ИБРАТЛИ ҲИКОЯ

ИБРАТЛИ ҲИКОЯ
ИБРАТЛИ ҲИКОЯ


Бир куни фаришталар бекорчи бўлиб, бир эрмак қидириб қолишибди. Шунда улардан бири: - Келинг, одамзоддан бирор нимасини ўғирлаб олиб, яшириб қўямиз, - дебди.

Фаришталар узоқ тортишиб, одамдан бахтни ўғирлашга келишиб олишибди. Лекин уни қаерга яшириш мумкин? Бир фаришта таклиф киритибди: - Яхшиси уни энг баланд тоғнинг энг баланд чўққисига яширамиз. - Йўқ, бўлмайди.Одамзод тоғнинг чўққисига чиқа олади.Биттаси топиб олса, қолганлари хам бирпасда бахтини топиши мумкин, - дебди бошқаси. -Унда денгизнинг тубига яширамиз. - Йўқ,бўлмайди. Одамзод ақл-заковатини ишлатиб,денгиз тубига хам етиб боради. - Бошқа сайёраларга … - Бўлмайди, ақл-заковати билану ерга хам етиб бориши мумкин.


Улар бахтни қаерга яшириш масаласида тортишиб,тортишиб чарчаганларида бир фаришта айтиб қолибди: - Бахтни қаерга яширишни мен биламан! Уни одамнинг ўз қалбига яшириш керак. Шунда одамзод бахтини ташқаридан қидираверади, қидираверади. Фаришталар шунга кўнишибди. Шундан бери одамзод ўзичига назар солиш ўрнига бахтини нуқул ташқи оламдан қидириб юрар эмиш.

Жиддий хонимнинг найранглари

«Макр»ларни ўқиб, гоҳида кулиб ҳордиқ чиқарсам, гоҳида ибрат оламан. «Мен ҳам ҳаётимда мана шу ҳийлани ишлатиб, вазият чиқиб кетсам бўларкан» деб қоламан. Ўйлаб қарасам, мен ҳам анча-мунча айёрликлар қилган эканман. Албатта, уларни ўзим ўйлаб топмаганман. Ёнимдагилар ёрдамида амалга оширганмиз. Шукрки, найрангларимнинг ҳаммаси яхшиликка хизмат...

ОҚСОЧНИНГ МУҲАББАТИ ​(ГИ ДЕ МОПАССАН, ТАРЖИМОН РУСТАМ ЖАББОРОВНИНГ “ЙЎЛДАГИ АЁЛ” АСАРИДАН)

Ташқарида эсаётган бесар кузак шамоли дарахт шохларида қолган сўнгги япроқларни юлқиб, ҳавода чирпирак қилиб ўйнарди. Овчилар кечки овқатни ейишарди, улар ҳатто этикларини ҳам ечмасдан, қизариб-бўзариб, ҳазил-ҳузул қилиб ўтиришарди. Улар асосан ярим зодагон, ярим деҳқон, бой ва ҳўкизнинг бўйнини қайиришга қодир кучга эга бўлган кичик норманд...

Виждонингиз қийналмадими, йигитча?

Ўзаро ҳурмат-иззат, оқибат ҳақида гап кетганда ёши улуғ танишларимиздан бири "Ҳурмат ундирилмайди, қозонилади. Инсон ҳурматга муносиб кўрилмадими демак бунга унинг ўзи айбдор” дедилар. Бу фикр ҳам қайсидир манода тўғридир. Аммо бизнинг мулоҳазамиз анча фарқли. Инсоннинг афтрофдагиларга муносабати, таниш-бегоналарни нечоғли ҳурмат қилиш-қилмаслиги...

Йетим колган гуллар

кайнок гармсел хар кутурганда, шахарча куюк тоʻзон ичида колади. У бийдек даштнинг кок киндигида боʻй ростлаган бу шахарчани йер юзидан супуриб ташламокка ахд килгандек, тоʻлгʻониб, юлкиниб куюн уюриб есади. Соʻнг шиддати андак сусайгандек боʻлади-да, тагʻин янгидан куч олиб, коʻп каватли кизгʻиш гʻиштин уйлару коʻкка найзадек санчилган кувуридан...

