Bitta sms tufayli buzilgan toʻy.
Osmonda suzib yurgan uvada bulutlar bir joyga jam buldi-yu, havo aynib, asta-sekin yomgir tomchilay boshladi.Hayal utmay,uning shiddati kuchaydi.Hozirgina kuklam shabadasida chaykalgancha kiygos gullarini kuyoshga kuz-kuz kilib turgan darahtlar bir zumda egilib koldi.Erga duvva tukilgan gulbarglar esa yulak chetidagi arikchalarda gir-gir aylana-aylana,loyka suvga korishib oka boshladi. Momokaldirok gumbirlab, osmonning allakaerida chakmok chakdi-yu, asfalʼt yulaklarda yomgirdag kungirokchalar hosil buldi.
-Uldik, endi uyga kanday ketamiz?-dedi Sevinch kulrang sumkachasini boshi uzra kutararkan.
-Panada biroz kutib turamiz, tinib kolar,-koshlari chimirildi dugonasi Barnoning.
U nega Sevinch darsdan chikibok uyiga ukdek uchishining sababini yahshi biladi. Chunki unashtirilgan yigiti chet elda ukiydi va u bilan har kuni uyidagi kompʼyuterda internet orkali gaplashib turishadi.
-Dadang kanday ruhsat beradi?- deydi Barno baʼzan dugonasining ertalab darsga kelishi bilan yigiti hakida entikib,hayajonlanib gapirishidan gashi kelib.
-Dadamning uzi onamla «Mayli, gaplashib turishsin», degan.
-Tavba,hozirgi otalar ham zamonaviylashib ketyaptimi diyman?
-Nima bupti,unashtirilganmiz-ku, hademay tuyimiz buladi…
Barnoga uning ana shu «Tuyimiz buladi» degan gapi yokmadi.»Maktanishini-chi» deydi jahli chikib va ich-ichidan uni nimadir kemira boshlaydi..»Uni kurolmayapmanmi?» deya uylaydi baʼzan hayron bulib.Ammo shu ondayok miyasida karama-karshi fikrlar paydo bulla boshlaydi. Nega endi dugonasiga shunday kelishgan, ukimishli, bilimli va zamonaviy yigit uchraydi-yu,unga esa yuk,nega?! Uning Sevinchdan kaeri kam? Hunukmi yo kiyshikmikan? Darsdan chikib,uyiga borishi bilan oyisi diydiyosini boshlaydi:
-Bu yil magistraturani ham tugatasan, yuraver kari kiz bulib, sen tengilar…
-ikkita bolali bulishgan,- deydi Barno onasining gapini shart bulib.
-Shuni bilsang noz kilmay kelayotgan sovchilardan biriga rozilik ber, kachongacha yurasan?
-Usha sovchilaringiz surab kelayotgan kingir-kiyshik yigitlar menga yokmaydi!
-Voy-ey, kuklimning kuchasidan. Uzing osmondagi oymidingki, birovlarni kamsitasan? «Eshagiga yarasha tushovi», degan gap bor.Nima bupti, surayotgan yigitlar uzimiz tengi oilaning farzandlarida. Undan ortigi biznikiga sovchilikka kelarmidi?
Barnoga onasining anna shu «undan ortigi» degan gapiga chiday olmaydi. Nega endi u uzi orzu kilgan yigitga turmushga chika olmas ekan, nega? Mana dugonasi Sevinch oddiy oilaning kizi bulsa ham, zur yigitga unashtirildi-ku…
-Aksiga olib, soyabon ham olmapman,- yomgir tinmayotganligidan hamon tashvishga tushib, tipirchilardi dugonasi,-ketaversammikan yoki?...
--Voy-ey, buncha shoshilasan?Uyda yiglab kolgan bolang bormi?-uni jerkib tashladi Barno.
-Ha, kompʼyuterda yiglab koladigan chakalogim bor, hushnud jilmaydi Sevinch.
-Har kuni nimani gaplashasizlar uzi?
