Шоколадли кеча

Шоколадли кеча
Шоколадли кеча


Зиёда саккиз ёшли ёқимтой қиз экан. Қишки таътил кунларида у кўп вақтини хонасида ўйинчоқлар ўйнаб ўтказар экан. Ўша куни Зиёда хонасида копток ўйнаётганида онаси ошхонадаги шкафга катта қутида шоколад қўяётганини кўриб қолибди. Қизалоқ шоколадни жуда яхши кўрар экан. Шунинг учун бутун ҳаёли шоколад қутисида бўлибди. Аввал ўзига-ўзи:" Онам овқатдан кейин берса керак," деб ўйлабди.


Овқатланиб бўлишгач, у бироз кутибди. Сўнг онасига балки унутгандир деб эслатмоқчи бўлиб суҳбат орасида шоколаддан гап очибди. Аммо онаси қизининг нима демоқчи эканини тушунмабди.
Шунда қизалоқ:
- Ойижон, озгина шоколад берасизми?- дебди.

Лобар опа шкафдаги қутидан бир нечта шоколад олиб:
- Ол, қизим, ош бўлсин,- деб қизига узатибди.
Кеч бўлгач, қизалоқ ухлашга ётибди. Лекин сира уйқуси келмабди. Фикру ҳаёли ошхонадаги шкафда бўлибди. У онаси ва отаси ухлаб қолишини анча кутибди. Сўнг аста-секин оёқ учида юриб, ошхонага кирибди. Эҳтиёт бўлиб стулга чиқиб, шоколад қутисини олибди. Шкафнинг эшигини ёпиб, пастга тушибди. Стулни ҳам жойига қўйибди ва яна оёқ учида юриб, хонасига қайтибди. Кейин хурсанд бўлиб, қутидан иккита шоколад олиб:
- Ҳмм, қандай мазали! - деб ўзига солибди. Ортидан яна иккитасини еб:
- Энди етар. Энди бориб бу қутини жойига қўйишим керак, - дебди.


Лекин бундай мазали ширинликдан воз кечиш осон эмас эди. Яна иккитасини қулт этиб ютгач:" Бошқа емаслигим керак. Онам билиб қолади", деб ўйлабди. Аммо қутини ёпаётиб яна учтасини оғзига солибди. Шу пайт ичкаридан аллақандай овозлар эшитилибди. Зиёда қутини беркитиб, тез ўрнига ётибди. Шовқин тингунча қимирламай кутиб ўтирибди. "Қутини бироздан кейин олиб бориб қўяман" деб ҳаёл қилибди. Лекин чидолмай яна ўрнидан турибди ва иккита шоколад еб олибди. Сўнг қутини ёпиб:
- Энди олиб бориб қўяман.


Шу гапни айтиб қутини очиб яна биттасини оғзига солибди. Қисқаси, Зиёда тун ярмигача шоколадларни биттадан, иккитадан ейишдан ўзини тия олмабди. Қутини бўшатиб ўрнига ётибди. Аммо ухлай олмабди. Аввал ошқозони оғрий бошлабди, кейин ҳамма жойи қичий бошлабди. Қичиган жойлари қизариб кетибди. У ўрнидан туриб қичий бошлабди, лекин бу ҳам фойда бермабди. Аҳволи баттар ёмонлашибди. Бечора қизалоқ тонгга яқин озгина ухлай олибди. Эртаси куни тонгда Лобар опа қизининг аҳволини кўриб ҳайрон бўлибди.
- Сен аллергия бўлибсан. Аммо сабабини билолмадим. Тушдан кейин шифокорга бориб, нега бундай бўлганини биламиз. Ҳозир ошхонага кир. Дўстларинг сенга чиройли совға тайёрлаб қўйишибди, - дебди. Зиёда шундагина туғилган куни эканини эслабди. Дарров ўрнидан туриб, юз-қўлини ювибди ва ошхонага кирибди. Дарҳақиқат, ҳамма дўстлари келишган эди. Онаси эса шкафнинг ичидан ниманидир қидирарди.
- Қаерга қўйдим уни? - дебди ўзига-ўзи.
- Нима бўлди, ойижон? - деб сўрабди Зиёда.
- Дўстларингни меҳмон қилиш учун катта қутида шоколад олиб келгандим. Шуни тополмаяпман, — деб жавоб берибди онаси.
Қизча бошини эгиб:
- Ойижон, уларни мен еб қўйдим, - дебди.
- Ҳозир сенга ҳеч нарса демайман, ўйлашимча, сен ўз хатоингни англаб етдинг, - дебди онаси.
Дарҳақиқат, Зиёда жуда хафа эди. Ҳам дўстлари учун олинган шоколадни еб қўйгани, ҳам касал бўлиб қолгани учун ўзидан қаттиқ хафа эди. Ўша ҳафта у тинмай қичиниб юрди. Энди у шоколадни оз-оздан ейиш кераклигини яхши билади. Ҳатто, сал кўпроқ берсангиз, сизни рад ҳам қилади.

