Кучликдан ҳам кучли бор

Кучликдан ҳам кучли бор
Кучликдан ҳам кучли бор


Жудаям чиройли, қоматлари келишган ёш қиз кучли, гавдали, навқирон йигит билан кетаётган эди. Улардан олдинроқда, кекса, қалтироқ касалга чалинган чол зўрға гандираклаб юриб борарди.

Йигит ва қиз айнан унга яқинлашишганида чолнинг оёғи лой сув билан тўлган чуқурга тушиб, қизнинг кийимларига кўпгина сув сачраб кетди. Қиз:
- Нималар қилдинг, ҳайвон, бефаросат чол, эшак?! - деб чунонам чолнинг юзига қичқирдики... йигит ҳеч нарсани ўйламай чолга қаттиқ зарба бериб йиқитди. Нафрат билан қарашди.


Чол аста ўрнидан турар экан, йигитнинг бақувват мушаклари, бўй - бастини кўриб, жавоб зарбасини бера олмаслигини тушунарди. Ҳеч ким эшитиб тушуна олмайдиган, заиф овозда нималарнидир пичирларди. У ҳали туриб улгурмасдан, чуқурнинг ёнидаги бинога йигит ва қиз кириб кетишди. Бинонинг зиналаридан кўтарилар эканлар, йигитнинг бехосдан оёқлари тойилиб йиқилди. У думалаб бинодан чиқиб, айнан чол йиқилган чуқурга келиб боши билан тушди. Ўша заҳоти ўлди.

Қиз:
- Севгилим, севгилим, - деб бақира бошлади.
Чолга қараб:
- Сен уни ўлдирдинг! Сен айбдорсан! - деб бор овози билан қичқирди. Яқинларини чақирди. Дарров одамлар тўпланди. Барчалари чолни айбдор деб билиб, қозининг ҳузурига олиб бордилар. Қиз:
- Бу чол, сеҳргар, жодугар, у нималарнидир айтиб, пичирлагандан кейин, эрим йиқилиб ўлди! - деди. Қози чолдан сўради:
- Нима бўлди?
Чол деди:
- Оёғим бехосдан сув тўпланган чуқурга тушиб кетди. Бу қизнинг устбошига сачради. У билан бирга бўлган йигит менинг бошимга қаттиқ урди. Унга менинг кучим етмасди. Лекин мен «Аллоҳим, бу йигит ўз кучини менда кўрсатди. Сен ҳам Ўз кучингни унда кўрсат!» дедим. Ҳеч қанча фурсат ўтмай у ўша чуқурга тушиб ўлди.
Қози қизга қараб:
- Турмуш ўртоғингни бу чол ўлдирмабди.
У сенинг ҳолингдан ғазабланиб, буни урибди. Бунинг Роббиси эса, эрингни жонини олибди! - деди.

Зулм кўрсангиз, Аллоҳга юзланинг. У Эшитувчи. У Кўрувчи.

Оёқларингиз ерда из қолдирса, тилингиз қалбларда қолиради.
Қандай из қолдириш ўз ихтиёрингизда.

Ҳеч кимни ғийбат қилмайдиган, тили билан озор бермайдиган, ўзини ўзгалардан афзал билмайдиган бўлиш, қандай яхши!

Бу дунёда барчамиз мусофирмиз. Бир -биримизни ранжитмайлик
© Умму Абдуллоҳ

ҚИБРАЙДАГИ «РОМАНТИКЛАР ҚАЛЪАСИ…» (ёки са-ал нордонлаштирилган сатира)

Ўнқўрғондан шундоқ ўнгга бурилиб тўғрига юрсангиз, Мой қўрғонига борасиз. Аммо Мой қўрғонигача боришингиз шарт эмас. Сизни йўлда «Зафаробод» қишлоғи қарши олади. Нега қишлоқ «Зафаробод» экан деб ўйланиб қоламан. Ҳойнаҳой, кимдир қачонлардир шу ерда душманга қарши курашиб зафар қучган-у, кейин қишлоқни обод қилган бўлса керак. ...