-Hamma narsani.U bilan gaplashish judayam yokimliki, buni boshingga tushsa bilasan hali. Har kuni kimdir seni kutsa, shirin suzlar bilan erkalatsa,har soatda, bu baht-ku, urtok.
-Ha, kamiga telefoningga ham SMS kelib tursa-a?- dugonasi kuvonib gapirgan sayin ensasi kotardi Barnoning.
-Voy, senam sezdingmi shuni?
-Buni sezmaslik uchun kur va kar bulish kerak odam.
Barnoning gapidan kah-kah otib kuldi Sevinch. Sung kuzlari yonib, yana u hakda gapira boshladi.
-«Farishtam, guzalim, charchab kolmayapsanmi?» deb yozadi.Umrimda eshitmagan gaplarim, manna, kara,- Sevinch shunday deb, shosha-pisha telefonidagi SMSlarni dugonasiga kursata boshlaydi.
Barno uning telefonidagi yozuvlarga beparvo kuz tashlarkan. Ichidan ZIL ketganday buldi: «Salom, kalbim malikasi. Yahshi dam oldingmi? Bugun universitetga borasanmi?Yullarda ehtiyot bul.Hech kim karamasin senga. Bilasan rashk bobida Otelloman.Sevaman». «Lolagulim, tongda ochilgan chechagim. Seni sogindim…» «Vaktida ovkatlanib, uzingni ehtiyot kilib yur, menga keraksan…» Mana shu ohirgi SMSni ukirkan Barnoning bugziga achchik bir narsa tikilgandek buldi. «Sen menga keraksan» dedi ichida takrorlab.»Kimdir menga ham kachondir shunday suzlarni aytarmikan, yonib sevarmikan meni ham…» Shu dam bir vokea lop etib esiga tushdi. Bundan ikki yil oldin bir yigitdan sovchi kelgandi uyiga.
-Zur yigit, ukigan, uzining kafelari bor,deya maktadi urtada turgan holasi ogiz kupirtirib maktar ekan.
-Mana rasmini kur.
Barno suraidagi gudayib turgan yigitni kurdiyu unga kizikib koldi.
-Kelishgan yigit ekan. Ammo namuncha kerilib tushgan?-dedi holasiga.
-Seniyam kusha-kusha kafelaring bulsa, bundan battar kerilarding.
Barno: «Ha, endi shu ekanda hayot deganlari», deya unga turmushga chikishga rrozilik bildirdi. Ammo yigit bilan uchrashuvga chikdi-yu, hafsalasi pir buldi. Kekkaygan, uziga bino kuygan bu yigit Barnoni bir hascha kurmasligi uning gap-suzlari-yu, uzining tutishidan ham bilinib turardi.
-Hotin kishi erkakning kuli bulishi kerak-dedi yigit guyo Barno unga yalinib-yolvorib tegayotgandekyu
-Menga ukimishli-«Ishlayman»-degan kizlar yokmaydi.
-Menga esa siz yokmadingiz,-degandiBarno ushanda yigitning yuziga tik karab.
Ehhe, shundan keyin uyida oz muncha tupalon bulganmidi? Onasi yiglagan.holasi:
-Endi kari kiz bulib uyingda utirib kolsang ham senga kuyov topmayman,- degandi bakirib.
-Topmang, kim sizga kuyov toping dedi?-deya holasi bilagn urushib kolgandi Barno.
Endi esa…
-Mana, yana kara… - Uning ichidagi istiroblaridan behabar dugonasi hamon telefondagi SMSlarni kursatish bilan ovora edi.
-Buldi, buncha maktanchoksan? Ikki kishi urtasidagi gap birovga aytilmaydi,- dedi Barno uni jerkib.
-Tugri , lekin kil utmas dugonamsan-ku, aytmasam yorilib ketaman. Hurshid akamga ham sen hakingda kup gapirganman. «Dugonangni rasmini yubor, kuray» dedi kizikib. «Kursangiz, sevib kolasiz»- deya hazillashaman.
