimga shonlar oʻqishdan charchamas edi.. Men boboyni xolidan tez tez xabar olib turishga kelishib,uyni tark etdim.. Oradan 3-4 kun vaqt oʻtdi..Bu orada men boboyning ishongan ‘tog’ "iga aylanib ulgurgan edim.. Va nihoyat rejamni 2 bosqichiga oʻtish vaqti kelgan edi..
Odatdagi vaqtda boboyning uyiga keldim..Boboyning mazasi yoʻq edi..Shuning uchun nimgadir u koʻrpa yostiq qilib yotib olgandi..U yotgan oʻrnida meni kelganimni sezdimi, -Oʻglim Sodiqjon..keldingmi bolam dedi Hasta ovozda -Keldim..otaxon..shu yerdaman siz tashvish chekmang deb baholi qudrat unga madad boʻldim.. Chol bilmadim..nimagadir bir nimalarni menga aytmoqchi boʻlardi… Uning yoniga oʻtirib bir oz suhbatlashganimdan soʻng "yorildi” -O”gʻlim,men yoshimni yashab,bu umrda ilinjim qolmadi..Faqar bir narsani senga vasiyat qilib qoldirmochiman..Menimcha sen yomon insonga oʻhshamaysan..Faqat men aytgan narsalarni qil..dedi Men ajablanib unga tikilib qoldim..U entikib nafas olardi..Nimagadir xira,nurini yoʻqotgan koʻzlar shiftga qadalgancha sokin soʻzlardi.. -Bilasanmi,men senga aytmagan edim..Umrim davomida sir saqlagan bir sirim bor..Shuni senga aytaman..Chunki endi buni sir saqlashimdan foyda yoʻq bolam..Men bunday ancha yillar ilgari bir ayolni sevar edim..U vaqtlarda men norgʻul erkak edim..Birinchi ayolim rus millatiga mansub boʻlganligi sababli..Allaqachonlar meni tashlab ketgan..Men tanishgan ayol bilan boʻydoq erkak sifatida nikohdan oʻtib yashagan edik..U vaqtlarda zamon notinch boʻlganligi sababli..U bilan uzoq yashay olmadik..Men afgʻonga urushga ketdim..Lekin u meni kutdi.. Bilmadim u qilgan duolari ijobat boʻlganmidi men sog’ omon qaytib keldim.. Lekin oradan koʻp vaqt oʻtmay..Ogʻir hastalikdan olamdan oʻtdi..Boshida uning farzandlariga oʻzim qaradim..Juda qiynaldim 2 nafar yosh bolaga qarash men uchun ogʻir edi.. Bu orada men bilan ayol oʻrtasidagi nikoh rasman qayd etilmagani uchun 2 ta farzand ni men dan tortib olishib deddomga olib borib tashalashdi..Oradan anchga vaqt oʻtib,meni koʻzlarim ojiz boʻlib qoldi..Balkim Yaratgan meni Bandai ojizni..Oʻsha yetimlarni boshini silay olmaganim uchun shu tahlid jalogandir..Butun umr men shu qorongʻulikka mahkum boʻlib qoldim,bolam.. Shu soʻzlarni aytar ekan boboyning koʻksi koʻtarilib tusha boshladi..U hansirab nafas olar ekan..Soʻzlarni shosha pisha ayta boshladi.. -Oʻgʻlim,u yetimlarni menda haqqi qolgan..Ular menimcha yaqin orada deddomdan chiqishadi,,Ularga tegishli boʻlgan oʻnasidan qolgan tilla taqinchoqlar menda qolgan..Men yashayotgan uy esa hukumatning yotoqxonasi..O”sha tilla taqinchoqlarni men jovonga berkitib qoʻyganman..Iltimos… Bolam..!! menga vaʼda ber ularga tegishli boʻglan barcha maʼlumotlar oʻsha javonda..O”sha tillalarni sotib..oʻzlariga ishlatishsin..Bu ularning haqqi..Kalit javonning ustidagi choynakning ichida..Vaʼda bergin bolam.. Cholning soʻzlari endi..aralashib ketdi..Nafas yetishmayotgandan titray boshladi..Koʻkaragi bir koʻtarildiyu..jon berdi… Ancha yillar ilgari soʻqir boʻlib qolgan koʻzlaridan yosh sizib chiqdi.. Men esa,javon ichidagi tillani oldim..U yerda anchagina tilla taqinchoqlar bor edi..O”sha damda menga boboyning oʻlimi-yu,xaligi yetimlardan koʻra