Олмос

Олмос
Олмос


Aфрикалик савдогар олмос тош сотиб олди. Ҳажми тухумнинг сариғидек эди. Аммо унинг камчилиги бор эди. Ўртасига дарз етганди.
Бу нарса эса унинг гўзаллиги ва қийматига футур етказарди.

У заргарнинг ёнига мадад сўраб борди... Заргар уни айлантириб - айлантириб кўриб:
- Агар буни шу дарз кетган жойидан тенг иккига бўлинса, қиймати бутун ҳолатидагидан кўра қимматроқ бўлади. Аммо бу иш менинг қўлимдан келмайди. Олмосни бўлишнинг ўзи осон эмас. Салгина нотўғри зарба уни арзимас парчаларга бўлиб ташлаши мумкин, - деди.


Савдогар унинг олдидан чиқиб заргар излай бошлади. Қайси бирига кўрсатмасин, бу ишни қилишдан бош тортишар, қиммат баҳо тошга қўл теккизишдан қўрқишар эди.
У охири Амстердамгача етиб борди.
Унда ёши улуғ моҳир заргарни топди.
Лекин у ҳам бошқа ҳамкасблари қатори бу иш жуда мушкуллиги ва озгина эҳтиётсизлик тошнинг қийматига футур етказишидан огоҳлантирди. Аммо савдогарнинг сабри тугаган, ҳеч қандай гап - сўзни эшитгиси келмасди. .

Мўйсафиднинг дўконини бир бурчагида ёшгина йигит уларга орқа ўгириб иш билан машғул эди. Заргар уни чақирди. Шогирд уларнинг ёнига келди. Устози унга тошни бериб:
- Буни иккига бўлиб кел! - деди. Ҳеч қанча вақт ўтмай икки бўлак гўзал тошни чолнинг кафтига қўйди.
Савдогар ҳангу - манг бўлиб, заргарга деди:
- Қандай яхши, шундоққина азамат, тажрибали шогирдингиз бор экан.
Заргар деди:
-Бу йигитнинг шогирд тушганига эндигина уч кун бўлди. Агар у бу тошнинг баҳосини билганида эди, ҳеч қачон уни иккига бўла олмасди.

Муҳаббат ҳақида 10 та қизиқ факт

1. Олимлар шундай тажриба ўтказишган. Бир қанча жуфтликларни бир ярим соат давомида бир хонага қамаб, фақат севги ҳақида гаплашиб, кейин эса,ярим соат бир-бирининг кўзига термилиб туришни буюришган. Орадан кўп ўтмай, ҳалиги жуфтликларнинг ярмидан кўпи бир-бирига кўнгил қўйиб, турмуш қуришган....

Бекат

Бу ерда кимлар бўлмаган... Қора мойга беланган шпаллар нималарни эшитмаган... Оҳ-фарёд, ҳайқириқ, қувонч билан айтилган ҳар бир сўз ҳудди қора мой сингари ана шу йўл, ана шу кўҳна бино бағрига сингиб кетган. Йўл ҳам, бино ҳам жонсиз. Аммо у кўп воқеаларнинг гувоҳи. Даҳшати кишини ларзага келтирувчи ҳар қандай воқеа ҳам улар учун паровоз...

Бир кечалик келин

Туй жуда чиройли утди. Таомлар куплигидан стол оёклари синай дерди. Мусикачию хонандалар алмашавериб туйхонани киздирдиларки! Пуллар сочилди. Хамма самимийлик билан бахт тилади. Гуллар, шарлар, ракслар. Концертга айланиб кетди туй хам. Хамманинг огзида туйнинг хашаматли булгани мухокамаси. Куёв уйига боришганда хам ракс, уйин кулгу давом этди…...

ТУҒМАС ХОТИН…

Манзура эри Бобурни ишга кузатгач, балконга чиқди. Ташқарида куз. Уй атрофидаги дарахтлар аллақачон барг ташлабди. Узоқ-яқиндаги машиналар шовқинини айтмаса, деярли жимжитлик ҳукмрон… У халатининг ёқасини асабий ғижимлаб, бир нуқтага тикилганча узоқ ўтириб қолди. Хаёлига нималар келиб кетмади. Беш йиллик умрини чамалаб чиқди…...

Рабиндранат ТАГОР: «ДАЛИЯ»

Урушда мағлубиятга учраган шоҳ Шужа, Аврангзеб тақибидан қўрқиб, бошпана излаб Аракан рожаси ҳузурига қочиб келишга мажбур бўлди. Унинг уч соҳибжамол қизи ҳам ўзи билан бирга эди. Аракан рожаси уларни ўз ўғилларига олиб бермоқчи бўлди. Буни эшитиб шоҳ Шужа жуда ғазабланди....

Бахтли булиш сири

Бир кишининг угли булиб, у: “Мен бахтсизман”, деб такрорлайверарди. Ота бахтли булиш сирини билиб келиш учун углини даврининг энг катта донишманди хузурига юборди. Йигит чулда кирк кун йул босиб, кузлаган манзилига......

Ногирон бахт

Остона ҳатлаб келган меҳмонларнинг ўзини бир оз ноқулай ва одоб билан тутаётганликларидан билдимки, яна совчилар. Ёшим ҳам йигирмадан ошаётгани сабабли анча кўникиб қолдим бу манзарага. Ҳар доимгидек, уларнинг кўзи тушмасиданоқ ўзимни ичкарига урдим. Биламан, орадан бир оз вақт ўтгач, ортимдан онам кириб келадилар. Менинг розилигимни сўраш ўрнига,...

ОНАЛИК МУҲАББАТИ

ОНАЛИК МУҲАББАТИ Қизалоқ эсини таниган кундан бошлаб онасидан чексиз меҳр кўрганди. Онаси уни ширин сўзлар айтиб эркалар, қизини беғубор, гўзал малика дер, қизалоқ онасидан эшитган бу сўзларга ишониб улғаяётганди. Онаси унга юзларидан нур таралишини, оҳу кўзли эканини айтишдан чарчамасди. Онасининг биттагина фарзанди эди у....

Хикоя: Соябонли бахт

Авжи саратон. кок туш вакти. Кочада деярли хеч кимни топмайсиз. Хамма иссикдан кочиб, озини соя-салкинга урган. Айни шу вактда ишга боришим керак. Йигирма дакикача пийода юрсам ишхонамга йетиб оламан. Йолимда баланд, чиройли бинолар, янги курилишлар коп, аммо дарахт йок. кани енди шу коча кета-кетгунча дарахтзор болса, деб ойлайман…...

Фалокат.

Насиб килса келар Шом-у-Ирокдан, йо’кса кетар кош-у-кабокдан. Йигит ва кизни канча кийинчиликлардан кейин ванихоят унаштиришди. Йошлар хурсанд холда келин ко’йлак коргани боришди. До’кон егаси йигитни бо’лажак куйовлигини билгач аста бош чайкади: -Менимча сиз келин либосини то’йгача ко’рмай турганингиз макулмиди… Менга йокмасачи?- рад килди йигит....

Фикр қўшиш