«Акли бутун одам» (хажвия)

«Акли бутун одам» (хажвия)
«Акли бутун одам» (хажвия)


Мухиддин кизик бозор килиб чикса, Акрам кизик зир югуриб турганмиш-да.
— Ха, огайни, тинчликми? — сорабди Мухиддин ака.

— Е, орток, кечагина оттиз минг сомга янги велосипед олгандим, шундай бозорга кириб чиккунимча огирлаб кетишибди, — Акрам ака куюниб ошнасига тушунтирибди.


— Е, ози сени калланг йок, — Мухиддин кизик бармогини силтаб давом етибди. — Ха, оттиз минг сомга велосипед олгани йетган аклинг, юз сомлик кулф олгани йетмадими? Битта занжир олиб симйогочгами, йо бирорта дарахтга кулфлаб коярдинг, охиратгача турарди. Ана, бизникини кара, икки хафтадан буйон туради, биров битта гайкасига хам теккани йок.

Акрам кизик ортоги корсатган томонга караб озини кулгидан тийолмабди.

— Ха, нимага куласан? — деб Мухиддин ака ози корсатган томонга карабди-да, у хам кулгига кошилибди. Чунки кулфланган велосипеднинг орнида рули, егари, канотлари йок, гилдиракларсиз курук раманинг ози кулфлоглик турарди.

Қабрда ҳам РАШК қиламан

(Ҳаётий ҳикоя) Бир йигит дину диёнатли ва гўзал хулқли қизга уйланди. Икки ёш бахтли ҳаёт кечира бошлади... Орадан уч йил ўтди. Аммо тақдир тақозоси билан Аллоҳ таоло фарзанд бермади. Қатор шифокорлар ҳузурига боришди. Охир оқибат текширувлар хулосасига кўра аёл фарзанд кўра олмаслиги маълум бўлди. Бундан хабар топган куёвнинг яқинлари унга оиласи...

АРИСТОН…

Аямнинг ёлғиз фарзанди бўлганим учунми, болалигимда тўполончи, танбал эканман. Буни ўн етти ёшимда — мени куракда турмайдиган сўз билан ҳақорат қилган пиёнистани уриб ўлдириб қўйиб, турмага тушганимдан кейингина англадим. Қамоқда саккиз йил ўтирдим. Бошимга не кунлар тушмади. Аввалига «пахан» мени қайириб олишга роса уринди. Тепкилар, муштлар...

“Дод”ламаган “Нокобил огил” хакида

Кунларнинг бирида енг якин достларимдан бирининг отаси оламдан отди. Жаназа болди, тумонот одам йигилди. Достимнинг оиласи тумандаги машхур оилалардан бири еканлиги сабабли йигинда коплаб кишиларни учратиш мумкин еди.  Махаллада тазияда катнашмаган одам колмади. Хамма-хамма оша жойда топланган еди....

Эрим «саргузашт»ларини сўзлаб беради...»

« – Турмуш ўртоғим билан бир-биримизга кўнгил қўйиб, аҳдлашиб оила қурдик. Бирин-кетин ўғил ва қизли бўлдик. Эрим айрим эркаклар каби урмайди, сўкмайди, ортиқча тергамайди. Рўзғорни бекаму-кўст қилади, ҳеч қандай тақиқ, чекловлар йўқ. Фақат... фақат аёллар билан юришини айтмаса... Илгари ҳам қизларга суяги йўқ эди-ю, турмуш қурсак, ўтиб кетар...

Совчилик

Ҳамма нарсани олдиндан режалаштириб қўйдим, маҳмадона дўстим мени энг қўли гул сартарошнинг олдига бошлаб борди. Сартарош сочимни қирқиб, калталаб, юзларимни уқалагани учун арзимас хизмат ҳақи сўради. Кейин кумушранг тўғноғичли, оч қизил ранг қимматбаҳо бўйинбоғ сотиб олдик. Бу ишлардан кейин кўзгуга қараб, ўзимни таниёлмадим, рўпарамда умуман...

КЎРНАМАК…

Салимжон бола эканида ота-онаси ўлиб кетиб, бувиси билан бобосининг қўлида қолди. Шундай кунлар бошига тушса-да, ҳарқалай, кам бўлмади. Икки кекса не қилиб бўлса ҳам уни оёққа турғазишди… Яхши эслайди. Мактабда яхши ўқигани учун бобоси унга ҳар куни биттадан ручка кўтариб келарди. Шундай ручкаларки, ранг-баранг…...

Уйнинг фариштаси.

Уйнинг фариштаси. Сохиба уйига кайтаркан кучага кайнонасининг болаларга каттик гапириб кояётканини эшитиб жигибийрон булди. Болаларни хам уз холига куймайдия шу кайнонам деб ичкари кирди. Кайнонасига салом бериб, болалари билан саломлашиб хонасига кийимларини алмаштиргани кириб кетди. Ичкарида хам кайнонасини овозини эшитиб яна асабийлашди....

Фарзандимни болам десанг, бас

Инсон сабрли, матонатли бўлса, ҳаёт синовлари олдида ўзини йўқотиб қўймаса, албатта эзгу ниятларига етаркан. Мен ёшлигимдан фарзандларим кўп бўлишини хоҳлаганман. Бугун нафақат беш нафар фарзанднинг онасиман, бир этак набираларим ҳам бор. Яна ёнимда мени тушунадиган, ҳурмат қиладиган ва севадиган инсоним....

МЕНГА ТЕГМАНГ… (Ajoyib sher)

Менга тегманг, ишқ ўтида куйволайин, Жаҳаннамнинг азобига тўйволайин. Жоним мени ташлаб кетса, зўрим йўқ-да, Куйдиргичли кўзларимни ўйволайин....

ТОЙ

Шу куни аяси-ю аммаларининг, яхши амакиларнинг берган пуллари-ю, шоколадларига қарамай, Жамшиджон тойнинг олдидан кетмади. Унинг қоп-қора кўзларига тикилар, боғ четида ўрилмай қолиб кетган бедадан юлиб унга тутар, тойчоқнинг ям-яшил беда баргларини мазза қилиб чайнаётганидан завқи келиб қиқир-қиқир куларди. Тўй боланинг тўй билан иши бўлмай,...

Фикр қўшиш