tillalar muhimroq edi.. O”z oʻzimga esa "Nima qilibdi,yetimlar mazza qilib davlatning nonini yeb yuribdi,yordam menga kerak..Boboy rozi boʻl " derdim.. O”sha vaqt hatto tez yordam chaqirishga ham yaramadim..SHosha pisha tillalarni olib koʻzdan gʻoyib boʻldim.. Oradan 3-4 kun vaqt oʻtgach esa..Boboyning ayniy boshlagan murdasini qoʻni qoʻshnilar pul yigʻib koʻmishdi..Janozaga javondan topilgan maʼlumotlar orqali topilgan yetimlar ham chaqirilibdi..Ularning faryod urib yiʼglaganlarini qoʻni qoʻshnilar anchagacha gapirib yurishdi..Men esa xatto janozaga borishga ham yaramadim..Yetimlarni esa hatto surishtirmadim ham.. Davomi bor Vijdon…-Muakammal boʻlmagan,baʼzida esa salbiy jarayon..Bu mavjud boʻlgan va mavjud boʻlayotgan narsalar oʻrtasidagi olishuv..Yahshilik va yomonlik bir nuqtaga birlashtiriladi,omon qolish yohud halokat… Oʻsha damlarda men bu qilgan ishimdan kun kelib vijdonim qiyalishi mumkun ekanligi haqida umuman oʻylab ham koʻrmas edim..Cholning uyidan olib chiqilgan tillalarni baxoli qudrat tanish zargarlar orqali sotdim..Anchagina yigʻgan ekan chol qurmagur..! Tez orada men oʻsha pullar hisobidan shahsiy avtoulovga ega boʻldim..Tarallabedod hayot esa davom etar,men bilan Ravil maishatdan hecham charchamas edik.. Bir kuni tunda Ravil ikkalamiz navbatdagi maishatbozlikdan soʻng meni mashinamda uyga qaytayotgan edik..Ziyofat boʻlayotgan joy shahardan ancha uzoqda boʻlganligi sababli,2 ta tumanni bosib oʻtishimiz lozim edi,to uyga qadar..Ovloqroq yoʻlda ketayotganimizda yoʻl chetida yosh bolasini yetaklab ketayotgan kelinchakka koʻzimiz tushdi..Ikkalamizni ham kayfiyatimiz chog; boʻlganligi sababli musiqani baland qilgancha ketayotgan edik.. -SHoshma sodiq,..mashinani sekinlat bu juvonni olib olaylik deb qoldi Ravil.. -Eyyy,nima qilasan deb unamagandim..Ravil yelkamga turtib shivirladi -Lekin,yomon zoʻoʻooʻoʻr narsa ekan,qomatini qaragin..rosa oʻlvoradide..qittak qittak qilganimizga oʻziyam qaymoqdekkina ‘zakuskaʼboʻldida..deb tamshandi.. Men mashinani sekinlatib,juvonning roʻparasida toʻxtatdim..Oyanadan boshimni chiqarib.. -Kechirasiz,shaxargacha uzoq..bu ovloq yerlarda kech tushganda qiynalib qolasiz,yoʻlimiz bir ekan..olib ketamiz dedim.. Juvon rozi boʻlib,bolasi bilan birgalikda mashinaga chiqdi.. Mashinaning old oynasidan unga razm soldim..Endi payqadim juvonning yigʻidan koʻzlari qizarib ketgan..Yuziga qandaydir gʻam soya sogan edi..Undan hol ahvol soʻrash bahonasida soʻradim..- -Uzr,aybga buyurmaysiz- u,shaharga nima ish bilan ketayotgan edingiz..? Juvon hiqqilab javob berdi..Uning aytishicha "Eri ichib kelib uydan haydab yuborganini,yoʻl haqiga puli yoʻqligi uchun shaharga piyoda ketayotgani,oʻtkinchi mashina uchramagani haqida soʻzlab berdi..U soʻzlar ekan Ravil men tomonga qarab mamnun bosh irgʻab qoʻydi.. Yoʻl boʻylab borar ekanmiz,chap tomonda qurilishi tugallanmagan,qachonlardir ishlagan lekin ayni paytda tashlandiq holarga kelgan bino koʻzga tashlandi..Ravil oʻsha damda menga ayyorona koʻzini qisdi-da -Voy..voy qornim..oʻrtoq qornim ogʻriyapdi..mashinani toʻxtat deb qichqirdi.. -Men mashinani toʻxtadim.. -Iya,jinnimisan..!? bu yerda qanday qilib..anu bino tomonga hayda..dedi Men