Баҳодир табиб

Бор экан-у, йўқ экан, қадим-қадим замонда, жуда олис томонда, баланд тоғлар этагидаги кичкина бир кулбада Баҳодир исмли бола бобоси ва бувиси билан яшар экан. Баҳодир яшайдиган шаҳарда вабо касали кенг тарқалган бўлиб, отаси ва онаси шу касалга чалиниб вафот этган экан. Буваси уни эркалаб, Баҳодиртой, деб чақираркан. Аммо бу бахтли кунлар ҳам узоқ...

Кенгуру ва шифокор Лайлак

Қадим замонларда кичкина кенгуру яшаган экан. У ота-онаси билан яшар экан. Кенгурулар туғилганда жуда кичкина бўлар экан. Улар олти ойлик бўлгунча онасининг қорнидаги халтачада юрар, она сути билан овқатланишар экан. Кангу ҳам туғилгандан бери онасининг халтасида яшар экан. Бу ерларга баҳор келибди. Ҳамма ҳайвонлар табиат қўйнида ўйинлар ўйнай...

Сичқоннинг ношукурлиги

Бир бор экан, бир йўқ экан, кўм-кўк ўрмон ёқасида бир уй бор экан. Бу уйда бир кекса кампир ёлғиз яшар экан. Бир куни кампир эшик ёнида ип йигириб ўтирганда, қарға қувлаб келаётган сичқонни кўриб қолибди. Кампир ўрнидан туриб, қарғани калтак билан ҳайдабди. Сичқонни уйга олиб кириб, олдига бир кафт гуруч тўкибди......

Тойчоқ ва поезд

Саман поезд йўли яқинида яшайдиган тойчоқ экан. У тез-тез темирйўл вокзалига борар, поезднинг келиб кетишини кузатар экан. Поезднинг овози ва тутун чиқариб юриши унга жуда ёқар экан......

Очкўз бўри

Бир бор экан, бир йўқ экан, улкан ўрмонда бир айёр тулки бўлган экан. Бир куни у йўлда, бўрини учратибди. Бўри семизгина қуённи тишлаб кетаётган экан. Тулки бўрига......

Бойлик топган бола

Бор экан-у, йўқ экан, қадим ўтган замонда бир чолнинг икки ўғли бўлиб, улардан бири сабрли ва меҳнаткаш, иккинчиси эса ялқов ва ишёқмас экан. Катта ўғил тинмай меҳнат қилгани учун ҳам соғлом ва бақувват бўлса, дангаса ўғил хўппа семиз ва дардманд экан......

Ари билан Капалак

Ари билан ипак қурти бир боғда яшайдиган иноқ дўстлар экан. Улар кунларни шу боғда ўйнаб ўтказаишар экан. Лекин охирги кунларда ипак қурти ари билан ўйнамай қўйибди. Ари қачон ипак қуртининг олдигакелса: - Чарчаганман, уйқум келяпти, - дер экан. Бир куни ари ипак қурти ётган дарахт япроғига қўниб хафа бўлган оҳангда: Сен нега бунчалар ҳорғин ва...

Болам қаерда

Бир бор экан, бир йўқ экан, бир кўл атрофида тинч яшайдиган ўрдак оиласи бор экан. Ўрдак ҳар куни ўн нафар боласи билан кўлда сузар экан. Кўлнинг четида чинор дарахти бор экан. Унинг шохлари узун бўлиб, бир қисми кўлнинг ичига қараб ўсган экан. Ўрдак ҳар куни болалари билан бирга шу чинорга қараб сузар экан. У тумшуғини сувга тиқиб олар ва чинор...

Сабр дарахтининг меваси

Бир бор экан, бир йўқ экан. Катта бир шаҳар бўлган экан. У ернинг аҳолиси жудаям меҳнаткаш экан. Бу шаҳарда бир этикдўз яшар экан. Унинг Кўса исмли ўғли бор экан. Этикдўз ҳар куни чарчаб ишдан қайтганда Кўса билан суҳбатлашар, боласининг бийрон жавобларидан яйраган этикдўз бирпасда чарчоғини унутиб юбораркан. Кунлар ўтаверибди. Кўса ҳам анча...

Хўроз минган бола (эртак)

Бўривой ҳовлига чиқиб, у ёқ-бу ёққа қаради. Дон чўқилаётган хўрозни бир тепиб, қоқолатди-ю, кўчага ошиқди. Кечқурун ҳовли четидаги товуқхонада тепки еган хўроз йиғламсираб, ҳасрат қила бошлади......

Фикр қўшиш