Ниятим амалга ошганидан афсусдаман

Ниятим амалга ошганидан афсусдаман
Ниятим амалга ошганидан афсусдаман


Яратган сизга фарзанд ато этади, бирок унинг жинсини сиз режалаштиролмайсиз, хатто у соглом тугиладими-йукми, буниям билиш мушкул масала. Атрофга назар ташлаб, буткул соппа-сог одамлар хам ногирон, бирон жойи кемтик фарзандлар куришганининг гувохи булганман. Бунга балки кандайдир сабабларни рукач килиб курсатиш мумкиндир (масалан, якин кариндошлар орасидаги никох, тамаки чекиш, спиртли ичимликлар ичиш ва бошкалар), бирок уз мисолимда буларнинг хеч бирини курсата олмайман. Шунчаки мен бошидан ниятни нотугри килдим, бутун сураш урнига кемтик сурадим, Яратган хам сураганимни берди, ниятим амалга ошди, лекин бундан менга яхши булгани йук, аксинча, дардим купайди, ташвишим ортди. Эх, кани эди, вактни ортга кайтаришнинг иложи булганда, балки бари бошкача булармиди?


Турт нафар кизим бор, бир-биридан ширин, аклли, зукко кизалоклар онасиман. Улардан нолишга хакким йук. Лекин тан оламан, хеч бир кизим тугилганда хурсанд булмаганман, “яна кизми, нега яна киз тугилди?”, деб хунграб йиглаганларим ёдимда. Угил тугиб, керилиб ётган хамхоналаримга хам хавас, хам хасад билан караганларим эсимда. “Нега улар угил тугишади, менинг эса бу борада омадим чопмай, мудом киз тугавераман, улардан кандай кам жойим бор, нега Аллох менга нисбатан бунака нохаклик килаверади?”, деб уйлардим. Аслида, эрим бирон марта менга ортикча гап айтмаган, нега киз тугдинг, деб таъна хам килмаган. Еганимиз олдимизда, емаганимиз кетимизда, бирон нимага зориктирмаган, кизларимга яхши карар, яхши кийинтирар, уларга мехр берарди. Хамма гап менда эди, кизларимга караб туриб, факат Худога нола килардим: ”Эй, Худо менгаям угил бер, майли, у бирон нуксони билан тугилсин, майли, унинг бирон ери кам булсин, ногирон булсаям майли, факат угил бола булса, бас”, дердим. Хозир бу айтган гапларимдан нечоглик пушаймонлигимни билсангиз эди. Ушанда бу гапларнинг мохиятини англамаган булсам керак, шунчаки тил учида айтиб куйганман, азбаройи угиллик булишни каттик хохлаганимдан огзимдан чикаётган сузларга эътибор бермаганман, мен киз эмас, угиллик булишни жуда истаганимдан, шундай деганман. Лекин ният килдингми, уни бутун килиш кераклигини уйламабман. Бу гапнинг амалга ошиши мумкинлигига ишонмабман.
Уз вактида аёллар куригига чикдим, мени хисобга олишди, бир катор тахлиллар топширдим. Шифокорим скрининг марказига жунатганда, нималарнидир бахона килиб, бормадим, у ерга наша чекадиганлар, спиртли ичимликлар ичадиганлар бораверсин, эрим хам ичмаса, чекмаса, биздан ногирон бола тугилармиди, деб уйлаганман. “Буям киз булса керак, нима булса, булди, энди буёги пешонамдан, курикдан хам утмайман, киз булса, бошка тугмайман”, деб узимга узим ваъда бердим. Лекин юрагимда яна умид уйгонди, Яратган нолаларимни эшитган булса керак, куз ёшларимга рахм килиб, менга угил ато этар, деган уйдан йирок эмасдим.
Хуллас, тезда туккиз ой хам утиб, бола тугиладиган вакт келди. “Угил” деган хитобни эшитишим билан, узимда йук хурсанд булиб бакириб юбордим. Шунакаям хурсанд булганманки, буни суз билан ифодалаб бера олмайман. Неча йиллик орзуим нихоят ушалди, мен угиллик булдим.
Чакалокни дабдаба билан тугрукхонадан олиб чикдик, хамма бахтиёр, хамма хурсанд.
Бола икки ойлик булгунига кадар хеч бир узгариш сезганимиз йук. Уни илк текширувга олиб чикканимда, шифокор уз шубхаларини айтди, текширувга жунатди.
Эх, болам тугма фалаж булиб тугилган экан, уни курсатмаган духтирларимиз, олиб бормаган табибу, шифохоналаримиз колмади, хамма тузатамиз, кулдан келганча харакат киламиз, дейди-ю, бирон бир узгариш сезилмайди. Шу тарика углимиз катта була бошлади. У билан бирга ташвишларимиз ортди, югур-югурларимиз купайди.
Унга ногиронлар аравачасини олиб бериб, уззукун дам кизларим, дам мен парваришлаймиз, чунки унга мудом эътибор керак...
Угиллик булишни орзу килгандим, Аллох менга угил берди, лекин узим истагандек, кам-кусти, кемтиги билан берди. Уз ниятимга ярашасини олдим, энди дардимни кимгаям айтардим. Мен уз бахтсизлигимни узим сураб олдим.