juvon tomonga qarab: -Uzr..aybga buyurmaysiz..oʻrtogʻimning shunaqa kasalligi bor deb jilmaydim..Va mashina roʻlini oʻsha bino tomonga burdim.. Bino yaqiniga kelganimizdan soʻng esa mashinani tutzor,panasiga oldim..Juvon orqada hech narsadan habari yoʻq..bolasini bagʻriga bosgancha uxlatardi..Bolakay butun dunyoni unutib,beg;ubor holatda uyquga ketgandi..Ravil ikkalamiz boshimizni igʻrab..boshladik deb imo ishora qildik.. Ravil tezlik bilan moshinadan tushdida,juvonni qoʻlini orqaga qayirib moshindan sudrab tusha boshladi.. Juvon baqirishga harakat qila boshladi..Afsuski bir zaifaning bunday harakatlari ayni kuchga toʻlgan yigʻitga umuman bas kela olmasdi..U juvonni ogʻizni qoʻllari bilan toʻsib,yiqitdi va yerga bosdi..Juvonning bolasini onasi tomonga talpina boshladi..U uyqudan uygʻonib,nimalar sodir boʻlayotganiga aqli yetmasdan men uni boshiga bir musht urib hushidan ketkazdim.. Ravill ikkalamiz juvonni ogʻziga latta tiqdik,va navbatma navbat hirsimizni qodira boshladim..Bizdagi hayvoniy hirs shu darajada oʻziga asir qila boshlagan ediki..nima qilayotganimizni.va bu qanday oqibatlarga olib kelishi mumkunligi,hatto aqilimizga ham sigʻmasdi oʻsha damda.. Juvonni butunlay nomusini paymol qildik.. Juvon soʻnggi kuchini yig;ib qoʻlimizdan siltanib qocha boshladi..Ravil uni ortidan yugurdi.. Juvonni oyoʻgidan yugurayotib chalib yigʻitdi..Juvonni betonga yuztuban yiqilgan sharpasini ilgʻadim holos..Birozdan soʻng Ravil halloslab men tomonga kela boshladi.. -Oʻrtoq,biz tamom boʻldik..Bu yerdan tezda ketishimiz kerak..Ravilning ovozi qaltirab qandaydir vahima bilan chiqar edi.. Ikkalamiz juvon yiqilgan joyga yugurdik.. Juvon yiqilgan payti..eski beton qoldigʻidan chiqib turgan armatura parchasiga yuztuban yiqilgan..Armatura esa uning boʻynidan teshib chiqqan edi..Yiqilgan joyda esa qon halqoblanib oqardi.. Ikkimiz dahshatga tushdik..Endilikda nima boʻlishi miyamda kinotasmaga oʻhshab aylana boshladi..Vahimadan qoʻllarim qaltirar edi,Ravilning ahvoli ham menikidan beshbattar edi.. -Endi,nima qilamizzz..oʻrtoq bizniu qamashadi..Tushunayapsanmi?!! biz odam oʻldirdik..Deb titrab qaqshab gapirardi Ravil.. Miyam tez ishlay boshladi..Oʻlikni yoʻqotish kerak..Faqat yoʻqotish kerak.. Shundan boshqa tayinli bir fikr kelmayotgan edi,oʻsha damda miyamga.. -Uni yoʻqotishimiz kerak Ravil..Bitta yoʻli shu dedim.. -Qaaaa qanaq qaaa qip..dedi Ravil Endi mendagi qoʻruv hissini oʻzim ham hayratlanarli darajada sovuqqonlik egallay boshladi.. Ravil ikkalamiz juvonni oyoq qoʻlidan ushlab..Mashina kapotiga ortdik.. Qon qoldiklarini esa oyogʻuimiz bilan tepkilab..Afrofdagi tuproqdan ustiga sepdik.. Mashinani yahshiyam tutning panasiga qoʻygan ekanmiz deb oʻyladim..Tungi 2 lar atrofi bizni kim ham koʻrardi bu yerda deb oʻzimga taskin bera boshladim.. Mashinaga oʻtirganimizda orqadan bolakayni ingragan ovozi kela boshladi,, -Oʻrtoq bilasanmi,bularni yoʻqotmasak kamida oʻlimga hukm qilinamiz..Menimcha sen bilan biz yashashga loyiq odamlarmiz dedim.. -Nima qil deysan..?Faqat hidi chiqmasa boʻlgani ..dedi Ravil..Ayni paytda Ravil uchun men huddi najot farishtasidek edik..U aytgan har qanday talabimni qondirish uchun shay turardi,, -Unda