-Rashk kildingmi?
-Yugey, nega rashk kilarkanman?! Yuboraman rasmingni. Kompʼyuterimda bitta zuri bor. Shuni junataman.
Barno dugonasiga «Yigitining uziga uhshagan birorta urtogi bilan tanishtirib kuysin» demokchi buldi-yu, ammo uyaldi.Sevinch boshkacha tushunishi mumkin. Shu bois:
-Uzing bilasan-deya kuydi beparvo.
Ertasi kuni Sevinch darsda negadir homush kurindi.
-Senga nima buldi, kasalmisan? – hayron buldi Barno.
-Kecha u bilan urushib koldik.
-Nega? «Lolagulim, tongda ochilgan chechagim» deyishlari juda boshkacha edi-ku.
-Ey, uzimdan buldi. «Nima kilyapsan?» deya suragandi «odnoklassniki» da dustlarim bilan gaplashyapman deb tugrisini aytib kuyibman. Jahli chikib ketdi. «odnoklassniki» tartibli odamlarning joyi emas. Seni shunday kizsan deb uylamagandim» deb telefonni uchirib kuysa buladimi? SMs yozdim, kungirok kildim, kani endi gaplashsa… Ertalabgacha uhlolmadim. Endi nima kilaman?
-Shunga shunchami? Biroz kut, uziga kelib kolar…
Seviinch homush bulib yurdi.
-Uyga ketaman- dedi ohirgi darsga kirgisi kelmay.
-Nega ?
-Mazam bulmayapti.
«Battar bul, unashtirilgan yigiting bulla turib senga kim kuyibdi odnoda yigitlar bilag gaplashishni?» Ichidan uni masharaladi. Barno va bir uzi ohirgi darsga kirgisi kelmay uyiga junab koldi.Ertasi kuni Sevinch darsga kayfiyatsiz ahvolda keldi.
-Endi nima kilaman?- dedi Barnoga multirab. Men bilan umuman gaplashgisi kelmayapti.
-Uff ….
-Bupti, bupti, gapirmadim senga…
Darsda maʼruza tinglab utirarkan guruh rahbari Sevinyani yuklab keldi.
-Domla shu kizga bir soatga ruhsat bering. Ilmiy ishi buyicha bir ikkita hujjatldarga imzo chekishi kerak edi…
Sevinch eshikdan chikishi bilan uning sumkasida kolgan telefoni jiringlay boshladi. Barno shosha-pisha dugonasining sumkasini kovlab, telefonini ovozsizga kuyarkan, beihtiyor ekrandagi yozuvga kuzi tushdi. «Hurshid» degan yozuv bor edi unda. Demak , yigiti yarashish uchun Sevinchga kungirok kilyapti.Telefon ovozsizga utkazilgandan keyin ham ekranda tinimsiz shu yozuv uchib, yonib turdi. Sung ekranda habar kelganligini bildiruvchi belgi paydo buldi. «Ochib ukisammikan?» Dedi Barno kizikib. Ammo birovni hatini ukish odobsizlik ekanligini bilgani uchun uzini tiydi. Ammo oradan biroz vakt utib, ekranda yana shu belgi paydo buldi. Barno beihtiyor telefonga kul chuzdi…
Ertasi kuni Sevinch darsga kelmadi, undan keyin ham. Barnoning unga kungirok kilib hol surashga yuragi betlamasdi.
-Sevinch kasalhonaga tushib kolibdi,-deyishdi uni kurgani borgan dugonalari. Oradan bir oy utgach, uning tuyi kaytgani maʼlum buldi.
-Kimdir Sevinchning telefonidan yigitiga juda yomon gaplar yozib yuboribdi,-dedi kizlardan biri.
-Habar junatilib, birdan uchirilgan ekan. Sevinch kimligini bilolmapti,-dedi ikkinchiga.
