Ғазаб

Ғазаб
Ғазаб


Бир куни илон дурадгор устахонасига кириб уёқ-буёққа ўрмалай бошлади. Ерда ётган арра устидан судралиб ўтган эди, енгилгина жароҳат олди. Илон бундан ғазаби келиб, унга жавоб қиламан деб аррани тишлаган эди, оғзининг атрофидан қон оқиб чиқди. Илон менга арра ҳужум қилмоқда, ўлимга тўқнаш келдим шекилли, деб ўйлаб, унга кучли жавоб қайтармоқчи бўлди. Аррага ўралиб, ўзининг одатига кўра бор кучи билан бўғган эди (кесилиб, бўлиниб кетди) ўз ҳаётига нуқта қўйди...

Биз ҳам ғазабимиз келган пайтда бошқаларга жароҳат етказишга ҳаракат қиламиз. Бироз вақт ўтгач ўзимизни жароҳатлаганимизни ҳис қиламиз.

Ҳаёт гоҳида ҳодисаларга ва баъзи одамларнинг қилиғига, ишига ва сўзига бефарқ бўлишни талаб қилади. Ҳамма нарсага ҳам жавоб қилавериш тўғри эмас. Гоҳида жавоб беришингиз сизга зарар келтиради ёки ҳалок қилади.

Армон (аянчли хикоя)

Кичиклигимда ота-онам утиб кетишган. Акам менга хам ота, хам она урнида эди. Кийналиб-кийналиб мени......

АЙОЛ НЕГА ЙИГЛАЙДИ?

Болакай онасидан соради: "Нега йиглаяпсиз?” — Чунки мен — айолман. — Мен тушунмаяпман! Онаси уни багрига босиб деди: "Буни сен хеч качон тушунмайсан”....

Қайнонам ёмонми ёки мен?!

...

ФОҲИША… (Хаётий хикоя / Булган вокеа)

абриниса тепасида кимнингдир беўхшов шанғиллашидан уйғониб кетди. Қаноат қўшмачи экан. У Сабринисанинг тепасига туриб олганча қошлари чимирилган кўйи сўзланарди. — Ҳа-а, жонидан, соат 11 бўлди! Ҳалиям сасиб ухлаяпсанми?...

Хотини юрармикан?

Мени ёшим 56 да аёлим 28 да, 2 ёшли фарзандимиз бор. Жинсий томоним яхши аёлимга телеграм ишлатиш учун рухсат берганман лекин у  жуда ошириб юборди. Бир иккитаси билан танишиб ишқий муносабатлар...

Ажал остонасидан кайтган фаришта

Бу вокеа анча йиллар илгари содир булган, уни менга таниш аёл гапириб берганди. Институтда укиб юрган кезларим курсдошим билан севишиб, ахду-паймон килдик. Бизнинг мухаббатимизга ота-оналаримиз каршилик килмади ва талабалик пайтимиздаёк, туйимиз булиб утди. Иккаламиз хам бахтдан сармаст, еттинчи осмонда учиб юрардик......

Болаларингизга оккиб беринг: “НОШУД АЙИК”

Декконнинг арава догасин ясабЯхшигина пулга сотишин кориб,(Бу иш чидам, хунар етади талаб)Айик хам бу ишга гойо кол урибЯшамокчи болди, каранг, бир замон. касиру кусурга толди-ку ормон.канча дарахтларни килса-да нобудАйиквой ношуд –Уддалай олмади деккон хунарин. Маслахат олай деб келди у сарп:«Сабаб нимайкин, билмадим, кошни,Менга дош келолмас хар...

Тўнғич қизимга мактуб

Мунис қизгинам, бир иш қилишингдан олдин обдон ўйла, шошма-шошарлик қилма, қатий қарорингдан кейинги воқеалар кетма-кетлигига мендек жавоб берма. Ҳаётда ҳамма нарса бўлади, мабодо сенга нисбатан зулм ва ноҳақликлар бўлса барчасини Аллоҳга ҳавола эт, бандасига эмас. Неки сўрасанг, Аллоҳдан сўра, беминнат ёрдамчи, ягона илоҳдир. Ҳар бир нарсани...

Хазонли кунлар. Тузок... 1-кисм

Ишдан чарчаб келган Шухрат ака мехмонхона сари йул олди. Ичкарига муралар экан, хозиргина мехмонлар келиб кетганини сезди, чунки хали дастурхон егиб олинмаган эди. Уз хонасига кирар экан, эшик огзида Мехри хола унга пешвоз чикди......

Мусофирлар такдири.... (3 кисм)

“Якшанба куни хам нотинч утадиган куринади, бирор чора топиш керак, эх хайвон, мени шунча ташвишга куйиб кетдинг. Булар мени атайин яшираябди деб дуппослаб юрибдия”....Тонггача ухлолмай чикди. Кечагилар яна келишди. Яна уша манзара......

Фикр қўшиш