Тумордаги сурат (ҳикоя)

Шанба оқшоми Энди Донаван олтинчи мавзедаги уйига келиб, янги қўшниси—ёшгина Конвей хоним билан танишди. У одмигина қизғиш кўйлак кийиб олган-ди. Икки ҳафта ўтиб, Энди йўлда тамаки тутатиб кетаркан, орқасида шип-шип товуш эшитилди. Ўгирилиб қаради-ю, кўзини узолмай қолди: Конвей хоним! Кўйлаги ҳам, шляпаси ҳам қоп-қора. У қадамини секинлатиб,...

Узоқ кутилган совға

Тарбиячи ётоқхонага кириб, болаларни паст овозда уйғота бошлади. Овозини пасайтиргани бефойда бўлди. Болалар уйғонар-уйғонмас чуғурлашиб кетишди. Гап бугунги байрам, қорбобо ва шунга ўхшаш яна алланималар ҳақида эди. Ёдгор уларга аҳамият бермасдан жимгина деразадан ташқарига қараб ўтирарди. Эсини билгандан буён шу – ҳар йили янги йил киришидан бир...

ЧИН ТАҚДИР

Дилноза турмушга чиққанида эндигина ўн саккизга тўлган навниҳол эди. Унинг учун ҳамма қарорни ота-онаси беришди. Тўйдан олдин куёвни бир кўрсатиб, кўнглини сўрашди, холос. «Билмадим!» — Дилнозанинг қизариб айтилган шу сўз розилик ўрнига ўтди. Тўй бўлди, оилавий ҳаёт бошланди. Илк даврда Дилноза ким яхши гапирса, унда яхши одамни кўрди, ундан мадад...

Икки дил — икки олам

Ерта тушган куз чаппор гулзорни босган кордай бир дунйо ташвиш келтирди. Ялт-юлт куйош кузак чечакларидаги, кахрабо чиройга гʻарк чинор баргларидаги шабнам — марварид доналарни симириб улгурганиям йоʻк едики, тоʻсатдан жин шамол коʻтарилди-ю, коработир булутлар коʻкда оʻрмалай кетди. Каллаи сахардан дала-богʻимизни бошига коʻтаришган сайроки...

Ким Айбдор???

1.  "Ўғлингиз вафот этди, олиб кетишингиз мумкин”.  Дунёси қоронғу бўлди Абдураҳмон аканинг.  Осмонлари энсиз бўлди Абдураҳмон аканинг. Идорага йўл олди Абдураҳмон ака. ...

Юлдузсиз тундаги вахшийлик(ёхуд уз боласини ёкиб юборган она)

ХАЁТИЙ ВОКЕА...укинг..факат йигламанг.... Мана Наргиза ва Мухиддиннинг туйлари булганига бир йил булиб, угилли булишди. Углига Хумоюн деб исм куйдилар. Улар бир бирларини севиб, севилиб,улдим-куйдиму ох-вохлар билан турмуш куришганди......

Изохлар 1

  1. Офлайн
    Mardona
    Mardona 9 июля 2020 03:15
    Mana shu hikoyadagi oxirgi jumlalar xato ekanligini hech kim isbot qila olmaydi negaki bu ayni haqiqat mana shaxsan o'zim ham davralarda tadbirlarda bemalol sozlaganim bn ichimda qolib ketgan gaplarni tawqariga chiqarolmasdim odamlarni qanday oylashlaridan qorqardim endi bilsam hato qilgan ekanman hozir hammasini hammani yuziga tokib soldim endi bilsam ular ham odam ekan ularda ham qalb bor ekan mana hozir baxtliman Insha Alloh baxtginamga koz tegmasin 🤲🤲🤲

Фикр қўшиш