-Lekin yigiti «Uzing yozgansan» deb ishonmapti. Chunki bir kun oldin urushib kolgan ekan-da…
Barno bu gap-suzlarni eshitarkan, kilgan ishidan pushaymon chekar, vijdoni kiynalar, vaktni orkaga kaytargisi kelar. Ammo, buning ilojisi yukligini bilgani sari uz-uzidan nafratlanib borardi…
-Uldik, endi uyga kanday ketamiz?-dedi Sevinch kulrang sumkachasini boshi uzra kutararkan.
-Panada biroz kutib turamiz, tinib kolar,-koshlari chimirildi dugonasi Barnoning.
U nega Sevinch darsdan chikibok uyiga ukdek uchishining sababini yahshi biladi. Chunki unashtirilgan yigiti chet elda ukiydi va u bilan har kuni uyidagi kompʼyuterda internet orkali gaplashib turishadi.
-Dadang kanday ruhsat beradi?- deydi Barno baʼzan dugonasining ertalab darsga kelishi bilan yigiti hakida entikib,hayajonlanib gapirishidan gashi kelib.
-Dadamning uzi onamla «Mayli, gaplashib turishsin», degan.
-Tavba,hozirgi otalar ham zamonaviylashib ketyaptimi diyman?
-Nima bupti,unashtirilganmiz-ku, hademay tuyimiz buladi…
Barnoga uning ana shu «Tuyimiz buladi» degan gapi yokmadi.»Maktanishini-chi» deydi jahli chikib va ich-ichidan uni nimadir kemira boshlaydi..»Uni kurolmayapmanmi?» deya uylaydi baʼzan hayron bulib.Ammo shu ondayok miyasida karama-karshi fikrlar paydo bulla boshlaydi. Nega endi dugonasiga shunday kelishgan, ukimishli, bilimli va zamonaviy yigit uchraydi-yu,unga esa yuk,nega?! Uning Sevinchdan kaeri kam? Hunukmi yo kiyshikmikan? Darsdan chikib,uyiga borishi bilan oyisi diydiyosini boshlaydi:
-Bu yil magistraturani ham tugatasan, yuraver kari kiz bulib, sen tengilar…
-ikkita bolali bulishgan,- deydi Barno onasining gapini shart bulib.
-Shuni bilsang noz kilmay kelayotgan sovchilardan biriga rozilik ber, kachongacha yurasan?
-Usha sovchilaringiz surab kelayotgan kingir-kiyshik yigitlar menga yokmaydi!
-Voy-ey, kuklimning kuchasidan. Uzing osmondagi oymidingki, birovlarni kamsitasan? «Eshagiga yarasha tushovi», degan gap bor.Nima bupti, surayotgan yigitlar uzimiz tengi oilaning farzandlarida. Undan ortigi biznikiga sovchilikka kelarmidi?
Barnoga onasining anna shu «undan ortigi» degan gapiga chiday olmaydi. Nega endi u uzi orzu kilgan yigitga turmushga chika olmas ekan, nega? Mana dugonasi Sevinch oddiy oilaning kizi bulsa ham, zur yigitga unashtirildi-ku…
-Aksiga olib, soyabon ham olmapman,- yomgir tinmayotganligidan hamon tashvishga tushib, tipirchilardi dugonasi,-ketaversammikan yoki?...
--Voy-ey, buncha shoshilasan?Uyda yiglab kolgan bolang bormi?-uni jerkib tashladi Barno.
-Ha, kompʼyuterda yiglab koladigan chakalogim bor, hushnud jilmaydi Sevinch.
-Har kuni nimani gaplashasizlar uzi?
-Hamma narsani.U bilan gaplashish judayam yokimliki, buni boshingga tushsa bilasan hali. Har kuni kimdir seni kutsa, shirin suzlar bilan erkalatsa,har soatda, bu baht-ku, urtok.
-Ha, kamiga telefoningga ham SMS kelib tursa-a?- dugonasi kuvonib gapirgan sayin ensasi kotardi Barnoning.
