Duodan baht topgan kelin

“Boʻladigan bola boshidan”, deb bejizga aytilmagan.
~Odina oʻnlarga kirganda buvisi vafot etdi. Buvasi Muxammad ota yolgʻiz qoldi. Keksayganda yolgʻizlik azobi qiyin boʻlar ekan. Keksa odamning koʻnglini topish uchun bir soʻz kam, ikki ogʻiz soʻz koʻp. Ularning koʻngli nozik, hizmati ogʻir boʻladi. Oʻn yoshli Odinani otasi yoniga chorlab, buvasiga hizmat qilib, duosini olish kerakligini tushuntirdi. Odina yosh boʻlsa-da, ziyrak edi.

Otasi tushuntirgan xamma ishni bajarishga vaʼda berdi. Muxammad buva namozhon. Erta tongda turib, namoz oʻqir, uzoq duo qilar, nonushtani xam erta qilardi. Muxammad buvaning honasida Odina va kichik ukasi Abdulaziz birga yotardi. Muxammad ota nabiralarini uyqusi buzilmasin deb endi oʻrnidan turmoqchi boʻlsa, ziyrak Odina namoz vaqti boʻlganini, buvasiga tez taxorat suvi tayyorlash lozimligini sezib, oʻrnidan sakrab turardi. Buvasining uhlayver, deyishiga qaramay taxorat suvini tayyorlardi.

Buvasi namoz oʻqib boʻlguniga qadar nonushtani xozirlardi. Yana nolimasdan oyisiga uy ishlariga yordam berardi. Buvasi esa xar namozdan soʻng: “Umring uzoq boʻlsin, bahtli boʻl, qizim! Olijanob inson jufting boʻlsin!” deb duo qilardi. Otaning soʻzini qoldirmagan, buvaning duosidan nasibasiz qolmagan Odina oʻn yilga yaqin, yaʼni turmushga chiqquniga qadar buvasiga holis hizmat qildi. Bu katta matonat, otaga itoat va buvaga xurmat edi. Uyqu va roxatdan savobni ustun qoʻydi. Oʻzi katta oliygoxni tugatmasa-da, eng obroʻli, ilmli shaxarlik yigitlardan biriga turmushga chiqdi.
Odina turmush oʻrtogʻi Murodga xam hizmatini ayamadi. Erini tong saxarda turishga undab, shunday derdi:

– Buvam, tongda uhlash rizqni kesadi. Rizqi moʻl boʻlishni hoxlagan odam, saxar turadi. Buvam: “Tongda qilingan ish unumli, duolar esa qabul boʻladi”, – derdilar.
Qani oʻrningizdan turing! – deb erini xoli-joniga qoʻymay uygʻotardi.

Murod esa:

– Qishloq qizisan-da, tannoz kelinlar kabi dangasalikni yoqtirmaysan-da! – derdi.

Odina oʻz odatiga koʻra, qaynota-qaynona va eriga nonushtani ertalab tayyorlab qoʻyardi. Uni shunday tayyorlardiki, xammasi xayron qolardi.
Erini biror marta boʻlsa-da, ishiga nonushtasiz kuzatmasdi.
Qaynota va qaynonasi xam uni koʻp duo qilardi.
Duo va olqishning sababidan necha yil zaxmat chekib, buvasining duosini olgan, otasining nazariga tushgan, qaynota va qaynonaning olqishini olgan, eriga itoatli kelin xamma orzusiga etdi. Eri Murod uni biror joyda ishlatmas, “Qishloqda rosa ishlagansan, shuning oʻzi etadi”, derdi. Qaynotasi vafot etgach, qaynonasiga qizlaridan xam yahshiroq hizmat qilib, duosini oldi. Oʻzi xam keksalik yoshiga etdi.
Uch qiz, ikki oʻgʻilni voyaga yetkazdi.
Ularni ilmli, odobli va xayoli qilib tarbiyaladi. Dasturhon atrofida oʻtirganlarida, bolalariga:

– Buva, buvisi, qaynota va qaynonasi bor oʻgʻil-qizlar va kelinlar juda bahtli-da! Ularning hizmatini qiladi, duosini oladi, bilmaganini oʻrganadi.
Duo va olqish olgan inson kam boʻlmaydi.
Buvamning hizmatini qildim, qaynonam va qaynotamning duosini oldim, otalaringizning xurmatini joyiga qoʻydim, mana bugun sizlarning ardogʻingizdaman. Taxoratga suv isitaman deb, qish kunlari sovqotgan qoʻllarimni sovuq suvga urdirmaysiz, uhlab qolmay deb qattiq erlarda yotardim, endi esa par toʻshaklarda izzatdaman.
Savob topaman deb ozgina qilgan hizmatim evaziga xajga bordim, bugun sizning ardogʻingizdaman.
Xa, holis qilingan hizmatning mukofoti, duolar samarasi mana shunday azizlikdir, – derdi mamnun.

Aziz qizlarim!
Albatta, ota-onaning hizmatini qilib, duosini olish sharafdir.
Xamma xam duo olavermaydi, xammaga xam olqish nasib qilmaydi.
Kim hizmat qilsa, kun kelib unga xam hizmat qilishadi. Kim xurmat qilsa, xurmat topadi. Kim nima eksa, shuni oʻradi. Shuning uchun hizmat qiling, hizmat va duo bois ulugʻlik, xurmat va extiromga sazovor boʻlasiz.