Излайман...

Излайман...
Излайман...


Телба екан девона юрак,
Бу девона кимга хам керак?
Охларим ешитолмас озимдан болак,
Тентираб кочада дардкаш излайман.
Ойноки шаббода кулар устимдан,
Бир пайтлар нолигандим достимдан.
Енди айродаман хатто жуфтимдан,
Есган шамоллардан дилкаш излайман.

кол чозади мени йенгган такдир,
Интилсам силтаб устимдан кулар.
Мен хам яшаяпман хайотман ахир,
Мисрадан озимга мазмун излайман.
Коп екан омадинг, молингга достлар,

Сени макташади бир сени созлар.
Омад кетса устингдан бохтонлар созлар,
Йомонлардан яхшиликни излайман.


Юрагим халоват тополганида,
Менга хам орзулар йетолганида,
Кимлардир колимдан тутолганида,
Ертаклар ичидан хайол излайман.
Зерикдим, тентираб дайдишдан не наф?
Мен хам тирик инсонман ахир.
Менга охшар дарахтдан узилган бир барг,
Кузнинг хазонларидан бахор.
Егнимда кир койлак, йокаси йиртик,
Ойогим тошлардан панох сорайди.
Йотсам йер юмшокдир бош танам каттик,
Очик кабрлардан йоток излайман.


Козларим жовдирар колим каварган,
Конглимда хатодан колган хотира.
Юзимдан ранг очиб, сочим окарган,
Окарган сочимдан каро излайман.
Сахролар чексиз-у, тубсиз дарйолар,
Базида шунча кенг йолга сигмайман.
Отарми соатлар, отарми йиллар,
Осмонлар устидан йерни излайман.
Шундай бахтийорман, капалак достим,
Анхорлар манзилим, чакмокдир созим.
Осмон онамдир, емасман йетим,
Табиат койнидан оилам излайман.
Бахтийор кунимга гам келар кувиб,
калбим йигласа-да озим куламан.
Девона конглимни болмайди йенгиб,
Ортикча дармонга дардим излайман.
кайерда хавф болса, оша йердаман,
Нокас дунйодан кетиш истайман.
Умрим тугамаган буни билсам хам,
Хатолар ичидан ажал излайман.
Гар олсам не болар, ким мени комар?
Телба, деб матога ким мени орар?
Жон билан бу жасад шунчалар хор-ку,
Ташландик хилватлардан озим излайман.
Мен соядирман, мен сурат холос,
Мени ораб турган бир хилкат холос.
Конглим пок, кийган кийимим ифлос,
Ески матолардан кафан излайман.
Ким мени танийди, борманми ози?
Йонида турсам хам кормайди кози.
Кози тушганда хам жирканар ози,
Нокаслар ичидан вафо излайман.
Босган изимни хам корлар йопади,
Такдир пешонага кайда йозади.
Телба хам изласа имкон топади,
Йолгончи дунйодан чин хайот излайман.

Ҳақиқий севги

Улар бир-биридан олис эдилар. Йигит ўртанди,қиз соғинди. Тақдир уларни бир мартагина учраштирди холос. Соғинчлар, ҳислар қучоғида бутун бир умрнинг тўртдан уч қисми ўтиб кетди. Кун келиб улар яна кўришдилар. Хазонлар тўшалган хиёбон йўлаги четидаги скамейкада икки қария бир-бирига суянииб ўтиришарди......

Мен сенга ишонаман

Ҳалигина чилласи чиққан Севинч янги оилага анчагина кўникиб қолди, қайинсингиллари уни бегона қилишмади, қайнонаси «ўзимники» деб, рўзғорнинг киши билмас сирларини келинчак билан бўлишишни канда қилмади. Айниқса, Анваржон Севинчни қўйишга жой тополмайди, «шу қизга уйланаман!» - деб, унинг изидан озмунча югурдими? Ҳар сафар унинг йўлини тўсиб,...

Кетту...