-Voy, senam sezdingmi shuni?
-Buni sezmaslik uchun kur va kar bulish kerak odam.
Barnoning gapidan kah-kah otib kuldi Sevinch. Sung kuzlari yonib, yana u hakda gapira boshladi.
-«Farishtam, guzalim, charchab kolmayapsanmi?» deb yozadi.Umrimda eshitmagan gaplarim, manna, kara,- Sevinch shunday deb, shosha-pisha telefonidagi SMSlarni dugonasiga kursata boshlaydi.
Barno uning telefonidagi yozuvlarga beparvo kuz tashlarkan. Ichidan ZIL ketganday buldi: «Salom, kalbim malikasi. Yahshi dam oldingmi? Bugun universitetga borasanmi?Yullarda ehtiyot bul.Hech kim karamasin senga. Bilasan rashk bobida Otelloman.Sevaman». «Lolagulim, tongda ochilgan chechagim. Seni sogindim…» «Vaktida ovkatlanib, uzingni ehtiyot kilib yur, menga keraksan…» Mana shu ohirgi SMSni ukirkan Barnoning bugziga achchik bir narsa tikilgandek buldi. «Sen menga keraksan» dedi ichida takrorlab.»Kimdir menga ham kachondir shunday suzlarni aytarmikan, yonib sevarmikan meni ham…» Shu dam bir vokea lop etib esiga tushdi. Bundan ikki yil oldin bir yigitdan sovchi kelgandi uyiga.
-Zur yigit, ukigan, uzining kafelari bor,deya maktadi urtada turgan holasi ogiz kupirtirib maktar ekan.
-Mana rasmini kur.
Barno suraidagi gudayib turgan yigitni kurdiyu unga kizikib koldi.
-Kelishgan yigit ekan. Ammo namuncha kerilib tushgan?-dedi holasiga.
-Seniyam kusha-kusha kafelaring bulsa, bundan battar kerilarding.
Barno: «Ha, endi shu ekanda hayot deganlari», deya unga turmushga chikishga rrozilik bildirdi. Ammo yigit bilan uchrashuvga chikdi-yu, hafsalasi pir buldi. Kekkaygan, uziga bino kuygan bu yigit Barnoni bir hascha kurmasligi uning gap-suzlari-yu, uzining tutishidan ham bilinib turardi.
-Hotin kishi erkakning kuli bulishi kerak-dedi yigit guyo Barno unga yalinib-yolvorib tegayotgandekyu
-Menga ukimishli-«Ishlayman»-degan kizlar yokmaydi.
-Menga esa siz yokmadingiz,-degandiBarno ushanda yigitning yuziga tik karab.
Ehhe, shundan keyin uyida oz muncha tupalon bulganmidi? Onasi yiglagan.holasi:
-Endi kari kiz bulib uyingda utirib kolsang ham senga kuyov topmayman,- degandi bakirib.
-Topmang, kim sizga kuyov toping dedi?-deya holasi bilagn urushib kolgandi Barno.
Endi esa…
-Mana, yana kara… - Uning ichidagi istiroblaridan behabar dugonasi hamon telefondagi SMSlarni kursatish bilan ovora edi.
-Buldi, buncha maktanchoksan? Ikki kishi urtasidagi gap birovga aytilmaydi,- dedi Barno uni jerkib.
-Tugri , lekin kil utmas dugonamsan-ku, aytmasam yorilib ketaman. Hurshid akamga ham sen hakingda kup gapirganman. «Dugonangni rasmini yubor, kuray» dedi kizikib. «Kursangiz, sevib kolasiz»- deya hazillashaman.
-Rashk kildingmi?
-Yugey, nega rashk kilarkanman?! Yuboraman rasmingni. Kompʼyuterimda bitta zuri bor. Shuni junataman.
Barno dugonasiga «Yigitining uziga uhshagan birorta urtogi bilan tanishtirib kuysin» demokchi buldi-yu, ammo uyaldi.Sevinch boshkacha tushunishi mumkin. Shu bois:
-Uzing bilasan-deya kuydi beparvo.
