Uyning farishtasi.

Uyning farishtasi.

Sohiba uyiga kaytarkan kuchaga kaynonasining bolalarga kattik gapirib koyayotkanini eshitib jigibiyron buldi.
Bolalarni ham uz holiga kuymaydiya shu kaynonam deb ichkari kirdi. Kaynonasiga salom berib, bolalari bilan salomlashib honasiga kiyimlarini almashtirgani kirib ketdi. Ichkarida ham kaynonasini ovozini eshitib yana asabiylashdi.
Kaynonasiga indayolmadiyu, alamini bolalardan oldi.
Ikki kun utib ovsini kaynonasini iftorlikka olib ketdi. Sohiba biroz engil nafas olarkanmizda deb ichida hursand buldi.
Kaynonasini olib kolishdi. Bir ikki kun shu erda koladi deb telefon kilib aytib kuydi kayniakasi.
Ertasiga Sohiba ishhonasida tinch utirolmadi. Har yarim soatda bolalariga telefon kilib hol surab turdi. Hayoli fakat bolalarida. Endi kaynonasini kadrini angladi. Kaynonasi uyda bulsa hech uylamaskan bolalarini. Ishidan ruhsat olib uyiga erta kaytdi. Bir kunni amallab kaytkan Sohiba kaynonasiga telefon kilib hol suradi. Kachon kelishini, soginganlarini aytdi. Kaynona ham erib ketdi. Ertaga ertalab boraman, bolalarni sogindim deb hayrlashdi.
Ertasiga vaktli kayniakasi tashlab ketdi. Sohiba hotirjam ishga kaytdi.
Shu kun maosh olgan Sohib kaynonasi hush kuradigan eguliklardan oldi. Tulib toshib bozorlik kildi. Iftor mahal dasturhon noz neʼmatlarga tuldi. Sohiba kaynonasini kuchoklab boringizga shukun Onajon deb kaynonasini yuzlaridan upib kuydi.