Угил Отага булган мехри

Отаси куй гуштидан тайёрланган кабобни жуда яхши курарди.
Буни билган угил У кишини яхши бир ошхонага олиб борибди... аввалига ОТА кабобини узи ейишга харакат килибди... хар сафар овкатини огзига олиб борганида карилиги сабабли куллари титраб таоми соколию атрофига тукилибди.
Ошхонада утирганларнинг назари уларга каратилди... пастназар карашлар, масхаромуз жилмайишлар ва кайфияти бузилган чехралар. Угил эса сабр билан ОТАсига таомини едиришни бошлади. Нихоят таом тугади, угил ОТАсини сув олдига етаклади, огиз-кулларини, ёг томган соколини ювиб куйди, кузойнагини артиб такиб куйди. Кейин эса ОТАсини култиклаб чикиш томон юрди. Норози назарларга карамай угил хурсанд эди, чунки ОТАсини хурсанд килган эди у.
—- Хой углим бу ерда бир нарса колдирдинг унутма...
Яна назарлар улар тарафга бурилди
Бир оз уйланган йигит:
—- Хеч нарса колдирмадим амаки – деб жавоб берди
Амаки:
—- Болам сен бу ерда жуда кимматбахо нарса колдирдинг !
Шошиб колган йигит :
—- Нима колдирибман амаки ?!
—- Сен бу ерда хар бир фарзанд учун дарс, хар бир ОТА учун умид колдириб кетаяпсан !
Бир муддат ошхонани сукунат коплади, хамма килган ишидан, фикрларидан уятда колди.
Бу кишилар унутишган эди бир пайлар ОТАларидан нажот топганларини:
—- ОТА менга шуни олиб беринг...
—- ОТА мен шуни хохлайман...
—- ОТА мен фалон жойда укишни хохлайман..
—- ОТА пулим тугади...
—- ОТА уртокларим билан фалон жойга айлангани бормокчимиз..
—- ОТА....
—- ОТА...
Аммо бирор марта айтишмаган эдики:
—- Ёнимда эканлигингиз мен учун хар нарсадан афзалдир ОТА !!!
—- Сиз хам мендан узингиз учун бирор нарса суранг ОТАЖОН!