Сабр қил юрак, сўндирмай тилак,  бўғизламай умидим қайта ва қайта. У жонсиз хануз, шундоғам бехол, нималарга чидаб ўтмади  кутиб. Мен борман десин, сўндирмам десин, ишонгин  хечкимга сени   бермайман десин. Унсиз нигохим, термулган кўзим,  шундай  бир инсонни кутари бўлдим......

ҚИЗҒАНЧИҚМАСМАН

Россиянинг йирик шаҳарларида 10 сентябр оқшомидан бошлаб, савдо марказлари, мактаб, олий ўқув юртлари, мамурий бинолар, кинотеатрлар ва кўнгил очар марказларидан одамлар оммавий равишда эвакуация қилинмоқда. 13 сентябр куни бу ҳолат Москвани ҳам қамраб олди. Аноним қўнғироқларда 50 та обектлар, жумладан, вокзаллар, йирик савдо марказлари...

“Савобми, азобми, бу...”

Бази инсонлар кимгадир ёрдам бермоқчи бўлиб, бошқа бировга панд бериб қўяди-ю, кейин надомат олови ичида қоврилади. Қилган ишини, оқибатини англаб етганида эса қўлидан ҳеч нарса келмайди. "Юрагимда сақлаганларим...” саҳифасига ана шундай вазиятга тушган аёл қўнғироқ қилди. Исмини сир туришимизни сўраркан, "Менинг айтганларимни албатта ёзинг”, дея...

Ғазаб

Бир куни илон дурадгор устахонасига кириб уёқ-буёққа ўрмалай бошлади. Ерда ётган арра устидан судралиб ўтган эди, енгилгина жароҳат олди. Илон бундан ғазаби келиб, унга жавоб қиламан деб аррани тишлаган эди, оғзининг атрофидан қон оқиб чиқди. Илон менга арра ҳужум қилмоқда, ўлимга тўқнаш келдим шекилли, деб ўйлаб, унга кучли жавоб қайтармоқчи...

Узоқ кутилган совға

Тарбиячи ётоқхонага кириб, болаларни паст овозда уйғота бошлади. Овозини пасайтиргани бефойда бўлди. Болалар уйғонар-уйғонмас чуғурлашиб кетишди. Гап бугунги байрам, қорбобо ва шунга ўхшаш яна алланималар ҳақида эди. Ёдгор уларга аҳамият бермасдан жимгина деразадан ташқарига қараб ўтирарди. Эсини билгандан буён шу – ҳар йили янги йил киришидан бир...

Ҳикоя: 100 миллион сўмлик туҳмат

— Азиз биродарлар! Биз бугун барчамиз учун ҳурматли бўлган инсон Нурқувват акамизни сўнгги манзилга кузатиб қўйиш учун йиғилиб турибмиз. Азизлар, барчамизнинг, хоҳ бой бўламизми, хоҳ камбағал, бир кун борар  жойимиз аниқ. Ҳеч ким бу қисматдан қочиб қутулган эмас. Барчамизнинг умримиз Аллоҳ таоло томонидан ўлчаб берилган ва ўша ўлчоғлиқ умрдан...

Адибнинг сўнгги нуқтаси

Кунлардан бир куни ҳаётида рўшнолик кўрмаган бахтиқаро бир йигит ўз жонига қасд қилишга қарор қилди, тўғрироғи, ўзини отмоқчи бўлди.Йигит бахтсиз бўлиш билан бирга жуда уятчан ҳам эди. Шу боис бирор зотнинг этиборини тортмаслик ва безовта қилмаслик учун ўзини ўлдириш мақсадида қабристонни танлади. Худкушликни қоқ ярим тунда, ой тўлган кечада...

Илон (ҳикоя)

Эрталаб ишга отланган Абдумалик кадрлар бўлими бошлиғининг гапи эсига тушиб, уйга қайтиб кирди. Ҳарбий гувоҳномасини сўрашган. Охирги марта бу ҳужжат қачон керак бўлгани эсида йўқ. Одатда бундай кам «йўқланадиган» ҳужжатлар алоҳида, баланд токчадаги қоғоз қутида сақланарди....

Фикр қўшиш