Ўғлингизга ҳаридор бўлиб келдик

Ўғлингизга ҳаридор бўлиб келдик
Ўғлингизга ҳаридор бўлиб келдик


Улар тўртинчи қаватдан жой сотиб олиб, илк бора айвонга чиқиб нонушта қилишарди. Йигитнинг кўзи рўпарадаги худди шундай айвонда кир ёяётган қизга тушиб қолди. У илгари ҳовлида яшаганигами, бундай ҳолни кўрмагани учунми, ғалати бўлиб кетди.

Дарровда орқа ўгириб, нонуштани қилаверди. Ота-онаси эътибор қилмади ҳам. Йигитнинг юраги бир турланди-ю кўнглидан бир нималар ўтди. Шу бир нималар уни ишга отланган жойидан орқага қайтарди. Истиҳолага бориб, сустлик қилишни хоҳламади. Бояги хонадонга чиқиб борди. Эшикни онаси тенги бир аёл очди. Салом берди, ўзини танитди. Ҳозиргина кўрганларини ва айвонга парда тутсалар яхши бўлишини қийналиб бўлса ҳам айтди. Ўғли тенги боланинг ақл ўргатиши аёлга ёқмади. Хойнаҳой ота-онасининг гапи билан чиққанов, деган хаёлга борди.


– Айвон биззики, мабода кўзийларга тўғаноқ бўлаётган бўлсак, ўзийлар парда тутволақолийлар, айланай, – деди
– Биз-ку парда тутволамиз-а, бошқалар-чи, бошқалар томоша қил-е-б ўтираверишса, қизингизми, келинингизми – уларнинг шаънига яхшимас-да, опоқи.

Бу гапдан кейин аёл жимиб қолди. Йигит кўзига анча баъмани мулоҳазали кўринди. Йигит кечки пайт ишдан келиб, айвонга чиқиб, рўпарага кўзи тушди-ю хурсанд бўлиб кетди. Ҳайрият, гаплари осмонга учмапти. Гапни тушунадиган одамлар экан. Аммо иш бу билан тугамади. Кечқурун эрта билан кўрган аёли, эри билан уларникига кириб келди. Уй муборак, деб танишган бўлишди. Шу пайт меҳмон эркак чапанироқ эканми, йигитнинг отасини сўроққа тутиб қолди:
– Ўғлингиз уйланганми?
– Йўқ.
– Унаштирганмисиз?
– Йўқ.
– Унда биз ўғлингизга харидор...
– Харидор?
– Мени бир мастура қизим бор, бозори қизиб, совчи устига совчи келиб ётибди, хаёлимда униси ўпоқ, буниси сўпоқ. Менга худди сизнинг ўғлингизга ўхшагани танишми-нотанишми ишқилиб, аёлларнинг шаънини ўйлайдиган, ҳимоя қиладиган куёвтўра керак, хўп десангиз қуда бўлсак... Камига аёл йигитнинг эрталабки гапларини айтиб берди. Шундан кейингина йигитнинг ота-онаси нима гаплигини тушуниб етдилар.
Хуллас, тўй бўлди. Тўйнинг таърифи оғиздан-оғизга ўтиб, мана сизларга ҳам етиб келди...

Мистик ҳикоя: Ўн бир йилда такрорланган туш

Туш кўрдим. Катта боғ, ёмғир, кекса ўрик… Шохида эса бир қанотли қуш тинмай сайрагани-сайраган… Узоқ ўтмишга тушиб қолгандай бўлдим. Аниқ эсимда: бу тушни олдин ҳам кўрганман. Ҳали мактабга чиқмаган вақтимда бобомнинг ёнида унинг қўлларини ушлаб ухлардим. Шунда тушларимдан қўрқмайдигандай, ёнимда бобом борлигини ҳис қилиб турадигандай эдим. ...