nimaga oʻylayapsan..?!Iz qolmasligi kerak..bolakay esa yagona guvoh..dedim Va orqaga ishora qildim.. DAVOMI BOR.. Qismatga ular koʻnmasa,qayerga yashrinadilar..!?Qismat tahdidan qay yoʻsincha qochish mumkun..?!Qayerga berkinadilar..?! Vijdondan qochishning imkoni bormikan..?! -Gapingda,jon bor Sodiq, dedi Ravil.. Endi hushiga kelayotgan hokisor norasida,hali bizning maqsadimiz nimaligini bilish uyoqda tursin,xatto onasining oʻlimidan ham behabar edi..Ravil mashinani orqa eshigini ochdiyu,norasida bir ojiz goʻdakni nozik boʻynichasidan..bugʻa boshladi..Goʻdak esa hatto qarshilik qila ham olmadi..Biroz tipirchiladiyu,kallasi qiyshayib jon taslim qildi.. Uni ham onasiga qoʻshib bagaj ga ortdik.. Ikkalamiz shu kuyi..uyga yetib keldik..Mashinani garajga qoʻydik..Endi nima qilish kerakligi haqidagi oʻylar ham ikkimizni bezovta qilar edi..Meni aqlim yetar edi bu tahlid boʻladigan boʻlsa,yaqin orada jinoyatimiz fosh boʻlishini,hamda ikkalamizni ham,oyogʻimizni yerga tekkazmasdan qamoqqa joʻnatishlarini..Shu bois boʻlsa kerak ikkimiz ham har qanday jirkanch ishdan tap tortmaydigan nusxaga aylanib ulgurgan edik.Endilikda biz ikkalamiz ushbu jinoyatni yashirish haqidagi oʻylarimiz,bundan-da jirkanch ishlarga undar edi.. -Nima qilamiz Sodiq dedi Ravil menga jovdirab qarar ekan.. Nima qilish kerak…?!ushbu savol haqida harchand oʻylamay miyamga tayinli bir fikr kela qolmasdi..Shu vaqt qandaydir koʻrsatuvda koʻrganim esimga tushdi..Haaa..men bir qarorga kelgan edim.. -Ularni boʻlaklaymiz Ravil dedim.. Ravil bu gapni eshitgach taxtadek qotib qoldi.. -Qaaaa qannaa qa qilib Sodiq..dedi..U qoʻrquvdan dag’ dag’ qaltirardi.. -Bilaman bu ishni qiyinligini..lekin mana bu narsadan ozroq tatib koʻrsak..Hammasi oson koʻchadi…dedim va yomon kunlarga deb asrab qoʻygan Marixuannani olarkanman.. Ikkalamiz narkotikni qabul qilgach,nimagadir qoʻrquv hissi tumandek tarqab ketdi..Huddi togʻni ursa talqon qiladigan holatga kelgan edik..Haqiqatdan ham tanamizga singigan marixuanna oʻz kuchini qilgan..va biz yetarli darajada sovuqqon boʻlgan edik.. Men ravilga omborga tushib,bolta va kerakli anjomlarni olib kelishni buyurdim.. Oʻzim esa garajni obdon qulflab,mashinaning bagajidan ikkita murdani stol ustiga koʻtarib oldim.. Ayolning murdasining nigohi nihoyatda sovuq yatrirar edi..Unga biroz tikilib turish asnosida oʻzimga oʻzim shivirlab gapirdim ..”Doʻndiqcham..nima qilarding qochib,agar qochmaganingda hammasi joyida boʻlardi.Demak sen oʻz taqdiringni oʻzing belgilading..Endi mendan hafa boʻlma”deb shivirlardim. Nihoyat Ravil kerakli asboblarni keltirgach..Ayol bilan oʻgʻlini boʻlaklashga kirishib ketdim, Avval ayolni boshini tanadan ajratib oldik..Soʻngra esa qoʻl oyoqlari..Barchasini erinmay bolta bilam suyagigacha maydalab..Qopga sola boshladim.. -Sodiq..boshini nima qilamiz..Eshitishimcha yuzdan tanib qolishsa surishtira boshlashadi..Suyakdan ham toppish mumkun deb eshitganman deb Soʻrab qoldi Ravil.. -Demak biz..uni boshini terisidan ajratib olamiz…Men bu ishni qilgunimcha sen bolakayni suyaklarini goʻshtidan ajratib ol..! dedim Ravil ishga kirishib ketdi..Biz uchun marixuanna taʼsirida ayol va bolakayni nimalash nihoyatda sipolik bilan