Сабр жаннатга йўлдир

Сабр жаннатга йўлдир
Сабр жаннатга йўлдир


Йигирма ёшда эдим. Устозим билан бир китоб ўқидик. Номи ёдимдан кўтарилган, араб тилидаги шеърий китобнинг мазмуни бундай эди: ўн уч ёшли қиз оғир касалликка чалинади. Изтиробда қолган онаизор қизига буни билдирмаслик учун, қўлидан нима келса, қилади. Лекин кун келиб ҳақиқатни билган қиз онасига дил сўзларини бундай баён қилади: “Онажон, сиз мени яхши кўрасиз, мен ҳам сизни яхши кўраман. Мени яратган Раббимни эса ҳаммадан ортиқ яхши кўраман. Сиз мени дунёга келтирдингиз, вояга етказдингиз.

Олам-олам яхши тилаклар билан, чиройли кийимларда куёвга узатиш орзусида эдингиз. Энди бизларни йўқдан бор қилган, Ўзини янада яқинроқ танитиш учун шу синов-дардни берган меҳрибон ва раҳмли Зот ҳузурига оқ либосда кузатсангиз, хурсанд бўлмайсизми, онажон?
Сабрли бандаларига жаннатни ваъда этган ва сўзига хилоф қилмайдиган Аллоҳ таоло имтиҳонларидан чиройли ўтсак, гўзал мукофотлар билан сийлайди, иншааллоҳ.

Йиғламанг, онажон! Ҳаммамизнинг ҳам бу дунёдан кетар кунимиз бор. Ўзингиз кўп такрорлайдиган ояти каримани эсланг: “Ҳар бир жон ўлимнинг тотувчисидир...” (Анбиё, 35). Дуо қилинг, ўлим фариштаси чиройли ҳолатда келсин. Сўнгги сўзим имон калималари бўлишини Аллохдан сўранг, онажон!”

Онаизор бу ҳақ сўзлар қошида нима дейишини билмайди, жимгина йиғлаб ўтиради. Вақт-соати келиб, жигарпорасини чиройли ҳолатда сўнгги сафарга кузатади. Сабр ва умид билан жаннатларда бирга қилишини сўраб, Аллоҳ таолога дуо қилади...
Китобни кўзда ёш билан ўқиб чиққан эдик. Ёшлигимда ўқиган асарларимнинг ҳаммасидан кўра шуниси кўпроқ ёдимда қолган. Бунинг ҳам ҳикмати бор экан – орадан ўттиз йил ўтиб бошимга ўша асардаги онанинг куни тушди. Фарзандимдан айрилдим.
Қизим ўзининг бу дунёдан кетишини билиб-сезиб юрса ҳам, мени авайлаган, онамни қўрқитиб юбормай, деб дардини ичга ютган экан. Ўлимидан бир ҳафтача олдин: “Онажон, энди сизни хафа қилмайман, шод-хуррам яйраб яшаймиз. Онанинг меҳри барибир бошқача-да”, деб қолди. Мен турмушга чиқишидан олдин мени тинчлантиряпти, ўзини бошқа оилага кўниктиряпти, деб ўйладим (бир жойга узатишга розилик берган эдик). Қизим эса шу тарзда мендан, бошқа яқинларидан розилик сўраб олган экан.

Юраги олдин ҳам бир-икки марта безовта қилган эди. Дардини енгил санаган, умри охирлаб қолганини сезмаган эканман. Юраги яна хуруж қилди. Кичик қизим ва ўғлим Ёсин сурасини ўқий бошлашди. Шунда ҳам яхши бўлиб қолар, деб умид қилдим. Қизимнинг охирги калимаси: “Саламун қовламмир-роббир-роҳийм”, яъни, (Уларга) раҳмли Парвардигор (томони)дан салом (айтилур)” (Ёсин, 58), бўлди...

Айрилиқ азоби ичра дод солгим келарди. Аммо Аллоҳнинг тақдирига рози бўлиб, ажру савоблар олинадиган вақтда нолиш мўминлик ўлчовларига тўғри келмайди. “Инна лиллаҳи ва инна илайҳи рожиъун” калимасига тилим зўрға айланарди. Оғир синовнинг изтироблари бир томон, Аллоҳ розилигини топиш учун бу мусибатга сабр қилишим кераклиги ҳақидаги ўйлар бир томон... Юрагим ёнар, ўртанар, кўзларимда ёш билан сабр, куч-қувват сўраб дуо қилардим. Ғам кучини кўрсатди, ҳушимдан кетдим. Ўзимга келганимдан сўнг хайрлашиш учун олиб киришди. Қизим чиройли ҳолатда ётар, гўё ухлаётгандек эди. Боласини кафан ичра кўриш она учун чидаб бўлмас ҳолат. Аммо дуоларим ижобатими, сабрнинг кучи нималарга қодир эканини ўша пайтда ҳис қилдим. Кўзимдаги ёш тинди. Тилимга сўзлар қуйилиб кела бошлади:
“Болам, Аллоҳ таоло сенга бу дунёда она бўлишни менга насиб этди, охиратдаги оналаринг Расулуллоҳнинг (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) покиза завжалари бўлсин. Раббим сени менга бериб, 25 йил хурсанд қилди. Сенга Ўзини, Пайғамбарини (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) таниш, Қуръонни хатм қилиш саодатини берди.

