Yulduzsiz tundagi vahshiylik(yohud oʻz bolasini yokib yuborgan ona)

HAYoTIY VOKEA...uking..fakat yiglamang....

Mana Nargiza va Muhiddinning tuylari bulganiga bir yil bulib, ugilli bulishdi. Ugliga Humoyun deb ism kuydilar. Ular bir birlarini sevib, sevilib,uldim-kuydimu oh-vohlar bilan turmush kurishgandi.
Sevishganlar urtasidagi katta dushman bu rashk. Ha rashk bular
urtasida ham uz kuchini kursatardi. Tuyi bulganidan sung ham yangi kelin kuyovlar it mushuk bulib,janjallashishardi. Hech vakt utmay esa yana Layli Majnunga aylanishardi. Hatto bir kuni Nargiza Muhiddinning
ishhonasiga ham duppaygan korni bilan janjal kutarib borgandi.
Shunda boshligi avval oilangni tartibga sol, keyin ish deya Muhiddinni ishdan bushatib yubordi. Nima emish ishda kup kolib ketayapsiz, birortasi bordirki kup kolyapsiz emish.
Mana ugilli bulib bosilib kolar deya kattalar insofga chakirishdi. Ammo janjallari kupaysa kupaydiki ammo kamaymadi. Va nihoyat Nargiza kurkkan narsa sodir buldi,
Muhiddin hiyonat kildi.
—Burining ogzi esa ham, emasa ham baribir kon ekanda. Yurmay shuncha hakorat eshitgandan, yurib eshitganim maʼkul! deb javob berdi Nargizaga. Buldi janjal,buldi tupalon, hatto chakalokni ham tashlab, usha ayolning uyigacha borib tupalon kilib kelishgacha bordi. Ohiri bulmadi kattalar ajrashinglar deb aytishdi.Ammo urtada bola bor,
Muhiddin uglini uzi bilan olib kolmokchi buldi, lekin Nargiza
rozilik bermadi. Aytishicha kachondir yalinib borarkan.
—Uglimni kurgani borasan-ku hali, oyogimga yotib yalinmasang otimni boshka kuyaman! deb bakirdi
Ha u uglini kursatmadi, ammo uzi ham uglining yuziga ham karamasdi. Hayolida fakat hiyonatkor eridan kanday kilib kasos olish edi halos. Goh ishhonasiga borib janjal kilib kaytar, goh kim bilan gaplashdi
deb eshitgan bulsa usha kizning mahallasiga borib janjal kutarib kelardi. Ammo bir tun.....
Ha usha tun osmonda yulduzlar ham yuk edi. Hatto oy ham yuzini
kursatmadi. Balki yulduzlar shu tun er yuzida bulajak vahshiylikni sezgandir, kurib hech narsa kilolmay yiglashini paykagandir balki. Ha shu tun er yuzida vahshiylik sodir buldi.
Nargiza erini kamatish maksadida uz jigarini, yuragining parchasini, hali endigina olti oylik chakalogini ogzini skochladi. Kul-oyogini ham skochlab molhonaga,somonlar orasiga kumib tashladi. Mittigina farishtaga bu azoblar kammidi, ammo bu ayol shu bilan konikmadi.
Molhonaga ut kuyib yubordi. Er yuzida vahshiylar tomonidan yana
bir vahshiylik sodir buldi....
Molhona lovillab yondi, bu azoblarga chidolmagan gudak hatto bakirib yiglolmadi ham.
Fakatgina farishtalar....
—Chida yana ozrok chida jajjiginam seni jannatlarga olib ketaman, hamma-hammasini unutasan. Jajjiginam yana ozrok chidagin! Hozir seni uzok-uzoklarga olib ketaman, bu dunyoning vahshiyliklariga ming laʼnat! deya kuz yosh tukardi.
Haloyik olovni uchirishga kirishdi,ammo endi kech edi.
Farishtalar mitti gudakni osmonlarga, jannatlarga kuchgancha olib ketgandi...
Tong otdi Nargiza kuzida bir tomchi yosh ham yuk, hamon uch olishni uylardi. Miliciya hodimlariga erim uglimni ugirlab ketdi deya arz kilib bordi.
Miliciya hodimlari Muhiddinni kamokka olishdi, ammo u nima bulganini bilmasdi.
Fakat bir suzni,uglini soginganini, uni hamon kurmaganini aytardi halos.
Tergov surishtiruv ishlari boshlanib ketdi...
Kuni kushnilarning gaplaridan asoslanib Nargizaning uyida tintuv utkazishdi va...
Ogilhonadan kumirdek korayib kolgan chakalokni topishdi.
Tekshirib bilishdiki bu mitti farishta, dunyolarga kelib ona deb suzlolmay ketgan jajjigina farishta, uz onasi kulida uvol
bulgan Humoyunjon edi. Bu kismatga hatto butun haloyik,eru osmon ham yiglashdi...
Johil vahshiy ona un olti yilga kamaldi ammo u kamokdan chikar
lekin mitti farishtani hayotini kim kaytarib beradi......
Hayot beshavkat deymiz,ammo hayot emas insonlar emasmi asl
shavkatsiz!!