АЁЛ Яратилиши хакида.

АЁЛ Яратилиши хакида. Аллох таоло аёлни яратаётганда, уни 6- Куни кечрок ишлади. Шунда унинг олдига фаришта келиб деди:“нима учун бунга шунчалик куп вактингни сарфлаяпсан?” Аллох таоло жавоб берди: “мен уни яратишим учун еътибор беришим лозим булган жихатларини кур. У осон ювиливчан булиши лозим, лекин йелимдан булиши керак емас, 200дан ортикрок...

КАРИ ЕШАК МОНОЛОГИ (хажвия)

Биз ешаклар коп яшамаймиз. Шунга карамай, умримнинг тенг ярмини хожайинга багишладим. Халол хизмат килдим. Хали сомон, хали пичан, хали отин ташидим. Бу хам йетмагандек, тез-тез хожайин мени миниб кишлок айланарди. Бикинимга туртар, тезлашмасам, камчин билан савалаб коларди. кишлок кранига сув келмасаям мен балогардон едим. Шундогам ягир йелкамга...

ЯПОН БОЛАЛАРИНИНГ АРВОҲ ЧАҚИРИШ ЎЙИНИ (асаби бўшлар ўқимасин)

Бу афсонага ўхшаш воқеа Япониянинг Токио шаҳрида содир бўлган. Айтишларича, япон болалари телефон орқали арвоҳ чақириш ўйинини ташкил этишган. Хўш, уларнинг бу ўйини қандай кўринишга эга? 1-қадам. 10 киши айлана ҳосил қилган ҳолда саф тортади. ...

ИШИД (ИГИЛ) ХАКИДА “КАЛЛАКЕСАР…” НОМЛИ ХАЙОТИЙ ХИКОЯ (3-кисм)

ОККА ОРАЛГАН МУРДА Мехмонали кутилмаган конгилсизликдан тамом болайозганди. Хеч нарсага тушунмай, нукул гох занжирланган кол-ойокларига, йертола тепасидаги кичик даричага, хозиргина кулф урилган темир ешикка бокарди. Азбаройи алами келганидан лабларини янада махкамрок тишлар, жахл билан полни муштлаб-муштлаб оларди....

Телевизорни ишхонангизга опкетинг

Шом вақти. Эндигина 5 ёшга тўлган Лола онаси билан ўйнагиси келиб қолди. "Ойи, Ойижон, беркинмачоқ ўйнайлик. Мен беркинаман сиз топасиз, майлими? Она шоша-пиша овқатга сувни солди-ю, "Эй сени беркимачоғингдан бошқа дардим йўқми? Нари тур, бор ўйинчоғингни ўйна!” деди....

Ҳикоя: Осмон йиғлаган кун

Шохлари чор тарафга тарвақайлаб кетган кекса ўрик остидаги чорпояда маза қилиб чой ичиб ўтирганча хаёл сураётган Эргашнинг ёнига олти яшар ўғли Асад югуриб келди: — Дада, дада, телефонингиз боядан бери тинмай жиринглаяпти! Олиб келиб берайми?! Эргашнинг кўнглидан «Намунча ҳовлиқади бу бола? Телефон бўлгандан кейин биров-ярим қўнғироқ қилганда...

Ҳикоя: «Астарчининг боласи»

Элёр дарсдан эртароқ чиқди. Аниқроғи, кейинги дарсга киргиси келмади. Синфдоши Бекзод билан ораларидан гап қочди. Ўзи шундоғам зўрға чидаб юрган эди. Бекзоднинг: — Астарчининг боласи, астарчи, астарчи! — деган танаси суяк-суягигача етиб борди. Мактабда бир дақиқаям қолгиси келмади....

Ғаройиб ҳодисалар изидан: “ЎРМОН ХЎЖАЙИНИ…” (Асаби бўшлар ўқимасин)

Бу киш бошка йерларда болгани каби Верхная Валуна кишлоги якинидаги ормонларни хам четлаб отмади. калин йоккан кор, кучли совук ормондаги жониворларни хам кийин ахволга солиб койди. Енди борилар, айиклар, тулкилар кишлок одамларининг хайотига рахна солиши мумкин. Аммо кишлок ахли улардан коркишмайди. Улар факат бир кишидан — ормон хожайинидан...

Ғаройиб ҳодисалар изидан: “ҲАЁТ ДАВОМ ЭТАДИ”

Бу воқеа 1994 йили бўлиб ўтганди. Мен ўшанда заводнинг механика цехида ишлардим. Бир куни директор олдига чақириб қолди. Цех бошлиғини поезд уриб кетганмиш. Айтишича, танаси бўлак-бўлак бўлиб кетибди. Менга цехни бошқаришни топширди…...

Аслига қайтиш...

«Ўшанда эрим ҳеч кутмаган саволимни берганди: — Нега ташлаб кетмайсан? Мен аллақачон бу одамга кўз ёшларим кор қилмаслигини тушунгандим. Вақтида қилган исёнларим ҳам уни ўзгартира олмади. Қайнонам даволатиб кўрайлик, деди. Озгина пайт кўнди-ю, кейин яна ича бошлади....

Фикр қўшиш