Ғазаб

Ғазаб
Ғазаб


Бир куни илон дурадгор устахонасига кириб уёқ-буёққа ўрмалай бошлади. Ерда ётган арра устидан судралиб ўтган эди, енгилгина жароҳат олди. Илон бундан ғазаби келиб, унга жавоб қиламан деб аррани тишлаган эди, оғзининг атрофидан қон оқиб чиқди. Илон менга арра ҳужум қилмоқда, ўлимга тўқнаш келдим шекилли, деб ўйлаб, унга кучли жавоб қайтармоқчи бўлди. Аррага ўралиб, ўзининг одатига кўра бор кучи билан бўғган эди (кесилиб, бўлиниб кетди) ўз ҳаётига нуқта қўйди...

Биз ҳам ғазабимиз келган пайтда бошқаларга жароҳат етказишга ҳаракат қиламиз. Бироз вақт ўтгач ўзимизни жароҳатлаганимизни ҳис қиламиз.

Ҳаёт гоҳида ҳодисаларга ва баъзи одамларнинг қилиғига, ишига ва сўзига бефарқ бўлишни талаб қилади. Ҳамма нарсага ҳам жавоб қилавериш тўғри эмас. Гоҳида жавоб беришингиз сизга зарар келтиради ёки ҳалок қилади.

ЎТМИШНИНГ ЭШИГИНИ ЁПМАНГ!

— Ойи, мен қаердан пайдо бўлганман? — Умиджон ойисининг оёқларига осилди. — Сенми? — Зулайҳо газета ўқиб ўтирган эри томонга қаради, ўғлининг саволидан Ботир ҳам ҳушёр тортди. — Сени катта, чиройли уйдан олиб келганмиз. У ерда болалар кў-ў-ўп эди, сен уларнинг ичида энг ёқимтойи эдинг! Даданг билан сени кўрдиг-у, шу заҳоти яхши кўриб қолдик! —...

ИЙМОНИНИ СОТГАН ТАҚВОДОР

Нўмон Тошкентга келганидан ғоят бахтиёр эди. Шаҳарнинг кенг кўчалари, ҳашаматли би­ноларини томоша қилар экан, “юрибман-да мен ҳам яшаяпман деб” дея хўрсиниб қўй­ди. Тақдир бу ерда ҳам унинг бошини силамади. Бўлмаса, қўлида гулдай ҳу­нари бор....

Бахт учун “қурбонлик”

Бир донишманд олам гўзаллигига маҳлиё бўлганча ҳаётдан хурсанд бўлиб кетиб борарди. Кутилмаганда унинг кўзи машаққатлардан қадди букилган бахтсиз кимсага тушди. — Нега ўзингни шундай азоб-уқубатларга гирифтор қилдинг? — сўради донишманд....

Ҳикоя: Қалтис қасос

Чироқлар, полиция машинасининг сигнал товушлари, дўкондан қочиб улгурган одамларнинг бақир-чақири, қулоқларим остидан кетмади. Оёқларим титраяпти, кўзларимни асабдан тез-тез пирпиратяпман. Лекин қўлимдаги ягона нажотни — қуролни туширгим йўқ. Тўппончани касса олдида йиғлаб турган эркакнинг пешонасига тирадим. — Ташқаридаги итларни чақирганинг учун...

Эри чет элга кетган аёллар садоқат маъбудасими ёки оддий инсон?..(+18)

Мани ёрим Московларга кетди, кетди, Ёрим билмайди, деб хиром этди, этди, Ғийбатлари қулоғимга етди, етди, Мен, барибир, сени кутаман…...

КЕЛИНИМНИНГ КАСОФАТИ… (Вокеа реал хайотдан олинган)

Орзи хола умр йолдоши рахматли Мехмонкул бува билан яшаб он битта фарзанд тугди. Биронтаси турмади. килмаган ирим-сирими, чопмаган табиби колмади. Умид килаверди, катнайверди оша табибларга. Охири, он иккинчи болиб мана шу Олмасвойи тугилиш арафасида Худонинг мархамати биланми, яхши бир туш корди. Тушида бир топ окка оранган чоллар Орзи холани...

Уйланиб уйсиз қолдим

— Тўрт йилдан буён ёзда тўй қилишни ният қилиб юрган ота-онамнинг ахийри сабри тугади. Бўлажак қудаларнинг олдида ҳам уятли бўлдик. Тўй қилишга эса сира имкониятимиз  бўлмади ва ниҳоят, яшаб тутган уйимизни сотиб, тўйни бошлашга мажбур бўлдик. Уйимизни сотиб олган одам инсофли экан, уй топгунимизга қадар шу уйнинг ўзида туришимизга рози бўлди. ...

Адабиёт Муаллими

Ўзининг айтишига кўра «нафис адабиёт муаллими» ўртоқ Боқижон Бақоев оғилга кириб таби хира бўлди: сигирнинг қулоғига яна кана тушибди! Канадан ҳам кўра сигир унинг аччиғини келтирди: канани терай деса қўймайди — бошини силкийди, пишқиради. — Ҳайвон! Сигир эмас, ҳайвон! — деди оғилнинг эшигини қаттиқ ёпиб. — Ҳайвон! Хотини Мукаррам ҳовлида...

Хикоя: Тескари такдирлар кураши

Касалхона ховлиси кечаги тушган кировдан сонг янада сокин кориниш олганди. Кеч кузакнинг оловранг тошанчиси янада калинлашган, гарчи ерталабдан куйош борликка тилларанг толаларини улашайотган болса-да, атрофда кувнокликдан кора огир сукунат сакланиб турар, борлик гойо вазминлик ва донишманд бир рухият салтанати измида еди. Болим бошлигининг йолак...

Гаройиб ходисалар изидан: “ЙОкОЛГАН кИШЛОк ВОкЕАСИ”

Владимир Пляхин она кишлогидан бир хафтага хизмат сафари билан кетди-ю, балога колди. Не коз билан корсинки, кишлок жойида йок. Орнида курук майдон турарди… ЙОкОТИШ...

Фикр қўшиш