oʻtardi,, Men ayolni bosh qismini,terisini shilib oldim..Qoʻl oyoq va tos suyaklarini goʻshtidan ajratib oldim..Ravil ham oʻz ishini qoyilmaqom uddaladi.. Ayol va bolasini kalla suyagiga boltadan tushgan qator zarbalardan keyin mayda suyak boʻlaklariga aylanib qoldi..Ayol va bolasini goʻshtini alohida polietilin qopga joyladik.. Suyaklarni alohida xalataga joyladik..Goʻshtlarni kuni boʻyi nimatalaganimiz sababli u juda mayda boʻlaklarga boʻlinib ketgan edi..Umuman odam goʻshtiga oʻhshamas edi.. Birgalikda mashinaga oʻtirdik va shahar chetidagi daryo tomonga bordik.. Yoʻlda Ravil gapirib qoldi.. -Oʻrtoq,bularni qayerga yashiramiz..? -Havotir olma,hozir goʻshti parchalarini daryoga tashlaymiz..suyaklarini biror joyga koʻmib qoʻyamiz deb javob berdim, -Ularni hech kim topolmagani yahshi.men hali qamoqda chirishni istamayman dedi Ravil.. Men indamadim.. Birozdan soʻng esa biz daryoni boʻyiga yetib keldik.. Ayol va oʻgʻlining qiymalangan goʻsht boʻlaklarini dayoda oqizib yubordik..Goʻsht boʻlaklari suv yuzida biroz qalqib turdi-da,suv tubiga ravona boʻldi.. Suyaklarni esa daryodan ancha uzoqroqdagi tepalikka oʻhshash joyga obdon koʻmdik..Barcha narsalarni tinchitib boʻlgach esa,ikkalamiz hech narsa boʻlmagandek..Uyga kelib uxladik. Oradan 5-6 kun oʻtgach esa ona bola qidirilayotgani toʻgʻrisidagi eʼlonlar shahardagi simyogʻochlardan joy oldi.. Biz esa oldinda bizni nimalar kutayotganidan butunlay behabar..avvalgidek tarallabedod hayotni davom ettirardik..
Quyoshning chiqishi yangi kundan dalolatdir,lekin hamma ham yangi kun uchun kimdan minnatdor boʻlishini bilmaydi..Ular oramizda mahfiy tarzda yashashmoqda.Ular bizga oʻhshashadi..Ammo ular, inson qabohati natijasida paydo boʻlgan qoʻnxoʻrlardir… Men odatdagi maishatlar bilan sarhush boʻlib oʻtirgandim..Ravil ikkalamizni oldimizga notanish bir nusxa kelib qoʻshildi..hayron boʻlib qaragan edim,oʻzi soʻz boshlab qoldi.. -Hayron boʻlma,ogʻayni chalish..Biroz sizlar bilan kayf qilgim keldi-da..deb hiringladi.. -Hechqisi yoʻq, tunda kayfiyatda javob berdim. Lekin nimagadir Ravilning qandaydir tanishi ekanmi,ular tezda til topishib ketishdi.. Oʻtgan kulardagi qandadir voqelarni eslab kulishishardi..Meni esa bu holat tushunarsiz tarzda asabimga tegardi.. -Menga qaralaring,buncha hezalakka oʻhshab hiringlashasanlar..jaa jonga tegib kettilaring-ku dedim asabiy kayfiyatda.. -Senga nima..!? nimagadir menga gaplaring "nedavolniy” tuyilayapdi..O”zingni bosvomasang tagʻin bosib qoʻymay deb hezlandi notanish kimsa.. -Qani biiir,harakat qilib koʻrmaysanmi,unaqada..men oʻrnimdan turib uni ustiga bostirib bora boshladim.. Ravil oʻrindan tezda turib, bizni oʻtamizga tushib ajratib qoldi.. -Oʻzlaringni boslaring..Nima bu yerga kelib oʻzinlaringga "problema”sazdavat qilmoqchi boʻvossanlarmi..?!Undan koʻra tinchgina bir birovimizni kayfimizni buzmaylik..dedi Ikkimiz ham stulga choʻkdik..Haqiqatdan ham oʻzi qilgan ishimizdan havotirda yurgan edik..Shunga oʻhshash janjallar ortiqcha edi.. Oraga 3-4 dona "stolichniy” tushgandan soʻng esa muomilamiz binoyidek yahshilardi..Hatto eski qadrdonlardek suhbatlasha boshladik..Yashigina muloyim boʻlvganimizdan keyin esa..Haligi notanish(Uning