Ertasi kuni Sevinch darsda negadir homush kurindi.
-Senga nima buldi, kasalmisan? – hayron buldi Barno.
-Kecha u bilan urushib koldik.
-Nega? «Lolagulim, tongda ochilgan chechagim» deyishlari juda boshkacha edi-ku.
-Ey, uzimdan buldi. «Nima kilyapsan?» deya suragandi «odnoklassniki» da dustlarim bilan gaplashyapman deb tugrisini aytib kuyibman. Jahli chikib ketdi. «odnoklassniki» tartibli odamlarning joyi emas. Seni shunday kizsan deb uylamagandim» deb telefonni uchirib kuysa buladimi? SMs yozdim, kungirok kildim, kani endi gaplashsa… Ertalabgacha uhlolmadim. Endi nima kilaman?
-Shunga shunchami? Biroz kut, uziga kelib kolar…
Seviinch homush bulib yurdi.
-Uyga ketaman- dedi ohirgi darsga kirgisi kelmay.
-Nega ?
-Mazam bulmayapti.
«Battar bul, unashtirilgan yigiting bulla turib senga kim kuyibdi odnoda yigitlar bilag gaplashishni?» Ichidan uni masharaladi. Barno va bir uzi ohirgi darsga kirgisi kelmay uyiga junab koldi.Ertasi kuni Sevinch darsga kayfiyatsiz ahvolda keldi.
-Endi nima kilaman?- dedi Barnoga multirab. Men bilan umuman gaplashgisi kelmayapti.
-Uff ….
-Bupti, bupti, gapirmadim senga…
Darsda maʼruza tinglab utirarkan guruh rahbari Sevinyani yuklab keldi.
-Domla shu kizga bir soatga ruhsat bering. Ilmiy ishi buyicha bir ikkita hujjatldarga imzo chekishi kerak edi…
Sevinch eshikdan chikishi bilan uning sumkasida kolgan telefoni jiringlay boshladi. Barno shosha-pisha dugonasining sumkasini kovlab, telefonini ovozsizga kuyarkan, beihtiyor ekrandagi yozuvga kuzi tushdi. «Hurshid» degan yozuv bor edi unda. Demak , yigiti yarashish uchun Sevinchga kungirok kilyapti.Telefon ovozsizga utkazilgandan keyin ham ekranda tinimsiz shu yozuv uchib, yonib turdi. Sung ekranda habar kelganligini bildiruvchi belgi paydo buldi. «Ochib ukisammikan?» Dedi Barno kizikib. Ammo birovni hatini ukish odobsizlik ekanligini bilgani uchun uzini tiydi. Ammo oradan biroz vakt utib, ekranda yana shu belgi paydo buldi. Barno beihtiyor telefonga kul chuzdi…
Ertasi kuni Sevinch darsga kelmadi, undan keyin ham. Barnoning unga kungirok kilib hol surashga yuragi betlamasdi.
-Sevinch kasalhonaga tushib kolibdi,-deyishdi uni kurgani borgan dugonalari. Oradan bir oy utgach, uning tuyi kaytgani maʼlum buldi.
-Kimdir Sevinchning telefonidan yigitiga juda yomon gaplar yozib yuboribdi,-dedi kizlardan biri.
-Habar junatilib, birdan uchirilgan ekan. Sevinch kimligini bilolmapti,-dedi ikkinchiga.
-Lekin yigiti «Uzing yozgansan» deb ishonmapti. Chunki bir kun oldin urushib kolgan ekan-da…
Barno bu gap-suzlarni eshitarkan, kilgan ishidan pushaymon chekar, vijdoni kiynalar, vaktni orkaga kaytargisi kelar. Ammo, buning ilojisi yukligini bilgani sari uz-uzidan nafratlanib borardi…
Izohlar
0Hozircha izoh yoʻq — birinchi boʻlib fikr bildiring!