Бу дунёда етмаган орзуларингга охиратда етгин. Жаннатларда Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) кутиб олсинлар... Сафаринг бехатар, савол-жавобларга тилларинг бурро бўлсин. Дийдор қиёматга қолди, болам. Илоҳим, менга жаннатларда пешвоз чиққин...”

Занги бузилган соат

Манави йерда, ойнанинг олдида мен отирардим. Барча откинчилар мени танишарди. Шу йердан бола-бакраларга бакириб коярдим. Кечкурунлари кизим хабар олгани келарди....

АҚЛНИНГ УСТУНЛИГИ

Бино қурилишида ишлаѐтган ѐшгина хизматчи барчадан устунлигини пеш қилиб, ўзидан кексароқ ишчининг устидан куларди. Кекса хизматчининг жонига тегди ва:...

Аёллар бўлимининг бошлиғи (Хажвиявий хикоя)

Каминани биттаям эркак ишламайдиган бўлимга бошлиқ қилиб қўйишди. Рости, аввалига: "Қариганимда шу менга керакмиди”, деб бир оз хафаям бўлдим.  Лекин вазифа юклатилганидан кейин, уни  бажариш керак. Аввалига аёлларнинг орасида ўтиришга хижолат тортдим. Одам ҳамма нарсага кўникар экан-ей!...

КЎРНАМАК…

Салимжон бола эканида ота-онаси ўлиб кетиб, бувиси билан бобосининг қўлида қолди. Шундай кунлар бошига тушса-да, ҳарқалай, кам бўлмади. Икки кекса не қилиб бўлса ҳам уни оёққа турғазишди… Яхши эслайди. Мактабда яхши ўқигани учун бобоси унга ҳар куни биттадан ручка кўтариб келарди. Шундай ручкаларки, ранг-баранг…...

ТИББИЙ КЎРИКСИЗ НИКОҲ МЕНГА ҚИММАТГА ТУШДИ!

Бўлажак турмуш ўртоғим билан атиги икки маротаба кўришдим. Биринчиси ўз уйида, яна бири кафеда. Уйида унча кўп сўзламади. Кафеда ҳам жуда кам сўзлади. У мени тинглар, базида секин кулиб қўяр эди. Шу вақтда нима десам қандай шарт қўйсам, у рози бўлди. Ўйлаб қолдим: шундай қизлар ҳам бор экан, нима десам рози бўлаяпти. Онам айтган 4 та қизлар ичида...

Муҳаббатнинг ташрифи баҳор...

«Ҳамма ишонса ҳам, мен бу гапларга ишонмасдим... Эрим дом-дараксиз йўқолган бўлса-да, уни Суриядаги жангарилар сафида тасаввур қилолмайман. Йўқ, бундай бўлиши мумкин эмас. У мени, бизни севади, юрагида муҳаббати бор инсон эса ҳақ йўлдан адашмайди...» Қўлимдаги мактуб айни шундай сўзлар билан бошлаганди. ...

Кетту...

Сабр қил юрак, сўндирмай тилак,  бўғизламай умидим қайта ва қайта. У жонсиз хануз, шундоғам бехол, нималарга чидаб ўтмади  кутиб. Мен борман десин, сўндирмам десин, ишонгин  хечкимга сени   бермайман десин. Унсиз нигохим, термулган кўзим,  шундай  бир инсонни кутари бўлдим......

Солиха ва айёр аёл

.. ☘️Солиха ва айёр аёл!🌸 Бир йигит хотинимга жин кириб олган деган гумон билан домланинг олдига борибди. Домла йигитнинг хотинини ўқий бошлабди. Кўп ўтмай аёлнинг ичидаги жин тилга кириб гапира бошлабди: - Бўлди бас қилинг, чиқаман фақат бир шартим бор....

ИЙМОНИНИ СОТГАН ТАҚВОДОР

Нўмон Тошкентга келганидан ғоят бахтиёр эди. Шаҳарнинг кенг кўчалари, ҳашаматли би­ноларини томоша қилар экан, “юрибман-да мен ҳам яшаяпман деб” дея хўрсиниб қўй­ди. Тақдир бу ерда ҳам унинг бошини силамади. Бўлмаса, қўлида гулдай ҳу­нари бор....

Биринчи кор

Хабиб одатига коʻра ерта турди. Деразанинг табакаларини очганда палатага гупиллаб кор хиди урилди. кор йогʻяпти! – Биринчи кор! Оппок… У хар куни тонгда югуради. Чиникиш керак. Хабиб спорт кийимини кийиб, ташкарига отилди. Ховлига чикаверишда мудраб оʻтирган коровул чол унга хайрон боʻлиб тикилди: — Оʻгʻлим, бугун кор йогʻяпти-ку....

Изохлар 1

  1. Офлайн
    Bchjfjfjfigkvlbkcjfkgk
    Bchjfjfjfigkvlbkcjfkgk 21 мая 2020 17:05
    Vjbbllvjufjgkvkjc gohojfi,igiuruglgiut

Фикр қўшиш