ismi aytishicha Marat edi) qoʻlidagi stokanni stol ustida aylanitirib oʻnagancha gap boshladi.. -Ogʻaynilar,mana shu maishatlar ham jaa odamni hunob qilib yubordi..Birorta yirikroq ishni boshlash payti kelmadimikan..dedi -Xoʻsh..sen biror bir narsani umringda qoyillatgan joying bormidi-ki,gaplaringga asos qila olsang..dedi Ravil Men maʼqulladim.. - Unaqada,eshitlaring..toʻgʻrisini aytadigan boʻlsam,oʻzimizni koyitib pul toppish bizdaqa "jentelmen”larning qoʻlidan kelmaydi..Nafaqat kelmaydi..Umuman mos emas..Shuning uchun menda bir reja bor..Men bir odamni bilaman..Mahallamda yashaydi..Veyy umuman pul deganlari unda achib yotibdi..Oʻsha odamni uyiga tushamiz..Sizlar bilan anchadan beri tanishmiz..Hammamiz oʻz ishimizning ustasimiz..SHuning uchun kottaroq pulni oʻmarib bu yerdan goʻyib boʻlamiz qolamiz..dedi kaftini bir biriga ishqalar ekan.. Men bilan Ravil oʻylanib qoldik..Bizga pul kerak edi..”ayol va bolasi”bilan bogʻliq ishdan soʻng bizning koʻzimiz ancha pishib qolgan edi..Shuning uchun ham bunday takliflar bizlarni unchalik ajablantirmas edi..Toʻgʻrida avtobuslarda oʻz "kariera”mizni boshlagan yigitlar uchun bunday oddiy ishlar nima boʻlibdi..? Rejani obdon pishitdik..Ozroq dadillik uchun haligi matohdan ham chekib olgandan soʻng esa kayfiyatni darjasini yuqori pogʻonaga chiqarib,uyga ravona boʻldik..Yoʻl yoʻlakay esa har doimgidek 2 zoʻr qizlardan olib olishni ham unutmadik… Ertalab kechagi ichkilikni asorati bilan 11 larda uygʻondim..Oʻzimni fohishaning quchogʻidan boʻshatib..Yuvindim..Soʻng kiyimlarimni kiyib chiqsam Ravil meni oshxonada kutib turardi.. -Bugun nimagadir vaqtliroq turibsanmi? Dedim -Iyaa,qanday qilib bemalol uxlaysan-a galvars..?!Bizlarni pullar kutayapdi..Tushunayapsanmi pullar..!! dedi Indamasdan kiyimlarni kiydim..Qizlarni ham 1 soatni ichida oʻz manzillariga kuzatib boʻlgach.. Kechagi pishitib qoʻygan rejamiz boʻyicha..Koʻrsatilgan manzilaga yetib keldik..U yerda bizni Marat kutib turardi..Aftidan anchadan beri turgan koʻrinadi..U turgan joyda anchagina sigaret qoldiqlari sochilib yotardi.. -Keldilaringmi..?!Odamni vobshem hunob qivordilaring..dedi asabiylashib.. Birgalikda rejani keyingi bosqichiga oʻtib..Hovli atrofini obdon "razvetka”qildik.. Bundan kuzatuvlar shu tahlid ikki hafta davom etdi..Va nihoyat oʻrganishlar samara berdi..Bizda uy egasini qachon ishdan kelishidan tortib,Qachon uxlarishagacha boʻlgan maʼlumotlar paydo boʻldi.. Va nihoyat biz kutgan lahzalar keldi..Biz hovli chetida joylashgan uzum uchun moslashtirilgan ishkomga osilib hovliga tushdik..Tungi 2-3 lar atrofi..Hatto atrofdagi hashoratlargacha uyquga ketgan dam biz uy egasining seyfi joylashgan xonaga kirdik..Xaqiqatdan ham xona shohona jihozlangan..Bu yerda katta pul borligini ich ichimdan sezib turardim.. Seyfni ochish boʻyicha qilgan barcha urinishlarimiz zoya ketdi..Agar uni buzadigan boʻlsak shovqin boʻlib,qoʻlga tushishimiz aniq edi..Nima qilishni bilmay tuganimda miyamga ajoyib fikr kelganidan quvonib ketdim.. Ularga fikrimni tushuntirdim..Ular rozi boʻldi.. Birgalikda xonadadon egasi uxlayotgan honaga kirdim..U uxlab yotar edi..Menimcha oila aʼzolaridan ayro xolatda yotishiga biror sabab border