БОРИНГИЗГА ШУКР, ОТА!..

БОРИНГИЗГА ШУКР, ОТА!..
БОРИНГИЗГА ШУКР, ОТА!..


Кочада отинчи, уйда султон

кадимда бир отинчи болган екан. У тоглардан отин териб келиб, шахарда сотиб, хотини ва огилларини бокарди. Огиллар еса отинчининг фарзанди еканлигидан ор килишарди. «Отамиз отинчи», деб бировга айтишолмасди. Ошна-огайнилар даврасида улардан оталари нима иш килишини сорашса, айтгани уялишар, копинча йолгон гапиришарди. Отин котариб кетайотган оталарини кочада кориб колишса, бориб йордам бериш орнига озларини олиб кочишар, «Бизни отинчининг огли деб ойлашмасин», дейишарди.

Отинчининг хотини еса окила, итоатгой айол еди. У доим ери уйга келишини сабрсизлик билан кутар, чарчаб кайтганида ширин созлар билан кутиб олар, дарров колига сув куйиб, сочик тутарди. Отинчилик асбобларини еса ювиб, тозалаб жой-жойига коярди. Дарров дастурхон йозиб, ери бир-икки пийола чой ичгунча овкат сузиб келарди. Топиб келган пулини бир хамйон тилла олгандек севиниб олар, «Бугун доимгидан хам коп пул топиб келибсиз», дерди. Базида отинчи «Бугун камрок пул топдим» деса хам «Хафа болманг, баракасини берсин. Бугун камрок топган болсангиз, Аллохим ертага копрок берар», деб унинг конглини котарарди.


Бир куни огиллари онасидан сорашди:

— Онажон, отамиз бир оддий отинчи болса, нега уйга келганида бунча гирдикапалак боласиз?

— Рост, отамиз келиши билан хизматига шайланасиз, — ортанча огил соз кошди.

— Хатто отамизнинг ойокларини озингиз ювиб койишингизни тушунмаймиз, — деди кенжа огил.

— Биз отамиз отинчилигидан уяламиз, — дейишди бир овоздан.

Бунга жавобан она:

— Ех, соддагина болаларим-а, оталаринг кочада отинчи, уйда еса оталаринг Султон! — деди…

Орнак

Огил кексайиб колган отасини мехмон килиш истагида шахарнинг осойишта тамаддихоналаридан бирига олиб келди.

«Буюк оталар хайрат тола нигохини юлдузлардан уза олмайотган жажжи фарзандларини йелкаларига откизадилар-да, уларни юлдузлар сари якинрок олиб чикадилар». Хар гал падарига караганида мана шу фикр хайолидан отади, унинг.

Овкатланиш махали беихтийор кафтлари калтирайотган отанинг кошигидаги овкат токилиб, кийимларига сачрар, хижолатдан кизариб кетган отахон оглига юмшок нигохларини тикар, огил еса хотиржам жилмаяр, сачраган таом догларини зудлик билан артиб кояр еди. Уларга йонма-йон отирган столдагилар, жумладан, уч осмир йигит куршовида овкатланайотган киши ва унинг рафикаси бу манзарани зимдан кузатиб туришарди.

Ота-огил овкатланиб болишгач, огил отанинг колларидан тутиб ювиниш хонасига бошлади, отасининг кийимини нон хамда овкат колдиги, доглардан тозалаб, колларини ювишга йордамлашди, дадасининг бош кийимини тузатиб койди.

Ювиниш хонасидан чикишганда барчанинг ётибори уларда еди.

Ота-огил йемакхонани тарк етайотганларида кошни столда фарзандлари билан отирган киши ортларидан йетиб келди.

— Сиз бу йерда нима колдириб кетайотганингизни биласизми? — соради у огилдан.

— Йок, хеч нарсамиз колиб кетайотгани йок, — столга коз югуртирганча жавоб кайтарди огил.

— колдириб кетяпсиз, жуда киммат нарса колдириб кетяпсиз. Сиз хар бир огил ва отага, менга ва менинг фарзандларимга орнак колдириб кетяпсиз, достим! Отангизга минг рахмат!

У огилнинг колидан махкам сикканича миннатдор нигохда бокди.

Бу нигохлардан, илик созлардан тасирланган огил отасининг икки йелкасидан тутиб, охиста шивирлади:

— Борингизга шукр, ота! Борингизга шукр!

Икки ут орасида... (Вокеа реал хаётдан олинган)

Рахима телефон гушагини жойига куйди-да, бушашганча диванга утириб колди. Сал нарида олти яшар угли Адхам хайрон бокиб турар, на онасига якин келишни, на ташкарига чикиб кетишни билмай аросатда эди......