Келинимнинг бахтини "кўролмас" эканман…

Таҳририятимизга бўлган мурожаатларни ажратар эканмиз, қуйидаги нома этиборимизни тортди. Бизнинг вазифамиз айбдорни излаш эмас, боши берк кўчага кириб қолган қаҳрамонимизга ёрдам бериш эканлиги сабаб муаммони атрофлича таҳлил қилишга киришдик. Вазиятга адолатли назар ташлаш учун эса бир-икки кишининг фикри камлик қилиши тайин. Холисона...

Бегоналар (Ҳикоя)

Кўҳна уйнинг тинчини телефон кўнғироғи бузди. Тиёко аввалига қўнғироққа этибор бермади, чунки унга камдан-кам қўнғироқ қилишарди. Кейин у телефон будкасига шошилди, ҳозирги кунда уйда бунақанги қурилмани сақлаш – ғалати. – Алло, Куки эшитади....

“Фарзандларингизга ўқиб беринг.” МАСАЛ: “ДАВЛАТМАНД ВА ШОИР”

Катта Давлатманд-ла Шоир бир маҳалҚилишди жанжал.Ҳамда ҳукамолар этишсин деб ҳал –Ҳар икков келишди қозихонага. Шоир турар юпун, ғарибу ночор,На эгни дурусту на чориғи бор.Бой эса ўралиб зар — шоҳонагаТурарди безрайиб, мағрур, димоғдор. Шоир яратганга қилди илтижо:«Ўзинг раҳм айла, эй қодир худо!Етиб боргай сенга бу ўтли оҳим,Ахир, ўзинг айтгил,...

ТИРНОҚҚА ЗОР АЁЛНИНГ АЛАМЛИ КЕЧМИШИ… (журналист билан суҳбат)

— Эр-хотин фарзанд кўрмадик. Яратганнинг тирноқ беришини кута-кута анча йил бирга яшаб қўйдик. Бир неча бор шифокорлар кўригидан ўтдик. Улар эримда «айб» борлигини айтишди....

Ҳикоя: Осмон йиғлаган кун

Шохлари чор тарафга тарвақайлаб кетган кекса ўрик остидаги чорпояда маза қилиб чой ичиб ўтирганча хаёл сураётган Эргашнинг ёнига олти яшар ўғли Асад югуриб келди: — Дада, дада, телефонингиз боядан бери тинмай жиринглаяпти! Олиб келиб берайми?! Эргашнинг кўнглидан «Намунча ҳовлиқади бу бола? Телефон бўлгандан кейин биров-ярим қўнғироқ қилганда...

БОЛАМНИ ҚЎРҚИТСАНГ, ЎЗИНГДАН КЎР!

Ёмон туш кўриб уйғониб кетдим. "Тавба қилдим, бу нимаси? Яхшиликка бўлсин” деб ўйладим хўрсиниб. Қоронғуда пайпаслаб телефонимни топдим. Қаторасига бешта СМС турарди. Шошиб, очиб ўқий бошладим. ...

ТУЙҒУЛАР

Қадим замонда туйғулар макон тутган орол бор эди. Улар Бахт, Қайғу,Билим, Севги ва бошқалар бўлиб, бир пайт орол чўкаѐтганлиги ҳақида хабар келди. Шу заҳоти ҳаммаси оролдан кетиш пайида қайиқларни ҳозирлашди. Бу оролда фақатгина Севги ѐлғиз қолиб, сўшти дамларини шу маконда ўтказишни истади. Аммо орол сувга ғарқ бўлаѐтганини кўргач, ѐрдам сўрашга...

ИШИД (ИГИЛ) ХАКИДА “КАЛЛАКЕСАР…” НОМЛИ ХАЙОТИЙ ХИКОЯ (1-кисм)

ХАЙДАЛИШ Мехмоналининг армиядан келганига бир ой болмай, гойо боши берк кочага кириб колгандек еди. Болаликдан тепишиб катта болган тогаси Обид сувчи уйланди-ю, тонини тескари кийиб олди. Бир марта янгасининг хакоратига хакорат билан жавоб кайтарганига Мехмоналини ховлидан хайдашга тушди. Махалла оксоколи Султон бува, кишлокнинг мойсафидлари...

Хар аёлнинг бошида румоли булсин...

Кунларнинг бирида икки ёш автобусга чикишди. Улар чамаси 25-30 ёшлардаги йигит ва унинг рафикаси. Бу жуфтлик шахардаги бошка эр-хотинларга хеч ухшамайди.......

Фикр қўшиш