deb oʻyladim..Va oxista unga tegishli boʻlgan jovondagi kiyim kechaklaridan tortib stol utidagi oddiy narsalargacha titkilashga tushdik. Vaholanki u yerdan topa olmadik..Shunda mening koʻzim uy egasi yotgan yostiq tegidan chiqib turgan kalitning uchiga koʻzim tushdi..Una sekinlik bilan olishga harakat qila boshladim shu vaqt birdan uy egasini uygʻonib qoʻlimdan mahkam ushladi.. Men uning yuziga musht tushurdim..Uy egasi barqishga urunmoqchi edi,Marat uning ogʻzini toʻsib bunga yoʻl qoʻymadi..Men esa kuchim boricha uni bugʻa boshladim..Oʻzimga kelib qoʻlimni boʻshatganimda esa u jon taslim qilgan edi.. -Axmoq,nima qilib qoʻyding..!? Marat menga qarab vishilladi.. -Hammasiga oʻzi aybdor..Tinchgina uhlayvermaydimi,yaramas..dedim kesatib.. -Nima boʻlsa boʻldi,kalitni ollaring bu yerdan juftakni rostlashimiz kerak tezroq..dedi Ravil.. Yerda yotgan latta puttalar bilan qoʻlimiz tekkan joylarni artib,seyf turgan xonaga oʻtdik.. Seyfni ochib koʻrdik..Seyf ichida dollarlar taxlanib yotardi..Koʻzimiz qinidan chiqib ketay dedi,chunki hali bunchalik darajada koʻp miqdorda pulni koʻrmagan edik.. Shoshib pullarni oʻzimiz bilan olib kelgan ryukzaklarga taxlay boshladik..Shu vaqt Ravilning extiyotsizligi oqibatida qoʻli eshikka tegib ketdi..Eshik taqirladi..Biz hammamiz choʻchib tushdik..Shu vaqt narigi honadan krovatning gʻichirlagani va oyoq tovushlari xona tomonga yaqinlasha boshladi.. -Dadajon..Yarim kechasi nima qilayapsiz..?qiz bolaning ovozi koridordan kelardi.. Uchalamiz ham oʻzimizni jovon panasiga oldik..Qizcha esa hech narsadan bexabar xonaga kirdi.. -Dadajon,shu yerdamisiz..?! Qizchaning qoʻllari elekrt yoqgichi tomonga choʻzildi… Ortiq chidab turolmasdim..Agar u svetni yoqadigan boʻlsa,uchalamiz ham tamom boʻlishimizni aniq bilar edim.. Javon ortidan chiqib qizchaga tashlandim..Yagona yoʻl uni oʻldirish edi..Qizcha men bilan birgalikda polga quladi..Qizchaning yuziga zarb bilan urdim..Qizcha hushidan ketdi..Qizcha ni polga bosganimdan meni yuzimdagi niqobni qizcha yechib yuborgandi..U menga qarab tikilganini sezdim..U meni yuzimni eslashi mumkun edi..Stol ustida turgan qaychini olib qizchaning koʻzlariga tiqdim..U biroz ingrab,soʻng jon berdi.. -Tepada nima shovqin,yarim kechasi ham uxlamayapsizmi dadasi..?!Pastdan ayol kishinig biz tomonga kelayotgan shovqini eshitildi.. Uchalamiz ham bir birimizga qarab bosh irgʻadik.. Birozdan soʻng esa..Ayolning murdasini qizcha yotgan honaga sudrab olib kirdik.. -Yana uchta odamni oʻldirdik,endi topib olishsa aniq otishadi..dedi Hansirab Ravil.. -Chakagingni oʻchir..Tez tez qimirla..Pullarni olib bu yerdan quyon boʻlish kerak dedim.. Uchalamiz seyfdagi bor pullarni yigʻishtirib..Oraqadagi yoʻlak orqali juftakni rostladik.. Bizning bu mehmondorchiligimiz, bu oilaga qimmat tushgan edi… Kochaga chiqib olgach esa 2 koʻcha nariga qoʻygan mashinaga yetib bordik..Mashinaga joylashib boʻlgach,esa biz uyimizga ravona boʻldik.. ‘U meni tanib qolgani chatoq boʻldi-da,essiz yosh qiz edi..Nima boʻlganda ham uni oʻldirmoqchi emasdim”deb oʻzimga oʻzim tasalli bergancha qanday qilib uyga yetib kelganimni sezmay qoldim.. Pullarni obdon taqsimlagach,marixunnadan obdon chekib olib