Севишимни билмай кетган жуфти ҳалолим

Ишхонамдан зўрға чиқдим, уйга боришни ҳеч ҳам истамасдим. Машинам автоуловлар тўхташ жойида турганига қарамай йўлнинг нариги бетидаги хиёбонга йўл олдим. Фавворалардан отилиб турган ўйноқи сув томчиларини кузатиб, кўнглим бироз таскин топгандек бўлди. Охирги пайтларда кўнглим тор бўлиб қолганини ўзим ҳам сезяпман, лекин нима қилай?....

ДАҲШАТ… (Юраги заифлар ўқимасин)

Унсин худди дадасидан катта ҳайитлик олиб бозорбошига кетаётган ёш боладай чопқиллаб, қаршисидан эсаётган шамолга сўз бермай, базан ирғишлаб борар эди; бироқ гўристон кўчасига бурилиб, салобат билан тебранаётган қоп-қора кекса чинор остида оқаришиб турган сағаналарни, белгисиз зулматни кўрганида юраги увишди-ю, зовур кўпригидан ўтиб, икки қадам...

Ғаройиб ҳодисалар изидан: “ОДАМХЎР ЧИНОР”

Бразилия пойтахтида даҳшатли ҳодиса содир бўлди. Шаҳардаги обрўли хонадонлардан бирининг соҳиби Фелиппе Дуардо, хотини Жулия ҳамда ўғли Робертоларни ўз уйларида жонсиз ҳолда топишди. Ўлим сабабларини эса, ҳамон ҳеч ким аниқлай олгани йўқ… ҚАРҒИШ ТЕККАН ЖИҲОЗ...

АНТИКА ЁЛОН!

ЁЛОН!!! Юрагимни яхши колларга топшираман !  — Ассалому алайкум, кечирасиз, мен ёлон бойича конгирок килайотгандим.  Юрагини яхши колларга бермокчи болган одам сизмисиз? — Менман. ...

Узатилган киз (Хикоя) Тавсия етамиз

Назира тез-тез соатига караб  кояр, юраги ховликарди.  Кичкинтойлар еса богча  опасининг юз-козларидаги ...

Икки Севишган

Откан замонларнинг брида бир гозал ва жозибали киз болган екан у кизга бир ок конгили мехрибон йигит ошик болипди киз хам болани йоктирип колипди орадан йилар оти айни йоз чиласи икки севишганлар ката сув хавзаси йонидан отишарди шу пайт кизнинг хайолига ; илхом акам мени ростан хам севармикин ози синап кориш керак деп худи тасодифан болгандай...

Мен сенга ишонаман

Ҳалигина чилласи чиққан Севинч янги оилага анчагина кўникиб қолди, қайинсингиллари уни бегона қилишмади, қайнонаси «ўзимники» деб, рўзғорнинг киши билмас сирларини келинчак билан бўлишишни канда қилмади. Айниқса, Анваржон Севинчни қўйишга жой тополмайди, «шу қизга уйланаман!» - деб, унинг изидан озмунча югурдими? Ҳар сафар унинг йўлини тўсиб,...

ХОКИЗ МОНОЛОГИ (хажвия)

Ордона колган окибат Акаммисан, укаммисан, ким болсангам мени танивол! Мен Хокизбой Торгил огли Суяркулов боламан. Авлодларимиз оша киройи хокизлардан болишган. Бобомнинг бобосими, йо бобосининг бобосими, алламбало зотлардан болишган екан. Зотимиз оша каттакон зотлардан екан....

ҚАМОҚ КЎРГАН «КУЁВ…» (Воқеа реал ҳаётдан олинган)

Каззобликнинг нордон шўрвасини татиб кўрган одамнинг бу йўлдан қайтиши қийин кечади. Бир пайтлар эшитганим ушбу ҳикоя қаҳрамони ҳам узоқ йиллик қамоқ жазосидан-да тегишли хулоса чиқармаган кўринади. Акс ҳолда соф муҳаббатни лойга қориб қўймаган бўларди… * * * Тоштемир ёз кунларининг бирида эрта саҳар турма дарвозасидан ташқарига чиқди-ю, сал...

Фикр қўшиш