Ғаройиб ҳодисалар изидан: “ҲАЁТ ДАВОМ ЭТАДИ”

Бу воқеа 1994 йили бўлиб ўтганди. Мен ўшанда заводнинг механика цехида ишлардим. Бир куни директор олдига чақириб қолди. Цех бошлиғини поезд уриб кетганмиш. Айтишича, танаси бўлак-бўлак бўлиб кетибди. Менга цехни бошқаришни топширди…...

БАРВАҚТ ТУРИШГА ОДАТЛАНИНГ!

БАРВАҚТ ТУРИШГА ОДАТЛАНИНГ! Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи ва саллам: “Ё Аллоҳ! Умматимнинг барвақт қилган ишларига барака бер!” деб ҳақимизга дуо қилганлар. Бу дуо мағзини чаққан ота-боболаримиз вақтли туришга одатланишган, тонгдан ишга киришишган. Натижада кўп ютуқларга эришишган. Улар фарзандларини ҳам шунга ўргатиб боришган. Миллий...

БИР ТУТАМ КУЛГИМ БОР, КУЛМАЙСИЗМИ?..

— Дадаси, мен сиз билан жиддий гаплашиб олмоқчиман. — Бўпти, сен бошлаб туравер, мен ғизиллаб дўконга чиқиб келаман!   * * *   Эр: — Сенга уйланишга қарор қилганимда ғирт аҳмоқ эканман. Хотин: — Қаранг, сизни шу қадар қаттиқ севиб қолган эканманки, аҳмоқлигингизни пайқамабман-а!...

Уйланиб уйсиз қолдим

— Тўрт йилдан буён ёзда тўй қилишни ният қилиб юрган ота-онамнинг ахийри сабри тугади. Бўлажак қудаларнинг олдида ҳам уятли бўлдик. Тўй қилишга эса сира имкониятимиз  бўлмади ва ниҳоят, яшаб тутган уйимизни сотиб, тўйни бошлашга мажбур бўлдик. Уйимизни сотиб олган одам инсофли экан, уй топгунимизга қадар шу уйнинг ўзида туришимизга рози бўлди. ...

ОТ ЭГАСИ…

Иноднинг учта бойлиги бор эди. Бири — сой бўйидаги сердарахт қишлоғи; қишлоқ четида босмачилар билан урушда ҳалок бўлган отасининг қабри дўппайиб турар, Инод гоҳо уни зиёрат қилгани борарди. Иккинчи бойлиги — қишлоқ ўртасидаги тепада ўрнашган икки хонали мактаби эди; бу мактабга тоғнинг олис-олис бурчакларидан отли, эшакли бўлиб ўқувчилар қатнар,...

КЕЛИНОЙИНИНГ КИРДИКОРЛАРИ...

Шерали қизчасини айвонда эркалаб ўтирган Бувсарага ер остидан боқаркан, юраги ҳаприқиб-ҳаприқиб кетар, шайтон уни кеннойиси томон чорлаб, қучишга, эркалашга ундарди. — Нималар бўляпти ўзи? — ўз уйи, ичкарида супур-сидир қилиш билан банд хотини Мадинага ўғринча кўз ташлаб ўйларди у. — Акамнинг хотинини яхши кўрсам, ўз жуфти ҳалолим билан овунгим...

Бир хил одамлар ҳақида икки хил фикр ёки... хулоса сиздан

- Қизингиз яқинда турмушга чиққан эди. Ҳаёти қандай кечаяпти ? - Қизимни бахти бор экан, шундай яхши йигитга турмушга чиқди. Куёвим қизимни жуда яхши кўради, қўлини совуқ сувга урдирмайди, оғзидан нима чиқса олиб беради, тилло узуклар, тақинчоқларни айтмай қўяқолай, яқинда мошина олиб берди. Ҳар куни ишдан қўлида гул билан келади. ...

ТИРНОҚҚА ЗОР АЁЛНИНГ АЛАМЛИ КЕЧМИШИ… (журналист билан суҳбат)

— Эр-хотин фарзанд кўрмадик. Яратганнинг тирноқ беришини кута-кута анча йил бирга яшаб қўйдик. Бир неча бор шифокорлар кўригидан ўтдик. Улар эримда «айб» борлигини айтишди....

Жиддий хонимнинг найранглари

«Макр»ларни ўқиб, гоҳида кулиб ҳордиқ чиқарсам, гоҳида ибрат оламан. «Мен ҳам ҳаётимда мана шу ҳийлани ишлатиб, вазият чиқиб кетсам бўларкан» деб қоламан. Ўйлаб қарасам, мен ҳам анча-мунча айёрликлар қилган эканман. Албатта, уларни ўзим ўйлаб топмаганман. Ёнимдагилар ёрдамида амалга оширганмиз. Шукрки, найрангларимнинг ҳаммаси яхшиликка хизмат...

Фикр қўшиш