kelajak rejalarini tuza boshladik.. Axir har birimizda naqd 48000$ bor edi-da… -Seni bilmadim-u,lekin men bu shahardan butunlay ketaman..Uzoqqa..dedi Mamnun kayfiyatda Ravil.. -Men esa aytmayman nima qilishimni,har holda rejalarim bisyor dedim,miygʻimda kulib.. Shirin suhbatimiz tongga yaqin yakunlandi.. Erta tongda esa uchalamiz uch tarafga tarqaldik.. Men ularning qorasi koʻzdan gʻoyib boʻlgach,avtobus bekatiga borib..Avtobus kuta boshladim.. Avtobus joʻnashiga 2 soatlar vaqt borligini aytishgach esa… Issiq taʼsir qildimi,yoki kechasi juda charchaganimdan-mi? koʻzim ilinibdi.. Avtobusning signal chalishidan uygʻonib ketdim.. Menga tegishli oʻrindiqqa oʻtirib..Koʻzlarimni yumdim.. Yoʻl olis edi..Ancha vaqtdan beri uhlayotganim uchun yonimga kelib oʻtirgan odamning sharpasini sezmabman.. Qaradim… Yo alhazar..Yonimda behad hushruh qiz oʻtirardi..Ahyon ahyonda yuziga soya solayotgan zulflari shu qadar uni latif koʻrsatar edi-ki.! Hiyol qayrilgan qoshlar..! Qarilgani yoyni eslatuvchi kipriklar..Quyosh nurlarida goʻzal jilva sochayotgan kokillar..Har qaday odamni jonini olga-da qodir boʻlgan,jodu kabi koʻzlar..! Yuragim orziqib ketdi.. Yutinib soʻz boshladim..U bilan suhbatlashish uchun tayinli bir gap topa olmaganim uchun soʻradim.. -Kechirasiz,bu avtobus qayerga ketayapdi..? -Iya,qayerga ketayotganini bilmaysizmi.?dedi qoshlarini chimirib.. -Yoq..yoʻq siz meni notugʻri tushundingiz..Men qayerga yetdik demoqchiydim dedim qovun tushurganimni bildirmaslikka harakat qilib.. U bextiyor jilmaydi..Uning jilmayishi har qanday dardga malham boʻladigan mehrigiyohga oʻhshardi. Biz tezda til topishib ketdik..Bu borada koʻchadan orttirgan tajribam ancha qoʻl keldi..Chunki koʻchada sanqib yurish barobarida ancha muncha bilan suhbatlashib soʻz boyligim yetarlicha ortgan..Psixologiaga qanday taʼsir qilishni yahshi bilar edim.. Uning ismi Nilufar ekan..Qanday ajoyib Nilufar..Bu ismni oʻsha damda hayqirib aytgim kelib ketdi.. Ikkalamiz yahshigina tanish boʻlib oldik.. Suhbat qizigandan qizib,Manzilga qanday yetib kelganimizni bilmay qoldim..U qizdan telefon raqamlari olgach esa..Uni kuzatgancha bekatda qoʻl siltab qoldim.. Bekatdagi oshxonaga kirib obdon ovqatlandim..Bu yerlarga kelishimdan maqsad nima ekanligini umuman bilmasdim..Biror ish qilay desam..Bu yerning sharoitini bilmayman..Buning ustiga esa haligi voqealarni unuta olarmikanman..!?Jinoyatlarim jazosi qachondir kelishi haqidagi oʻylar butkul meni aqldan ozdiradigan darajada azoblardi..Garchi diydam allaqachon onam bilan yashagan damlarim qotib ketgan boʻlsa ham, norasidal umriga zomin boʻlganimni kechirib boʻlmaydigan jinoyat ekanligiga aqlim yetar edi..Ammo nailoj ularni oʻlimi orqasidan topgan pularim jonimga oro kiradi deb oʻylardim..Endilikda bunday ishlarni qilmasam hammasi joyida boʻladi deb oʻzimga oʻzim taskin berar edim.. Ammo Nilufar haqida oʻylasam,barchasini unutib yashagim kelayotgan edi… Oʻsha damdagi holatnimni eslasam..yuragim orziqib ketadi..Menday yuragi alamzadalik hissi boʻlan toʻlgan yigit uchun..Bunday uchrashuv chinakam yaratganning hadyasi boʻlgan boʻlsa Ne ajab…!?
Davomi bor...
Izohlar
0Hozircha izoh yoʻq — birinchi boʻlib fikr bildiring!
